Travel the seas wide

φωτογραφιες απο το σαλονι....

2012-01-11T00:09:00.000-08:00

και ηρθε χτες φωτογραφος να βγαλουμε φωτογραφιες για να εχουμε απο τους χωρους τους εσωτερικους.... δανεικα αυτη τη φορα μονο τα σεμεν και κατι κοχυλια απο το αιγαιωτισσα το γειτονικο...Θελουμε καποιες λεπτομεριες, κουρτινιτσες, χαλακι κλπ...

και εγενετο η επιθεωρηση

2011-12-17T14:13:00.000-08:00

σημερα... μερα βροχερη και μποφορισια... ναυπηγικο και ναυτιλιακο... και σκεφτομουν πως αν οι επιθεωρησεις στην ελλαδα μπορουσαν να ειναι παντα το ιδιο ουσιαστικες οπως η σημερινη σε θεματα ασφαλειας τοτε τα οφειλομενα σε ελλειψη αξιολποιας ατυχηματα θα ειχαν ελαχιστοποιηθει... Αν σε κατι ειμαστε αυστηροι - ο πανος, ο καπτα σταυρος, εγω ακομη ακομη- αυτα ειναι τα ζητηματα που εχουν να κανουν με την ασφαλεια του σκαφους και των επιβαινοντων... δεν ξερω αν ειναι η εμπειρια απο την διασωση στο ναυαγιο του Σαμινα, δεν ξερω αν ειναι η συσσωρευμενη εμπειρια χρονων, παντως "εκπτωσεις" εδω δεν κανουμε για κανενα λογο... η θαλασσα απαιτεισεβασμος και να μην την υποτιμας (ουτε να την φοβασε)... ενα σωσιβιο παραπανω , μια κουλουρα, ενας πυροσβεστηρας σε μια στιμη ατυχη μπορει να αποβουν σωτηρια... το ιδιο και ενα διχτυ ασφαλειας... ενα αντιολισθητικο... και ας μην οριζουν οι κανονες και οι κανονισμοι να ειναι προαπαιτουμενο....

εχουμε τελειωσει...

2011-11-17T02:37:00.001-08:00

ειμαστε ετοιμοι απο καιρο. καποια χαρτια μενουν ακομη - τι παραξενο- και αναμενουμε το καλοκαιρι για να ξεκινησουμε τα ταξιδια μας... Βεβαια η ναυπιγικη δεν μας απολειπει- πως θα μπορουσε αλλωστε- και ετσι μεσα σε 2 βδομαδες ο Πανος σκαριασε 4 πριαρια και επισκευασε ( κατακαρφωμα και καλαφατισμα και αρμολογισμα) ενα παλιο...Πριαρια 4 μετρα με 8 στραβα , σκαρι παλιακο βαρκας κωπηλατης τοπικο της Λευκαδας... με μια ιδιατεροτητα ομως ετουτα... ναυπηγημενα ειδικα για λιμνες, για κυνηγους, για κυνηγι Λουφας -Η μονη μου ενσταση- ... τα χναρια και τα σχεδια του μονοξυλου παρθηκαν απο το προγονικο πριαρι το παμπαλαιο. μικρες μετατροπες στις γραμμες ( αλλο για 2 ατομα εμπειρα, αλλο για πρωτοπειρους που φοβουνται το μπαλατσαρισμα, αλλο για εναν κωπηλατη - κυνηγο... καθε πριαρι και με κατι διαφορετικο ,ετσι για αλλαγη και πειραματισμο... 2,5 - 3 μερες η καθε κατασκευη και στο τελος χρωμα γκριζο , σκουρο μολυβι για καμουφλαζ να ομοιαζει με της λιμνης τα θολα νερα.... πρεπει να βγαλω φωτογραφια τα σκαρια σε παραταξη ....

Εγγραφο Εθνικότητας... ελήφθη....

2011-09-02T04:35:00.000-07:00

η προηγουμενη αναρτηση ειχε ημερομηνια ιουλιου... ελεγα πως χρονος διεκπεραιωσης για την νηολογιση και την εκδοση εγγαρφου εθνικοτητας οριζονταν οι 3 περιπου εργασιμες.. Σπασαμε ομως καθε ρεκορ... σεπτεμβρης επρεπε να μπει για να παρουμε στα χερια το πολυποθητο χαρτι που ουσιαστικα δινει υποσταστη στο σκαφος... Οχι δεν μας ελειπαν χαρτια, οχι δεν κολυσιεργησαμε... αν εξειαρεσει κανεις οτι πηραμε το χαρτι του τελωνειου απο τον Πειραια καθως το τοπικο δηλωνε αγνοια και χασομερησαμε περιπου 10 μερες ολα τα αλλα ηταν οκ... και αναρωτιεμε με τι διαθεση και με τι καρδια να κανει καποιος μια νεα ναυπηγιση οταν η γραφειοκρατια, η σφραγιδοκρατια και οι ρυθμοι λειτουργιας του δημοσιου ειναι αυτοι.Δεν λεω πολλα γιατι θελουμε ακομη και αλλα χαρτια για να τελιωσουμε και εμεις και η γραφειοκρατικη μας περιπετια , ομως στο θεμα θα επαναερθω... προς το παρον δοκιμασουμε τον Κουρσαρο, διορθωνουμε ψιλομερεμετια και χαζευουμε την θαλασσα της... μαρινας απο την κουπαστη...

α... γραψαν και το ονομα λαθος... "Κορσαρο Ντε Σαντα Μαυρα" (Corsaro del santa Maura) στην αδεια ναυπηγισης...Κουρσαρος Αγιας Μαυρας στα διαβιβαστικα εγγραφα... και τελικα στην Καταμετρηση και το Εγγραφο Εθνικοτητας γραφτηκε "Κουρσαρος Σαντα Μαυρα"... Σαν να λεμε την αγια Μαυρα την καναν πειρατινα...

χρονος διεκπεραιωσης 3-5 ήμερες....

2011-07-22T06:01:00.001-07:00

Καθε φορα που επρεπε να ασχοληθω με γραφειοκρατικα σκαφων, μα καθε φορα, μετα ορκιζομουν πως ειναι η τελευταια.... Καθε φορα απιστευτη χαρτουρα, νομοι ανεγκεφαλων ιθυνοντων , κενα νομων, απειρες διεκιρνιστικες διαταξεις , κοινες υποιυργικες αποφασης και ενας κυκεωνας δικαιολογιτικων - δικαιων και αδικων...
Αυτη τη φορα ομως και με αφορμη την διαδικασια νηολογισης του Κουρσαρου το ελληνικο δημοσιο ξεπερασε τον εαυτο του....
Λιγα λογια για το σκαφος... εν ελλαδι - Λευκαδα- φτιαγμενο με κοπο και μερακι ...Ξυλινο, ιστιοφορο, ιδιοκατασκευη, τουριστικο επαγγελματικο, κατω των 15 μετρων, κατω των 12 ατομων... υποτιθεται πως ειναι εντος ευεργετικων διαταξεων που απλοποιουν τις διαδικασιες,δινουν ωθηση στην αναπτυξη , στον θαλασσιο τουρισμο κλπ κλπ κλπ....
Και ξεκινα ο γογλοθας της νηολογισης... απαντα τα δικαιολογιτικα - συμφωνα με την διαταγη- παροντα... Ενορκες βεβαιωσεις ιδιοκατασκευης, καταμετρηση, τιμολογια αγορας υλικων, εξοφλιτικες αποδειξεις, προσπεκτους μηχανων, βεβαιωσεις, σχεδια, ρεπορτα , αδειες, ταυτοτητες, αντιγραφα επικυρωμενα, διπλοτυπα, χαρτοσημα, μετοχικα, επιμελητηριο ναυτικο και λοιπα και λοιπα... μεχρι και φωτογραφια ζητηθηκε.... χρονος διεκπεραιωσης 3-5 ημερες εγραφε η διαταγη... Κλεινουμε πλεον την τριτη εβδομαδα αναμονης... Και ως εκ θαυματος την μερα που επρεπε να ειναι οτ εγγραφο εθνικοτητας ετοιμο, ζητηται απο το οικειο τελωνειο μια βεβαιωση οτι το σκαφος απαλλασεται του φορου πολυτελειας... Νεα αιτηση, νεα ταυτοποιηση, νεα πρωτοκολα... ελατε να το παρετε αυριο, ειπαν εχτες... Και σημερα "α ξερετε υπαρχει θεμα..." τι θεμα λεμε οι αδαης και ανυποψιαστοι??? "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΕΤΕ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ"... "ΜΑ ΘΑ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ?" " Βεβαια ετσι οριζει ο νομος" ... Πρωτο σοκ...παραλογο , εντελως παραλογο, στερειτε νοηματος και λογικης... Και τι χρειαζετε? " Διασαφιση" " Πρεπει να βαλετε εκτελωνιστη"... Α και θελει και CE απο νηογνωμωνα...
τηλεφωνα επι τηλεφωνων σε εκτελωνιστες, σωματεια, ναυπηγους, νηογνωμωνες, λογιστες, εφοριακους, εμπειρογωνμωνες με γνωμη αλλιωτικη ο καθεις... Η ταδε κυρια του υπουργειου πρεσβευε αυτο, ο δεινα το αλλο, χαρτια , υπευθυνες δηλωσεις και λοιπα. 5 ωρες συνεχως τηλεφωνηματων και να μην γωνριζει κανεις τι ενεργιες πρεπει να κανουμε , τι λεφτα να πληρωσουμε (απο 50 ευρω μεχρι 3500 χιλιαδες η διακυμανση της διεκπεραιωσης μας...) και εκει που φωλιασε η απελπισια... και εκει που ολοι ελεγαν να ΚΑΝΟΥΜΕ OFFSHORE ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ, ΜΑΛΤΕΖΙΚΗ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗ τηλεφωνο στο κεντρικο τελωνειο πειραια. και επιτελους ενας χριστιανος να γνωρισει... δεν ζητουσα τιποτα παραπανω...και μου λεει σημειωστε... θελετε αυτο αυτο και αυτο... Απαιτηται εκτελωνισμος? οχι βεβαια... και το φερνει η κουβεντα και λεω οτι τηλεφωνω απο επαρχια ,απο λευκαδα και ο ανθρωπος αυτος τυχαινει φιλος και γνωστος του παππου του Πανου και τηλεφωνει στο τελωνειο το τοπικο και λεει τι πρεπει να κανουμε...
χαρτια νεα απο δευτερα απο την εφορια... Ο πανος ο μηχανικος , να φερει την μεταβολη σε Πανο κατσκευαστη σκαφων και να κανει ΔΗΛΩΣΗ αυτοπαραδοσης στον Πανο τον πλοιοκτητη... Να βεβαιωσει ο εφορος οτι θα γινει τρουριστικο επαγγελματικο, οτι ειναι οκ με το φπα, οτι δεν χρωστα, οτι απαλλασετε , οτι εχει εναρξη και κυριος ειδε τι αλλο...
φυσικα πρεπει να φτιαξουμε "δηλωση συμμορφωσης", δηλωση διασαφισης, - δηλωση μετανοιας ακομη δεν ζητησαν αλλα σιγουρα σε φερνουν στο σημειο να μετανιωνεις που αποφασισες να φτιαξεις κατι στην ελλαδα του 2011...σφραγιδες και χαρτια να δινεις να μπουκωνει το δυσκινητο , αδαες και απολυτα ανημερωτο Ελληνικο δημοσιο..

Και αν ποτε γινουμε κρατος να με χ@@@εις....
Και αν ποτε ερθει ξενος επενδυτης στην Ελλαδα, εγω θα δεθω απο το μεσιανο καταρτι...
Και αν αποτολνησει κανεις να ναυπηγιση απο σκαρι σκαφος θα ειμαι η πρωτη που θα τον αποτρεψω...

υγ. μπορειτε να καταλαβετε τωρα προς τι τα εκνευρισμενα στατους του τελευταιου καιρου...

υγ. και φυσικα αυτα ειναι μονο η αρχη... η διαδικασια η απλη υποτιθεται της νηολογισης.... Πειρατικο και παλι πειρατικο επρεπε να μεινει , με παντιερα μαυρη για σινιαλο και κανονια να επιτιθεται στους καρεκλοκενταυρους....
Και αν μας θυμωσουν και αλλο Τουρκικη σημαια θα βαλουμε ετσι για να τους μπαινει στο ματι...(γιατι εμεις και την ελλαδα αγαπαμε και την παραδοση μας και την θαλασσα μας και την τεχνη μας, ΑΥΤΟΙ ΟΜΩΣ ΟΧΙ...ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΔΙΩΧΝΟΥΝ...)

Που χρονος να γραψω....

2011-07-10T05:07:00.000-07:00

Που χρονος να γραψω, που χρονος να βαλω φωτογραφιες...
Τρεξιμο και αγχος πολυ. ολο τελειωνουμε και ολο κατι νεο θελει το μερεμετι του. Σημερα ειμαι χαρουμενη. ανεβηκαν οι πρωτοι ξενοι - ενα ζευγαρι εγγλεζων- στο Κουρσαρο.... Τα σχολια τους ηταν κατι παραπανω απο κολακευτικα και αυτο εμψυχωνει... οταν με το καλο λυσουμε καβους και ξεκινησουμε και τους ... αφησουμε ολους εδω θα εχω μπολικα μπολικα να γραψω. ιστοριες και παρελιεπομενα, και ευτραπελα και παλαβα... προς το παρον δειτε την φωτογραφια της καθελκυσης....

Τελειωνουμε...

2011-06-10T23:30:00.000-07:00

Με τον Κουρσαρο στην στερια για παλαμισμα, καλαφατισμα σε σοκορακια, στοκαρισμα και βαψιμο, τρεχουμε νυχθημερον με τον Πανο για να προφτασουμε προθεσμιες...
Ο πανος κυριολεκτικα ξεθεωμενος δουλευει νυχτα μερα στην Μαρινα ενω εγω εν ειδη ναυπηγου, βγαζω σχεδια, γραμμες, καμπυλες και μετρησεις και τα στελνω στην αθηνα για να τελειωνουμε με τα χαρτια και τις επιθεωρησεις. Που χρονος να ενημερωσω το μπλογκ. υποσχομαι συντομα να βαλω φωτογραφιες και νεα μας...

καιρος για φωτογραφιες

2011-05-02T09:27:00.000-07:00

Ηρθε η ωρα για τις φωτογραφιες...
Το σαλονι δεν θα εχει αυτα χρωματα και σαφως θα ειναι πιο γεματο... δανεικα τα πηραμε τα στρωματα απο το Αιγαιωτισσακι το μικρο...

Παντως καναμε με τον -αποκαμωμενο και παραδιδοντα τα οπλα - Πανο ενα καταλογο με κιμωλια σε ξυλο οπου γραψαμε τις εργασιες που απομενουν , τις χοντρες ... 20 τις αριθμισαμε... Βεβαια οποιος διαβαινει τη σκαλα τρομαζει , νομιζει πως υπαρχει δουλεια πολυ...

Τι απομενει?
Ο ηλεκτρολογος γυρω στην μια βδομαδα δουλειας
Ο μπογιατζης τα τελευταια χερια εσωτερικα
Να μπουν οι ραδιοτηλεπικοινωνιες
Να τελειωσει η χαρτουρα της νηολογισης και οι επιθεωρισεις
Να αγοραστουν και να τοποθετηθουν, σχεδια, τεντερ, σωστικα, πυροσβεστηρες
Να τελειωσουν του σαλονιου οι καναπες
Να τοποθετηθουν τα πανια και η τεντα (υπαρχοντα)
Να τοποθετηθει ψυγειο / κουζινα
Να τελιωσει τις ντουλαπες ο μαραγκος.
Και φυσικα να βγει για παλαμισμα στην ξηρα και για βαψιμο ( ακομα ψαχουμε το τελικο χρωμα)
Α και η σκαλα του μπανιου και τα κολωνακια της πρυμιας
Και φυσικα εξοπλισμος που υπαρχει κουζινας και ιματισμου...

Η Καπτα Βασω

2011-04-21T01:51:00.001-07:00

Δειτε βιντεο με την Καπτα Βασω που ειχαμε την χαρα και την τιμη να πλοιαρχευσει στο Αιγαιωτισσα ΙΙ και που παντα θα εχει θεση ξεχωριστη στην καρδια μας
εδω η σχετικη αναρτιση

μια παρεκλιση πορειας σημερα....

2011-04-20T10:46:00.000-07:00

ενα κειμενακι ασχετο με το θεμα ομως αγαπημενο....Για τους διαδυκτιακος φιλους, ετσι για να παρουν μια γευση της ψυχοσυνθεσης μου....

Σημειωσεις & διευκρινισεις και στοχασμοι σκορπιοι
προς τους φιλους που με νοιαζονται,
προς τους φιλους που σιγοτραγουσησαν τις μελωδιες που ανεβαζα στο facebook,
προς τους φιλους που αρεσκονται να κανουν Like,
προς στους λοιπους παρατηρητες του τοιχου , του προφιλ και της ζωη μου...
Τις τελευταιες μερες ενα κρυωμα με κρατησε δεσμια στο σπιτι... το χειροτερο μου... Ουτε πυρογραφια δεν μπορουσα να κανω... με επνιγαν οι μυρωδιες... αρχισα να ακουω σαν τα πιτσιρικια τραγουδια στο you tube και να τα ανεβαζω στο προφιλ μου. Τραγουδια που μου αρεσαν, τραγουδια που λατρευα... Μερες κρατησε το κρυωμα, μερες και τα τραγουδια... τους στιχους στο ρεφρεν, τους στιχους που με αγγιζαν τους εγραφα καθως πρώτα έρχεται η γραφη και έπεται η μελωδια...
Σε αυτά τα ιδια τραγουδια που ανεβασα και στους στιχους τους ,καθενας εβλεπε και κατι διαφορετικο, κατι απο την ψυχη του , κατι απο την ζωη του , κατι απο τις ανοχες , απο τις ενοχες , απο ονειρα ζωης χαμενα, απο χρονια περασμενα...
Αλλιως αγγιζε τον καθενα κάθε τραγουδι χωριστα… χορδές ευαίσθητες, καθρεφτισματα ζωης τε και ψυχων, φοβων και αγωνιων, ονειρων και ρεαλισμου…
Αλλιως τα φανταστηκαν, αλλιως τα ορμηνευσαν, αλλιως τα σιγοψυθιρισαν…
Καποιος θεωρησε οτι τα τραγουδια τον θιγουν (αφου με στεναχωρησε να θυμηθω να ανεβασω το "Εγινε παρεξηγηση και εξήγηση δεν δοθηκε" αφιερωμενο με αγαπη), f (*)
Αλλος οτι ειμαι καψουροκαμενη και μου την επεσε χυμα ανεβαζοντας σκυλοτραγουδα..f
Η γκομενα του ζηλεψε και καναν τον τοιχο μου πεδιο μαχων...(delete ofcourse)...f
Αλλος νομιζε πως ειμαι αρτι χωρισμενη και καμποσο πληγωμενη…f
Οι του αριστερου παρελθοντος ορμώμενοι, ειδαν τους αγωνες τους και τα ιδανικα τους τα απραγματοποιητα…c
Οι του Δ.Ν.Τ. και πασων των κυρβερνωντων και των αρχοντων απογοητευμενοι, ειδαν ένα κοσμο σε καταρρευση… c
Πολλοι παρα πολλοι αναρωτηθηκαν για το κολλημα μου με τον Παπακ/νου ,σε τραγουδια γνωστά ,σε τραγουδια άγνωστα, σε εκτελέσεις δευτερες, με του Ασιμου τα στιχακια τα αιρετικα, ενιοτε κατά πολλους εριστικα ...?
Οι φιλοι οι παιδικοι ειδαν τα χρονια της νοσταλγιας και της αθωοτητας…c
Οι συνομηλικοι βρηκαν ακουσματα γνωριμα μα και στην ληθη χαμενα…c
Οι του «εφοπλιστη» διεκριναν στους στιχους πηγες εμπνευσεις των παλιων μου κειμενων…c
Οι φιλοι «καραβολατρες» νοσταλγισαν καραβια ξενα και θαλασσες μακρυνες…c
Οι καπεταναιοι μας βρηκαν τα δικα μας νησια , τα δικα μας ταξιδια…c
Οι φιλοι του καλιτεχνικου αναρωτηθηκαν αν και το τραγουδι είναι μεσα στα ενδιαφεροντα τα αρτιστικα περιλαμβανεται και το ασμα (oh nooo !!! )….f
Υπηρξαν και καποιοι - δυστυχως - φιλοι που λαθροκουστες της ζωης μου θελησαν να γινουν, από την χαραμαδα ψαγνοντας να βρουν τροφη για ρουφιανια . Αυτοι τελιως false –σαν τις ζωες τους- τους στιχους εννοησαν.
* Οπου f – false Οπου c- Correct
Όμως
Εγω μεσα σε αυτους τους στιχους ειδα την ζωη μου να περνα και την ψυχη μου να ξεδιπλωνεται …
Γυρισα στα μικρατα μου, στα ακουσματα τα απαγορευμενα του Μαρκοπουλου, που με γαλουχησαν με ιδανικα, που αναγαγαν στην ψυχη μου την ελευθερια σαν υψιστη και υπερτατη αξια…Που με πολιτικοποιησαν βαθια.
Βρηκα τραγουδια ξεχασμενα που μου τραγουδαγε ο πατερας μου όταν ημουν παιδουλα, τοτε χιουμοριστικα τα λογιζα και ξεκαρδιζομουν στα γελια με τον «ταρζαν το παιδικο μου φιλο» … το νοημα τους μεγαλωσα για να το καταλαβω…
Καταλαβα γιατι οι μεγαλοστομιες δεν με αγγιζουν, γιατι δυσκολα τα συναισθηματα εμοιστευομαι.
Ακουσα τα τραγουδια που με εμαθαν να μην φοβαμαι, να μην συμβιβαζομαι και να μην υποκειπτω σε οσους για την δικη μου ζωη , ερημην αποφασιζουν…
Ακουσα τα τραγουδια εκεινα που από μικρη μου υποδεικνυαν τους κυβερνοντες και τους πολιτικαντιδες να μην εμπιστευομαι, να μην χειροκροτω και ποτε να μην γινω φερεφωνο κανενος ( σημειωση προς αρση τυχον παρεξήγησης… δεν αποτελεί μομφή ), να εχω σκεψη και πνευμα και νου αυτονομο .
Ακουσα , ακουγα και θα ακουω Βασιλη και Ιωαννου και την ψυχη μου θα αγγιζει ξανα και ξανα κάθε λεξη
και Ασιμο και Μεσημερη και Τριπολιτη και Καρυωτακη…Και ποιητες που τους λοιδορισαν που τους ειπαν τρελους και αλλιωτικους . Όμως τους παραξενους και τους παρατερους και τους του περειθωριου παντα με συμπαθεια τους τους αγκαλιαζα …. Τους συμβιβασμενους ποτε μου δεν εννοησσα..
και Καββαδια μυστης και λατρης της ποιησης και των ορολογιων των ακαταλυπτων – σαν μυστικο- στους πολλους…
Ειδα στα τραγουδια αυτά την ψυχη μου πληγωμενη από συμπεριφορες , από λογια , από λαθη ανθρωπων που ποτε δεν κατανοησα…. Από ανθρωπους μισους, από ανθρώπους αλλότριους…
Ειδα στα τραγουδια αυτά την σταση ζωης μου την παντοτινη , την αποστασιωπιημενη από τετριμενα, από κλισε ,από στερεοτυπα… Από ονειρα μισα και μικροαστικα για ζωη ηρεμη, με ένα σπιτακι, ένα συζυγο και δουλεια στρωμενη…
Ειδα στα τραγουδια αυτά την ψυχη μου την δοσμενη στην θαλασσα, στα καραβια, στα ονειρα, στα λιμανια τα δικα μου, εκει που οι αλλοι δεν θα αραξουν ποτε…εκει που για τους αλλους χωρο δεν εχει.
Ειδα στα τραγουδια αυτά τις φουρτουνες τις μεγαλες και τις ποικιλοτροπες εκει που παντοτε θα βασιλευει των ανθρωπων η αγνωμοσυνη .
Ειδα την απογεοητευση για τον κοσμο μου , για το μελλον που γκεμιζετε , για την μιζερια που γεμισε τις ζωες μας , για τις ελπιδες που χαθηκαν….
Αυτά είναι τα τραγουδια που γουσταρω, αυτά είναι τα τραγουδια που ψιθυριζω , αυτή είναι η ζωη μου … Βιβλιο ανοιχτο για τους γνωριζοντες….Για τους αλλους της κλειδαροτρυπας τους εραστες –και όχι μονο- απλα αναφερω πως η κριση τους παγερα αδιαφορη με αφηνει.

τα νεα μας....

2011-04-13T23:09:00.000-07:00

Ο σκυλος μου εφαγε το στικακι που ανεβαζω τις φωτογραφιες και ετσι εμεινε πισω η ενημερωση του μπλογκ. Ομως αυτο δεν σημαινει πως εμεινε πισω η ναυπηγιση.Αντιθετα προχωρα με γοργους ρυθμους.
Τα δωματια τελειωσαν ( εκτος απο τις ντουλαπες), μπηκαν οι σκαλες, αρχισαν τα βερνικωματα, ο ηλεκτρολογος κοντευει να τελειωσει. το βιντσι μας συνδεθηκε. μπηκαν οι λεκανες, τελειωσαν ολα τα υδραυλικα, στο σαλονι αρχισαν τα μπογιατισματα, τα χαρτια του σκαφους προχωρουν , παραγγειλαμε στρωματα.
Τι απομεινει... να βγει το σκαφος εξω για το βαψιμο, για την επιθεωριση, να μπουν τα πορτακια στα ντουλαπια, χρωσταμε μια σκαλα στο πλωλιο δωματιο. ετοιμαζουμε τα κολωνακια και τις κουαπαστες τις πανω. να βαφτει εσωτερικα , να τριφτει το καταστρωμα και να γινει η συνδεση των γραμμων με τις μπαταριες για το φως....Μηχανολογικα ειμαστε ετοιμοι 100%, το ιδιο και υδραυλικα ( οι βρυσες φερνουν νερο, τα σιφωνια δουλευουν, οι δεξαμενες το ιδιο, διαρροες μηδενικες). ελαχιστα ξυλα πλεον μπαινουν στο σκαφος και επιτελους γλυτωσα το πολυ σαρωμα του πριονιδιου ( αποτελεσμα να αναπτυξω αλλεργια στην σκονη του ιροκου)...Τα 3 πανια ειναι ετοιμα. 2 φλοκοι και το μεσιανο. Μενουν τα σταυροπανα και το το πρυμιο λατινι. Α μενουν και καποια ξαρτια χρωστουμενα...
Υποσχομαι να ανεβασω συντομα φωτογραφιες.
καπου συντομα θα παμε και δοκιμαστικο...

Τελικη ευθεια....

2011-02-25T11:02:00.000-08:00

Το Φλεβαρη μπορω να πω οτι τον κλεινουμε με ρυθμους αρκουντως ικανοποιητικους....
Τελειωσαμε το σαλονι,ταβανιασαμε, μπηκαν τα πλαστρα στα παραθυρια μας, φτιαχτηκε το πασο της κουζινας, βρηκαμε τα πλακακια ( χρωμα τυρκουαζ) ,τα ντουλαπια ( μενουν οι πορτες μονο), εντοιχισαμε το ψυγειο, νεροχυτης, στη θεση του και οι καναπεδες ετοιμοι με τα σκαλιστα στις γωνιες τους και τις κουπαστες να τους ομορφαινουν.
Και στο μηχανοστασιο, μπηκε θερμοσιφωνας , αντλιες 24 και 220 για το νερο, πρεσοστατικα, μπηκαν και οι τελευταιες σωληνωσεις, μουφες, ταφ και διακλαδωσεις, πηραμε βρυσες και ντουζιερες για τα μπανια και καλως εχοντων των πραγματων αυριο θα πρεσαρουμε νερο στο κυκλωμα.
Α μπηκε και η δρυινη η σκαλα των καμπινων...

Και τι μενει?

Στο σαλονι περιμενουμε τον ταπετσιερη να διαλεξουμε χρωμα για τους καναπεδες, πρεπει να τριψουμε το πατωμα (τελευταιο) , να μπουνε τα πορτακαι στα ντουλαπια και φυσικα να βαφτει...

Ο ηλεκτρολογος μας καθυστερει (κλασσικα) και ετσι περασαμε δρομοους στο σημαδια των γραμμων για να μπορεσουμε να ταβανιασουμε και να φεδρωσουμε... Τους πινακες θελουμε να τοποθετησει και τα υπολοιπα φυσικα απο τα χερια μας θα περασουν...

εξωτερικα απομενει η σκαλα της καθοδου , τα κολωνακια και οι πανω κουπαστες , και τα ξαρτια τα χρωστουμενα της αρματωσιας...
Το σκαφος μεσα στο Μαρτη , αρχες Απριλη θα βγει εξω, να τριφτει να βαφτει , μουραβια και καλαφατισμα αν και οπου πρεπει, να γινει και η επιθεωρηση ξηρας...
Μετα τον εξοπλισμο τον τελικο θελουμε ( χαλια, ιματισμος, τεντες, σωστικα, κουζινικα κλπ) , να κανουμε και τα δοκιμαστικα μας και γεροι να ειμαστε ιουνη λεμε να ξεκινησουμε τα ταξιδια μας....

Οσο για μενα με περιμενει τωρα η πολυ δουλεια, βγαλαμε τα σταμπα για τα υπολοιπα τα σκαλιστα πλουμιδια της πρυμης και επεται συνεχεια...

Ιανουαριου & Φλεβαρη εργασιες....

2011-02-14T07:32:00.000-08:00

Χαθηκαμε λιγακι απο τον κυβερνοχωρο και νεα μας πηγαν πισω... Οι εργασιες ομως συνεχιζονταν ακομη και οταν εγω ελειπα...

Εχουμε και λεμε λοιπον....
Τα δωματια τελειωσαν,μεχρι και μοκετα στρωσαμε... μερεμετια και λεπτομεριες μενουν.... Τα στρωματα, οι διακοπτες και οι πριζες, τα κουτρινοξυλα και να σκαριαστουν τα ντουλαπια. Α και φυσικα να περαστουν και ενα χρωμα τελευταιο....
Τα μπανια τελειωσαν, ψηφιδα ασπρη μπλε, τα σιφωνια δοκιμαστικαν, οι κλισεις σωστες , τα νερα δεν λιμνιαζουν, μπηκαν και οι νεροχυτες, μενουν λεκανες με μπουτον , τα φωτα και οι βρυσες ( τοποθετηση)...
Και πηγαμε στο σαλονι , περασαμε τα καλωδια, τις γραμμεα τα φωτα τα πρυμια, ραμποτε γυρω γυρω, καναπες γωνιακος ακρα παντα, κουζινα με πασο , με παγκο δρυινο και ντουλαπια εντοιχισμενα , πορτα εξωτερικη... Βρηκαμε και ψυγεια δυο, ενα για την κουζινα εντοιχισμενο, ενα μικροτερο για μπαρ. Βρηκαμε και εστια / φουρνο γκαζιου.... εντος των ημερων θα τοποθετηθουν...

Σειρα εχουν οι σκαλες , τα σκαλιστα μου πρυμης, πορτας , πλαινων και πολλες πολλες λεπτομεριες που αγχωνουν...

παει και το 2010...

2011-01-05T05:54:00.000-08:00

Μας αποχαιρετισε ο χρονος και μας βρηκε να εχουμε προσωρησει αρκετα....
Οι καμπινες χωριστικαν, βαφτηκαν , βερνικωθηκαν, ετοιματηκαν τα κρεβατοξυλα, μπηκαν πλακακια στα μπανια, μπηκαν και οι πρωτες πορτες και το αποτελεσμα ειναι πολυ πολυ ικανοποιητικο...
Εφτιαξα και πυρογραφιες για να ονοματισουμε τις καμπινες.... Κουρσαρικα ονοματα... barbarossa, calico jack, Σαρακηνοι, Γερακαρης.... σε ξυλο που εχει σχημα παπυρου....

Α μπηκαν και τα καλωδια στις καμπινες.... Μενει τωρα το σαλονι και μετα αρχιζουν τα πολλα και δυσκολα μερεμετια του φινιρισματος....

παει κ ο Νοεμβρης (σχεδον)

2010-11-23T06:09:00.000-08:00

Χειμωνιαζει, βροχες και νοτιαδες... Διπλο ρεμετζο πλώρα να μας βαστα , δεσαμε και πρυματσα εφερδικη γιατι ο καβος τραβαγε ζορι...
Οσο για τις δουλιες εχουμε μπει στην τελικη ευθεια.Τελειωσαν τα χωρισματα των δωματιων και των μπανιων. Παραγγειλαμε καλωδιωσεις και τα λοιπα ηλεκροτλογικα ( με κοστος αρκετο... marine ενισχυμενα τα καλωδια...) και καναμε και εναν προυπολογισμο ...Που τρομαζε ελαφρως μεν (κριση γαρ) αλλα αναποφευκτα θα εφραμοστει δε... Οσο εχει στοιχιζει μεχρι τωρα το σκαφος αλλο τοσο θα παει μεχρι να τελιωσει.... Και μπορει απο δουλεια να "φαγαμε το γιαδαρο" ομως τωρα αρχιζουν οι λεπτομεριες και οι χασουρες... Ευτυχως τα τελευταια απογευματα επανεμφανιστικε ο Μακης και εχει μια καποια βοηθεια ο Πανος. Ενω στην αρχη ειπαμε να κανουμε ολη την ηλεκτρολογικη εγκατασταση μονοι μας , ο Πανος ενιωσε τις δυναμεις του να εγκαταλειπουν..."Δεν βασταω αλλο μονος, θα πω στο φιλιππα να ερθει και ας παει παραπανω"...Οποτε με επεισε... και ας ειναι ο προυπολογισμος υπερογκος... Για τα πλακακια και τα υδραυλικα θα χρειαστει και εκει η συνδρομη βοηθου... ανοιγονται πολλα μετωπα εργασιων και δυο χερια δεν φτανουν. Πρεπει να γινονται ταυτοχρονα πολλες εργασιες... Γενικα παντως χρηζουμαι τις αναγκης εθελοντων... Πρωτος και καλυτερος ο Βεσσαριος. Θαμωνας τακτικος πλεον τα βραδυα στην Μαρινα....Και μαλλον ο μονος προς το παρον... Οψομεθα....

ενημερωση νοεμβρη...

2010-11-06T10:23:00.000-07:00

Και φευγει το φθινοπωρο και μας βρισκει ταλαιπωρημενους, τον Πανο δηλαδη κατακοπο κ εμενα μεσα στο πριονιδι....
Η σκονη το πλανιαδουρι και το πριονιδι που αναπνευσαμε αυτες τις μερες δεν περιγραφετα. νομιζω πως εχει ποτισει το πετσι μας με την μυρωδια του ξυλου.... Σημερα ομως το απογευμα σπατσαραμε, μαζευψα και το τελευταιο ιχνος τριμενου ξυλου....
Τι καναμε ? τοποθετησαμε τα πλαινα παραθυρια, με τα πλαστρα τους με τις προεκτασεις τους. εγινε καλυτερο απο οτι φανταζομουν, φωτογραφιες αυριο....
Στο ενδιαμεσο , τελιωσαμε τα χωρισματα και τα ταβανιαματα και τα μερεμετια των καμπινων των μεσιανων, 3 διπλες καμπινες για επιβατες ( 2 μπανια ) και μια γαι πληρωμα ( 1 μπανιο), κατεβηκαμε και στην πλωρια την καμπινα, μαστουρωσαμε με τον Πανο απο τις αναθυμιαζεις του μινιου, του διαλυτικου και τις μπογιας και κυκλωφωρουσαμε με μασκες ωσαν εξωγηινοι... Και μπηκε και η μπουμα στο πρυμιο αλμπουρο και σειρα εχει το πλωριο το στεγωνο της προσκρουσης , να φτιαξει ο Πανος την ανθρωποθυριδα, , μετα να σκαριασουμε το μπανιο που απομενει και να ερθουν οι επιθεωρητες να γινει η καταμετρηση....
Και μετα μια ανασα και αρχη για τις καλωδιωσεις, για να φεδρωθουν οι μπουλμεδες, να μπουν σκαλες , πορτες και πλακακια και ειδη υγεινης και να πιασουμε το σαλονι και και και.... Οταν τα σκεφτομαστε με τον Πανο μας πιανει απελπισια, ωρες ωρες του νιωθει να ξεπερναα τα ορια και τις ανοτχες και τις δυναμεις του... Οι αναπομειναντες επισκεπτες περιεργοι, κοινη επωδο εχουν πια την φραση " χαρα στο κουραγιο σου, μονος να πολεμας". Τον θαυμαζω, σημερα ειπα πως ειμαι περηφανη και το εννοω, δεν ξερω αν θα ειχα τις αντοχες του....Με καθε τι που τελειωνουμε μας φευγει και ενα βαρος , μια φτεναδα απο την καρδια ....Εχουμε δρομο μακρυ ακομα αλλα που θα παει θα τα καταφερουμε....

Ιδου καποιες απο τις εργασιες του Οκτωβρη....

χαθηκαμε αλλα προχωραμε....

2010-10-16T01:45:00.000-07:00

Καιρο εχω να γραψω... πολυασχολη γαρ... αρχισαν σχολεια, εδεσαν τα σκαφη, τρεχαματα δεξια και αριστερα αλλα πιστη στο ραντεβου σχεδον καθε απογευμα στην Μαρινα της Λευκαδας... Να βοηθαω, να κρατω συντροφια, να κρατω τα μποσικα στην γκρινια του Πανου...

(δοκιμαζοντας το φλοκο)

(το παραθυρο φινιστρινι μας απο την εσωτερικη μερια... εχει μπει και το ξυλο που φεδρωνει το κασαρο)

(με τον Βεσσαριο, ωρες βραδυνες να καρφωνουν την επενδυση , να φτιανχουν τα χωρισματα των καμπινων)

( το κασσαρο απο εξω)

( κοφα και αλμπουρο και πανι και ξαρτια, ψευδαισθηση ταξιδου μας δινει ο υψωμενος φλοκος)

( σπαζοντας με το ρουτερ τη γωνια της μπαζας)

(μαζευοντας το πανι)

(αναπαυλα για επισκεπτες -Μιχαλης- και για βοηθους - Βεσσαριος)

( η μωνωση πριν το φεδρωμα των δωματιων , για ήχο και ζεστη και βραδεως καιομενη - το παθημα του Παναγιωτα μας φοβισε αρκετα)

( λουκι για να φευγουν τα νερα απο το καταστρωμα)

Πολλα τα μερεμετια, πολλες οι δουλιες και τωρα ειναι που το σκαφος ζητα τα "λεφτα"... αρχιζει πλεον να πιεζει και ο χρονος, γκρινιαζω και εγω... " αν θελεις ναυλα το καλοκαιρι, πρεπει οι καμπινες μεχριτα χριστουγεννα να εχουν τελιωσει..." Τι να πρωτοκανει μονος, καπου πελαγωνει... Βεβαια οταν αναλογιστικαμε οτι περσι τετοια εποχη υπαρχε απλως ενα κουφαρι σκαφους αναθαρρησαμε... Τερμα ομως η πολυλογια και ας ερθω στα καθεκαστα... Με τον Βεσσαριο ξεμπαρκο πια και βοηθο αξιο Βαλαμε μπαζες γυρω τρυγυρω στο κασαρο, φτιαξαμε το πορτακι και το ταμπουκιο των δωματιων, χωρισαμε τα δωματια, (κιμωλια αρχικα, ορθα μετα, φερδρωμα τελευταιο) . Στο μεσιανο το στεγανο 4 βγηκανε, 3 για επιβατες και ενα για πληρωμα, στο πλωριο μια καμπινα μεγαλη... Χωρισαμε και τα μπανια, βαλαμε και τους σωληνες της αποχετευσης, τα σιφωνια , τις δεξαμενες λυματων, βαλαμε και τα φινιστρινια τα οβαλ στα δωματια, τοποθετησαμε και την μονωση και το ξυλο που θα φερδρωσει και θα βερνικωθει... και τι αλλο, α πηραμε και τα παλια τα πανια τους φλοκους και το μεσιανο του Αιγαιωτισσα και τα δοκιμασαμε... ερχονται κουτι, πλυσιμο θελουν και σινιαρισμα και "αντε να λυσουμε"...
Και ομως οι εργασιες ειναι πολλες.... σειρα τωρα εχουν τα καλωδια, οι γραμμες οι 24 και οι 220 του ρευματος, διακοπτες και πριζες και φωτα για να κλεισουν τελειως οι μπουλμεδες, τα κασωματα σε πορτες δωματιων , μπανιων και σαλονιου... και τα μπανια, πλακακια , σωληνες ,νηπτηρες , λεκανες .... και μετα επιπλωση ....Αιδιοδοξοι πορευομαστε εν μεσω κρισης αλλα οπως λεει κα ιτο τραγουδι το αγαπημενο "αξιζει φιλε να υπαρχεις για ενα ονειρο και ας ειναι η φωτια του να σε καψει...."

υ.γ. και φυσικα αισιοδοξια αντλουμε αστηρευτη απο τους διαβαζοντες το μπλογκ, απο τα τηλεφωνα εκπληξη αγνωστων μεχρι προτινος αλλα φαννατικων ονειροπολων καραβολατρων...
Οφειλουμε ενα μεγαλο ευχαριστω σε ολους .... Εστω και οτι μας διαβαζετε ειναι σπουδαιο...

απο που να αρχισω τις ευχαριστιες ?
απο το τηλεφωνο της Μυκονου απο ετερο φανατικο των ξυλινο σκαφων οπου αντευχομαστε καλη δυναμη στο σκαριασμα του καραβοσκαρου του,
απο τον καθηγητη του Παν. Αιγαιου με την αξιεπαινη μελετη του στην αξια την διαχρονικη του ξύλου, απο τον καθηγητη το γιατρο τον Κεφαλλονιτη " αλλη χαρη εχει να ακους το ξύλο να γυρνα, τα καρφια να μπαινουν" ,
απο τους καπεταναιους, εν ενεργεια ( Θεοφιλε ....) και συνταξιουχους ( καπτα Σπύρο )που μας παρακολουθουν , μας διαβαζουν , σχολαζουν, διορθωνουν , παρατηρουν και εμψυχωνουν.
Απο το φιλο τον παιδικο , τον Βασιλη που απο τα Χανια μπαινει και χαζευει τα τεκτενομενα εν λευκαδι... ( Ο Γιωργος ηταν το καρφι...) Χαιρετισματα λοιπον πολλα ειπε ο Πανος να μεταβιβασω...
Απο ετερους θαλασσολατρες και των καραβιων φανατικους...

Απο οσους με πηραν τηλεφωνο και ρωτουσαν για καρναγια, καραβομαραγκους, τεχνες και τεχνικες?

Ολους αυτους του ευχαριστουμε και υποσχομαστε στο παρθενικο ταξιδι να τους προσκαλεσουμε για μαι βολτα....

ξυλογλυπτο...

2010-09-19T12:25:00.001-07:00

ξυλογλυπτο...
Originally uploaded by AEGEOTISSA

και να τι εφτιαξα για την τιμονιερα του Κουρσαρου, εν ηδη θυρεου...
πειρατικη σημαια.... πλαισιομενη απο δαφνης φυλλα και παπυρο με το ονομα.....

και τα παραθυρα....

2010-08-23T11:04:00.000-07:00

Αφου καναμε δοκιμες επι δοκιμων πριν την τοποθετηση την τελικη των παραθυρων ενα βραδυ ησυχο καλοκαιρινο, με μπαλαντεζα για φως τα τοποθετησαμε .

Δεν εχουν ακομη τριφτει, δεν εχουν φινιριστει ομως αλλαζε ολη η πρυμη....

η αγκυρουλα μας και το μπαστουνι

2010-08-23T10:58:00.000-07:00

στις φωτογραφιες τις χρωστουμενες ειναι και οι εργασιες του μπαστουνιου, διχτυ, θαλασσομαχος, οκιο ή ογκιο της πλωρης, βιντσι και αγκυρα... την μια μας αγκυρα απο τον Πειραια την φεραμε, την αλλη την εφεδρικη και ομορφη (αγγλικου ναυαρχιου γαρ), ο Πανος -ποιος αλλος- θα την φτιαξει απο ξαρχης....

Οσο για το μπαστουνι , θα ηταν κριμα και αδικο να μην αναφερω την βοήθεια την πολυτιμη του Βεσσαριου.... Δυο βραδυα του πήρε να πλεξει με κόμπους των ψαραδων το διχτυ μας και οσο και αν το θεωρει αποτυχημενο, οι φωτογραφιες τον διαψευδουν....

κουπαστες ,καταστρωμα και γυριστα και μπατσικαρμια

2010-08-23T10:49:00.000-07:00

Την σκονη την πολλη την εφαγε ο Πανος εν μεσω καυσωνα, να τριβει καταστρωμα και κουπαστες....

Ιδρωτας και σκονη στο προσωπο, λαδι στο ξύλο και επιτελους το σκαφος αρχιζει να δειχνει με τις λεπτομεριες του φινιρισματος , οχι βεβαια του τελικου...

και στα μερεμετια τα χρεωστουμενα ηταν τα οκια τα πλαινα με τους οδηγους τους, τα οκια της πρυμης και βεβαια τα μπατσικαρμια οπου οι καβοι δεθηκαν στην δεουσα πλεον θεση....

Και οσο και αν φαινεται απλο οι μπιντες αυτες μας πεδεψαν καμπόσο... και αντε να κρατω τα ξύλα τα ασηκωτα για να κανει τις τρυπες με φαλτσο, να μπει το ξύλο ( σκαλιστο φρυδι) το εξωτερικο που κρατα τις τσαβετες.... απογευματα κουρασης και εντασης και μοναξιας....

Και μετα σειρα ειχε το κατάστρωμα , να τριφτεί, να φαγωθούν οι πίροι, να στρωσει το τακαδο, να μπουν τα γυριστα τακακια της κουπαστης με την αποληξη την σκαλιστη που θυμίζει κιονοκρανο, να τριφτουν και να περαστουν λαδι.

Πολυ δουλεια για ενα ατομο μονο του, οποτε φυσικη καταληξη η κουραση που κυριευσε τον Πανο τις μερες τις τελευταιες του Αυγουστου....

σηκωσαμε πανια και αρμενα....

2010-08-23T10:32:00.000-07:00

... στο μωλο δεμενοι, δοκιμες καναμε με πανια και ιστια... Οπως προειπαμε στο σκαρι μας ολοι απο κατι θα προσφερουν...ρεφενε πανια λοιπον , απο τον Βεσσαριο... τα δοκιμασαμε και τα σηκωσαμε σαν φλοκους , σαν μαιστρες, τους σταυρους μετρησαμε και σε παλιο ξυλα σχεδια και πλανα χαραξαμε των αρμενων που θα βαλουμε....

Φυσικα τα πανια δεν ηταν στο μεγεθος το πρεπον , και θα χρειαστουν μονταρισμα, ομως πηραμε μια ιδεα...

θερινη ραστωνη

2010-08-10T10:46:00.000-07:00

περιοδος ραστωνης θερινης κ δη αναγκαστικης... μετακομισαμε στα ενδοτερα της Μαρινας αλλα και παλι με τα πλανιαδουρια μας , τα πριονιδια και τις σκονες μας ειμαστε σαν την μυγα μες τα γαλα, πλαι στις ορδες των χλιδατων mega yachts που καταφθανουν στον ντοκο... μας κοιτουν παραξενα, ωσαν να αντικριζουν κουρσαρους πραγματικους, μεχρι και το ημεροπλοιο στο πλου τον περιηγιτικο έκανε τιμιτικη αναφορα στην παρουσια μας " και στα δεξια σας βλεπετε ενα κοκκινο πειρατικο".... Αναγκαστικα λοιπον ηρθε η παυση εργασιων , πριν αρχισουν οι παρατηρισεις και τα σταβομουτσουνιασματα απο τους τουριστες των γειτωνων σκαφων... στα μουλωχτα και οταν εχουν λυσει καβους τα πλαινα κοτερα καποιες εργασιες τα απογευματα απο τον Πανο μεμονο βοηθο του εμενα... καλοκαιριασε καια εκγατελειψαν ολοι δικοι και περιεργοι....μονο καποιο ξενοι λοξοδορμουν να δουν το περιεργο σκαρι...
Στα νεα μας του μηνα που περασε ( οι φωτογραφιες συντομα) ... αποκτησαμε αγκυρουλα.... σαραντα κιλα το βαρος της... επεται και ετερη αγγλικου ναυρχειου που θα την φτιαξει ο Πανος φυσικα... Το βιντζι δουλευει αψογα... βαλαμε μπατζικαρμια στην πρυμη, βαλαμε και οκια τεσσερα, φτιαξαμε και τις υπολοιπες τις κουπαστες και το τελιωμα τους βαλαμε κιονα σκαλιστο.... μπηκανα και τα τεσσερα τα παραθύρια του σαλονιου και εδειξε η πρυμη... κονομισαμε και πανια 2 1/2 ... τζεναο και φλοκους... που θα φτιαχτουν στα μετρα μας... τα ανοιξαμε κιολας, μα δεν αρμενισαμε.... Α καναμε και το πρωτο μας ρεμετζο με τιμονιερη και καπετανιο το Πανο στην σκαντζα....

Μια πυρογραφια για το πορτελο της Πρυμης

2010-07-01T07:02:00.000-07:00

Το πορτελο της Πρυμης οταν ανοιγε μου φαινοταν αδειο και χαλουσε ολη την μαγεια των ξυλογλυπτων.
Ειπαμε με τον Πανο να φτιαξω μια εσωτερικη πυρογραφια ετσι ωστε και απο μεσα να την βλεπουμε οταν ειναι κλειστη η πορτα , αλλα και στα λιμανια οταν ειμαστε αραγμενοι να τραβα τα βλεματα..

Για θεμα διαλεξα το πρωτοτυπο σχεδιο, αυτο που μας ενεπνευσε για να σκαριασουμε το πειρατικο μας... Πυρογραφησα λοιπον σαν σε παπυρο το σχεδιο , απο τα παλια κιταπια, σαν φορο τιμη για την πηγη της εμπνευσης μας .. το καραβακι εκεινο του 1683, που castell ονομαζοταν...
Και μπορει ακομη η πρυμη να μην εχει κουπαστη, να εχει μερεμτια μπολικα ,καταστρωμα ατριφτο, αλλα τουλαχιστον εικαστικα οδευει προς την ολοκληρωση.... Δυο πλαστρα πλαινα, σκαλιστα με κλαρες λουλουδενιες απομενουν και ο παπυρος με το ανομα ξυλογλυπτο, στην πρυμη χαμηλα...

απο ψηλα....

2010-06-29T05:05:00.000-07:00

Με τον Γιωργο φωτογραφιο αξιο, σκαρφαλωμενο στην καντηλιτσα του πλωριου αλμπουρου και τον Πανο να τον βιβαρει στα αψηλα...

Αλμπουρο, μπαστουνι, σκαλα κλπ....

2010-06-22T05:33:00.000-07:00

Ανεβαζοντας και βάζοντας το αλμπουρο το πλωριο

Ανεβαζοντας και βαζοντας το αλμπουρο το πλωριο...

..Με Αλμπουρα δυο πλεον...

...Με την τιμονιερα στο ντεκ στακριασμενη (σχεδον)..

... με σκαλα (πασαρελα) για να ανεβενουμε...

... με μισοτελιεωμενη την αρματωσια....

... Με μπαστουνι, διχτυ πλέχτο και θαλασσομαχο...

... Και με τους πρωτους τους επιβατες μας... ( χελιδονακια δύο σκαριαζαν την φωλια στου σαλονιου την πικερια... απο τα αυγα τους τρια μικρουλια εσκασαν μυτη... οιωνος καλος και γουρλιδικος)

προχωραμε ...

2010-06-17T12:03:00.000-07:00

καλοκαιριασε... και λογοι ναωτερας βιας δεν μου επετρεψαν να ανανεωνω το μπλογκ...
Οι εργασιες προχωραν. Εξακολουθουν να ειναι One man Show... με μονο τον Πανο να προσπαθει να συνταιριαξει την δουλεια του με απογευματα στην Μαρινα.. Μπηκε καταστρωμα, μπαστουνι και δυο αλμπουρα....Βαζω μια φωτογραφια να παρετε μια προγευση του σκαφους και επεται συνεχεια... ( ο Πανος ανεβασμενος στο Αλμπουρο...)

το πρυμιο αλμπουρο (exclusive made by Panos)

2010-04-21T12:25:00.000-07:00

Το πρυμιο μας αλμπουρο ετοιμαστηκε και τοποθετήθηκε... Ο Πανος σχεδον αποκλειστικα μονος ετοιμασε το καταρτι το κυπαρισενιο, συνεπικουρουμενος απο τις γνωμες του Καπτ Σταυρου ως προς την αρματωσια...και τις αποστασεις.
Σκαντζα ξύλινη , σταφες ανοξειδωτες και μαπες κολλημενες , κοφα καφασωτη ξύλινη, γασες & σκαλιερες σκοινενιες , σταυροι παλιοι απο ιροκο του Αιγαιωτισσα ΙΙ , αλμπουρο κυπαρισσενιο και αλμπουρετο5 μετρο. Ξαρτια απο του Πετρου τα ιστιοφορα, τοπουζια ( καρπουζια) ξυλινα απο ελια... κλειδια 8,10 12αρια, κλειδια ωμεγα ναυτικα, ξαρτοριζες και σφήνες ιροκο....παλαγκο της καντιλιτσας, Αυτο το αλμπουρο εγινε με υλικα της κολεγιας , και με περισσο κοπο... Βλεποντας κανεις το καταρτι , μπορει να νομιζει οτι ειναι δουλιεα απλη.... ενα ξυλο ψηλο και καθετο, αντε και μερικα συρματα. η διαδικασια ομως δεν ειναι ουτε συντομη ,ουτε ευκολη. Ξεκινα απο την ωρα εκλογης της κοπης του δεντρου ( με συνυπολογισμο φασης του φεγγαριου και των ωερων /χυμων του δεντρου), με συνεπακολοθη την παραμονη την μακροχρονια - βαπτισμα του κομενου δεντρου στο θαλασσινο νερο... ακολουθει το σκεπαρνισμα και το πλανιαριμα του ξυλου. Ματισεις αλμπουρου / αλμπουρετου με σταφες, μαπες κολουνται πανω για τα κλειδια των αρτιων, η κοφα ξύλινη καφασωτη, μπαινουν σταυροι, μπαινουν αντιριδες ξυλινες. Φτιανχεται η σκαλιερα του αλμπουρετου με γασα ευκολη, η αλλη η μεγαλη , η σχοινενια των κατω ξαρτιων θα γινει αφου τοποθετηθει το αλμπουρο και τα υπολοιπα τα συρματα... και επειδη τα λογια ισως να μην εξηγουν οσα οι εικονες, αυτη τη φορα , οι φωτογραφιες ειναι μπολικες....

Βεβαια και η αρματωσια θα εμπλουτιστει και το σκαφος θα δειξει ,αφου μπει και το πλωριο το αλμπουρο το πιο ψηλο και πιο χοντρο. Τοτε θα το λογιζουμε για σκαφος και πλεουμενο...

το πρωτο δοκιμαστικο

2010-04-06T04:22:00.000-07:00

Δευτερα του Πάσχα, σχεδον δυο χρονια απο την εναρξη της ναυπηγισης και εγενετο το πρωτο δοκιμαστικο....

Με τον Καπτα Σταυρο -σιδερενιο- στο τιμονι, ειπαμε να πραγματοποιησουμε το πρωτο δοκιμαστικο του Κουρσαρου...Πορεια νοτια, πορεία από την Μαρινα της Λευκάδας προς τον Γερακα και αργοτερα προς Σπάρτη...

Επιστρατευτηκαν απο το Αιγαιωτισσα, σωσίβια 15 , και 2 παιδικα. χαρτης και κομπασο παλιο (του sunny cruise το μόνο απομειναρι) για να βγαλουμε ταχυτητα με τον τρόπο τον παλιο και τον σίγουρο, gps του Πέτρου για να υπολογιστει πιο ευκολα και γρηγορα.... V.H.F. μπαταριας φορητο, το τεσσαροχαλι του Βεσσαριου μαζι με καδενα και σκοινι, νερα μπολικα, γλυκα για κέρασμα ("Την γέφυρα κερνάμε πρώτα"), γρασσο για την σαλαμαστρα... κιλιμια για να καθισουμε κλπ κλπ... Μπορει και να μοιαζαμε με εκδρομη σχολικη, παντως για τους περισσοτερους απο εμας - τουλαχιστον για τους εχοντες σχεση αμεση η εμμεση με το υγρο στοιχειο- το ταξιδι αυτο σημαινε πολλα, αν και διαφορετικα για τον καθενα...

Ο Πάνος π.χ το εβλεπε σφαιρικα... να δουμε συμπεριφορα του σκαφους στο ταξιδεμα, και την μανουβρα, να δοκιμαστουν μηχανη, αξονικα, πηδαλιο και υδραυλικα , αντε να δουμε και τι ταχυτητα θα επιανε...ειναι την αποψης που πολυ ναυτικοι συμμεριζονται, πως αν η προπελα δεν γυρισει δεν μπορεις να εισαι σιγουρος για τα προβληματα ή την επιτυχια ενος σκαφους...

Της ιδια αποψης και ο Μακης αν και με περισσοτερη εμφαση στην ταχυτητα την τελικη που θα επιανε... τον ειχαν απογοητευσει τα σχολια οτι δεν θα ξεπερνουσε τα 8 μίλια.... Ο Καπτα Σταυρος στο πρωτο crash test μετα το μπαλονακι... Μολις ειδε θαλασσα και τιμονι,ξεχαστηκε, ανεβηκε την προχειρη τη σκαλα με τη σβελταδα εφήβου και την περιεργεια και την ανυπομονησια να δει το ταξιδεμα του σκαριου...

Τι καν αν μας έλειπαν τα άλμπουρα, η αρματωσιά, το κατάστρωμα, η κουπαστές , τι και αν η τιμονιερα και το χειριστήριο ήταν σκαριασμενα πρόχειρα.... Έφτανε για έμενα να βλέπω πλώρη να σκίζει τα νερά, να νιώθω την αρμυρά.... Σχεδόν δυο χρονιά είχα να ταξιδέψω... Τα ταξίδι αυτό μου έδιωξε όλη την ένταση των προηγούμενων ημερών, την αγωνία και το φόβο...Οσο για την Πανωραια, δεν εχω ξανααπντησει σε γυναικά άλλη τόση λαχτάρα και αγάπη για την θαλασσα και καθε τι ναυτικο..πληρη ταύτιση συναισθημάτων...
Καθεις λοιπον με τους λογους τους ξεχωρους, κατι αποκομισε....
Στο δια ταυτα....ομως και στο πρακτικό μέρος τις υποθεσης που παρουσιαζει και το μεγαλύτερο ενδιαφερον για τους καραβολάτρες.

Ταχύτητα επιασε τα 10 μιλια ανετα, εχοντας τρατο και γκαζι και αλλο...Η οικονομική ταχυτήτα του θα "κλεισει " στα 9,5. Μια χαρα για ξυλινο σκαρί...
Το τιμονι ειχε καποια μπόσκα, ακουγε απιστευτα και μου θυμιζε αυτοκίνητο... ελαχιστα το εστριβες και γύρισε το σκαφος αμεσως. Στην αρχή με ψιλοτρμαζε καθως ειχα συνηθισει αποτ αδικα μας με την αργή επαναφορα , αλλα μετα, ειδικα στον γυρισμο που ειχε και το αερακι απο την πλώρη οταν επιασα να τιμονευω το συνήθισα... Προτιμήσαμε την τιμονιερα του ντεκ απο την εσωτερική και ας ηταν σκαριασμενη προχειρα. Ειχαμε θεα πανοραμικη και για πρωτη φορα δεν με φοβισε το υψος , ακι μην ειχε κολωνακια ακομη, εγω καθομουν στην κουπαστη ανετα...

Η μηχανή στην αρχη μεχρι να ζεσταθουν μεταλλα και φλάτσες μύριζε... δεν ανεβασε θερμοκρασία, ο θορυβος της γλυκος και μετα το πρωτο δεκαλεπτο σταμάτησε και η αρχικη ανεπαισθητη κάπνα. Φυσικα διεψευσε οσους ελεγαν οτι θα πέσει μικρη για τετοιο σκάφος. και στις μανουβρες τις δοκιμαστικες (εν ειδη πρυμνοδετισης, δίχως αγκυρα, "οπως στα κουλουριώτικα") που καναμε στο Γερακα, ακουγε αμεσως και γυρνουσε με την πρωτη...Δοκιμάστηκε πρόσω ανάποδα, στο ρελαντί, ολοταχώς κλπ κλπ...μας αφησε αριστες ενυτπώσεις.
Στα απροοπτα αν μπορει να τα χαρκτηρίσει καποιος ετσι ηταν μονο η αυξημενη θερμοκρασια στην μποκολα, ενδεχομενως να υπήρχε γρασο παραπανω ή να ήταν ο μπρουτσος σφιχτος. Το πρώτο που θα ερευνηθει...
Σε δεύτερο επίπεδο, ένα ανεπαίσθητο bypression (βαιμπρεσιο) που πρώτο το αυτί της Πανωραίας και το δικό μου έπιασε... και καθώς το νιώθεις και το ακούς μόνο στην πρύμη , μάλλον ενοχοποιείτε ο άξονας του τιμονιού και ο τζόγος που έχει στην βάση του πηδαλίου...
Στην μανουβρα του γυρισμου, στην πλωρη ο Μακης , στην πρύμη εγω, μπαλονια η Πανωρια κα ιη Ντινα, ο Βαγγελης καβοδέτης , στα χειρηστηρια ο Πανος και στο κουμαντο ο Καπτα Σταυρος...

Στα αστεια οταν ειπαμε και του χρηστου να μας δώσει καβο πρυμνιο... το εδωσε, τον δεσαμε στον μωλο αλλα στην μπιντα του σκαφους αμολητος παρεμεινε...

Για την ιστορία οι επιβαίνοντες ( ηλιακιακα) , Καπτα Σταυρος, Ντινα, Πανωραια, Πέτρος, Στεφη, Πανος ,Μακης, Τετα, Βαγγελης, Αννα, Χρήστος, Μιραντα, Παναγίωτης, Σταυρος, Κώσταντινα, Μπέμπης. Σύλονο 16 νοματαιοι... Απων ο Καπτα Σπύρος , που η οχλαγωγια - όπως συνηγόρησε και συμφώνησε και ο Καπτα Σταυρος - ήταν παραφωνία και παράγοντας ανασταλτικός στην επιβίβαση του..
Στο επόμενο δοκιμαστικό ελπίζουμε να έχουμε τα κατάρτια τοποθετημένα , και γενικά να μην έχει αυτή την εικόνα του ατελούς και ημιναυπηγιμενου. ακομα σκεφτομαι το βλεμμα αποριας που ειχαν οι επιβενοντες των ιστιοφορων που συναπαντησαμε στο διαυλο...σαφως και θα αναρωτιουνταν τι ειμαστε....

μπαστούνι και αλμπουρα

2010-03-21T07:24:00.000-07:00

Η ενημερωση εμεινε λιγο πισω καθως εκτακτες καταστασεις, με κρατησαν εκτος...
Το μπαστουνι το πρωτοαντικρισα ερχομενη απο τον ποντε... κατακοπη και ταλαιπωρημενη πηγα να το δω... εδωσε το μήκος που ελειπε στο σκαφος. Μου ιστορησαν την τοποθετηση ως περιπετειωδη, το Lada επιστρατευσαν μαζι με τα μπρατσα τους για να το ανεβασουν.
Τις μερες τις επομενες τα παιδια φεραν τα κυπαρρισια για τα αλμπουρα. Μυρισε η Μαρινα πλανιαδουρια και μουτελη , καθως ηταν για μηνες βυθισμενα σε νερο θαλασσινο να ψηθουν. Ελπίζω στην τοποθετηση να ειμαι εδω, και ελπιζω και ευχομαι να πανε ολα καλα και συντομα ο καπετανιος μας να ειναι πισω γερος και να παει ο Κουρσαρος το πρωτο του δοκιμαστικο οπως του ταξαμε

ετοιμη η πρύμη μας... εξωτερικα τουλαχιστον

2010-03-07T01:13:00.000-08:00

τελειωσε εδω και μερες το ξυλογλυπτο της πρυμης ομως μια βλαβη στον υπολογιστη δεν μου επετρεψε να βαλω νεα αναρτηση.
ιδου οι φωτογραφιες , δυστυχως απο κινητο και με χαμηλη αναλυση.

τα σχολια παντως οσων απο κοντα το αντικριζουν ειναι παραπανω απο κολακευτικα. η μιση Λευκαδα εχει περασει απο την Μαρινα για να δει το ξυλογλυπτο της πρύμης. και επειται συνεχεια σκαλιστων διακοσμων...

αναφορικα με τις λοιπες εργασιες... ετοιμο το στεγωνο του μηχανοστασιου και ο μπουλμες κλεισμενος... μπηκαν τα χειρηστιρια των μηχανων , η γεννητρια και σκαριαστηκε η εσωτερικη τιμονιερα... για τους μυημενους αυτο σημαινει οτι ετοιμαζομαστε ολοταχως για το πρωτο δοκιμαστικο, εστω και χωρις αλμπουρα και μπαστουνια και αγκυρα και βιντζι και λοιπα.... μας τρωει να δουμε την ταχυτητα.. φυσικα στην μανουβρα ο καπτα Σταυρος, φυσικα και εγω μεσα... ο Πετρος αυτος που μας ξεσηκωνει. αντε να δουμε ποτε θα αμολησουμε καβους για το συντομο πλου στον διαυλο... (φυσικα για τον φόβο των Ιουδαιων stand by θα ειναι ψαροκαικο φιλικο μη τυχον και συμβει καμια αναποδια στην μηχανη!!!!

Οι πρωτες προπελιες

2010-02-08T05:00:00.000-08:00

Με τους καβους δεμένους, στο ντόκο ακόμα, χαζευουμε τις πρώτες προπελιες...Ο Πάνος στην μηχανή να κοπλάρει και να γκαζωνει και εγω με τον Μακη στον Μώλο να σχολιαζουμε...

"Λίγο ακόμη να γκαζώσει και τα εκοψε τα σκοινια..."

η μηχανη , ακαπνη πλεον, σε λειτουργία....

Παντως χτες , χαζευοντας στον υπολογιστη με τον Πανο, τις φωτογραφιες και τα κειμενα με τις στιγμες της ναυπηγησης, μια απορια και ενα ... δεος το νιωσαμε... Πως ηταν οταν ξεκινήσαμε, ενα ξύλο μακρυναρι ,της καρινας, σε ενα χωραφι και εμεις ονειροπολοι να το φανταζομαστε σκαριασμενο... και αργοτερα οταν εμπαιναν τα στραβα, εμεις να εξακολουθουμε να προτρεχουμε και να το βλεπουμε πετσωμενο... Το αγχος που ειχαμε οταν εμπαινε το τακαδο, οταν προσπαθουμε να κλεισουμε την πρυμη...και ακομα η ανεπαναληπτη μερα που το συραμε τοσα χιλιομετρα για να παει στην Μαρινα... Κοιτωντας τώρα εκ των υστερων τα τεκτενόμενα, οσα περάσαμε, οσα ζήσαμε αλλα και οσα επαινται καταλήξαμε στο συμπερασμα πως αν εξ αρχης δεν ειχαμε το ονειρο να μας δίνει φτερά και αισιοδοξία , ισως και να μην το ειχαμε αποτολμήσει το όλο εχγειρημα... Βλεποντας τον κοπο, την κουραση και την αγωνια να απεικονίζεται στις εικόνες, τωρα καταλαβαινουμε την περασαμε. .. Και να σκεφτει κανεις πως μονο αδαεις και μη υποψιασμενοι δεν ειμασταν για τα οσα θα ακολουθούσαν...

Βαλαμε την μηχανη εμπρος...

2010-02-04T06:22:00.000-08:00

Το Σαββατο που μας πέρασε μπηκε η μηχανη μπροστα... Ηταν ενα σουρουπο συννεφιασμενο , που η καπνα της μηχανης , (δεν ηταν ρεγουλαρισμενη) το εκανε ακομα πιο ανταριασμενο...

Ο ντοκος δεν φαινοταν απο τον καπνο... Οι μη γνωριζοντες νομιζαν πως πηραμε φωτια... Ευτυχως πυροσβεστικο δεν κατεφθασε, και η μηχανη ξεκαπνιζε... Παντως αν εμενε ετσι θα καναμε ντορο στα λιμανια...
και ιδου οι αποδειξεις....

Σήμερα τοποθετήθηκε και η γεννητρια και οι δεξαμενες οι υπολοιπες... Τελειωσε και το υπολοιπο καταστρωμα...

Οσο για το σκαλιστο της πρυμης κοντοζυγωνει στο τελος του... Δειτε μια προγευση...

Και μια χαρη να ζητησω... Αν καποιος απο τους αναγνωστες μας γνωριζει λατινικα, μηπως θα μπορουσε να μου πει πως λεγετε το κοκκινο στα λατινικα?

μια πρόγευση του ξυλογλυπτου της πρύμης

2010-01-22T09:48:00.000-08:00

Ειπα να βάλω μια πρώτη φωτογραφία του ξυλογλυπτου της πρυμης καθως το ένα λιονταρι εχει αρχίσει να παίρνει μορφή. Εχει δουλεια πολυ ακόμη. θελει τις λεπτομέριες, σκαλιστη κλαρα γύρω γύρω , σκαλισμα στο βιβλιο, τα ξίφη κλπ κλπ...Ευτυχως ειχα την βοηθεια του Καπτα Σταυρου που εβγαλε με το σκαρπέλο ολο το ξύλο το αχρηστο και ετσι δεν εχασα χρόνο πολυτιμο...

Στο σημειο της πρυμης (κορύφη) που βρισκεται το προχειρο κοντρα πλακε -προσχεδιο, θα τοποθετηθει το σκαλιστο ξύλο. Στην μεση θα υπαρχει το πορτακι της καθόδου.

Ημιτελης ενετικός λέοντας, οικοσημο της Λευκάδας (Santa Maura) επι ενετοκρατίας.
Οσο για τις λοιπες εργασίες και προοδους, ο καιρος δεν βοηθα καθολου, βροχερος ο χειμώνας ετουτος. παρόλα αυτά το μίσο καταστρωμα (Ιρόκο) εχει μπει , το ραμποτε (ναγγατι) στον εξωτερικό μπουλμε του σαλονιου, τα παραθύρα γιναν θολοτα ξύλινα και ειναι εκπληκτικα, το ιδιο και η κεντρική πόρτα. Αφου εδω και καιρο φτίαχτηκε το κασσαρο των δωματιών ,τοποθετήθηκαν δεξαμενες, νερου, βόθρου και λυματων με τις σωληνώσεις τους, μπήκαν τα πανιολα ή μπανίολα των καμπινων, η μηχανη (mercedes) ειναι σχεδον ετοιμη να λειτουργήσει, μπηκαν τα υδραυλικα του τιμονιου , η τιμονιερα η εσωτερική περιμενει να μπει στη θεση της και εμιες περιμενουμε τον επιθεωρητη που θα ελεχξει την προοδο της ναυπηγισης....
Τελικα δεν καναμε και λίγα....

Η τιμονιέρα μας απο καραβί παλιο, 8 στροφες αλα πάντα....

και

απο κάτω το καταστρωμα που εφαπτεται με το ραπμοτε του σαλονιου...

για τον Τέλη

2010-01-18T11:21:00.000-08:00

Θα θέλαμε να πουμε ενα δικο μας αντίο στον Τέλη που εφυγε απροοπτα σήμερα.
Απο τους ανθρωπους που γνωρισα κατα την δειαρκεια της ναυπηγισης, καθε απογευματακι στο καλιγονι ερχονταν (Παω να δω τι κανουν τα παιδια ελεγε)και με την κουβεντα του μας κρατουσε συντροφία ευχαριστη. Ηταν απο τις παρουσιες που επιζητούσαμε και τον αποζητουσαμε οταν εκανε κανενα διήμερο να φανεί.Ειχε παντα ενα καλο λογο για ολα και ολους και μας εμψυχωνε οσο κανεις.Εδινε τα εργαλεια στον Πάνο, τον μαλωνε πατρικα οταν φωναζε και εκνευριζόταν ("τσωπα μώρε παιδί") και ήταν ισως ο μόνος απο "τους μη εχοντες εργασία" που οταν μας ελεγε την γνωμη του δεν μας εκνευριζε οσο ζόρι και να εκρυβε η στιγμή. Τον ειχαμε ονοματίσει δικαιωματικά πρωτο των πρωτων βοηθο και του ειχαμε ταξει θεση περίοπτη στο πρωτο το ταξίδι. Η μοιρα τα θελησε αλλιως.

Χτες ήρθε την τελευταια του την βόλτα στην Μαρινα. Φτασαμε ταυτόχρονα. "Ουτε ραντεβου να ειχαμε " ειπαμε και οι δύο μαζί.
Μπήκαμε στο σαλόνι , εκεί που έχω στημένο το σκαλιστο της πρυμης. Το σχολιο του εφερε γελιο."Δεν πληρωνετε τετοια δουλεια "μου ειπε, "μα δεν θα πληρωθω ετσι κι αλλιως, αν περιμενα κατι τετοιο..." αντετινα γελώντας. Για ενα σχεδον δύωρο μιλουσαμε περι ανεμων και υδάτων, περιχαρης ήταν που σε ενα μήνα θα γίνοταν παππους, εκανε σχεδια για ταξίδια στην Πόλη, ανετρεξε στα παιδικά του χρόνια, μιλησε για τα παιδια του και έφυγε βιαστικός για να πλύνει το αμάξι.
Οταν μου ειπε το πρωι ο Πανος για τον χαμο του νομιζα οτι εκανε φαρσα κακόγουστη, δεν ήταν δυνατον...ενας ανθρωπος γεματος κεφι, γεματος ενέργια θετική να φύγει για πάντα...
Σαν φίλο που γνωρίσαμε με αφορμή τονΚουρσαρο (προτερα δεν τον ξέραμε) δεν θα τον ξεχασουμε ποτέ.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ απο ολους μας

για ενα σκαρι που χαθηκε το Αποστολος Μ.

2010-01-07T05:30:00.000-08:00

Ειναι καποια σκαρια , με την μοιρα τους σημαδεμενη και τα ιδια κατοτυχα.
Ειναι καποια καραβια με το τελος τους αδοξο και την ιστορια τους μαυρη...
Ενα τετοιο καραβι ατυχο ήταν και το Αποστολος Μ. που το τελος το οριστικό έμμελε να γραφτει ξημερωματα Δευτερας με την γερή νοτια.
Καραβακι -cult- αν μπορει ετσι να χαρακτηριστει που αν και η κατασκευη του ειχε αρχισει πριν απο 26-27 χρονια δεν ολοκληρωθηκε ποτε και το ίδιο περιμενε αταξίδευτο το τελος του στην μπουκα του διαυλου της Λευκαδας.

In memorial και επειδη τα καραβια που φευγουν μου αφήνουν μια φτεναδα στην καρδία και εναν κομπο στο στομαχι και η απωλεια, τους καραβολατρες μας πονα, θα μου επιτρεψετε να γραψω δύο λογια παραπανω...
διαβαστε ολο το κειμενο εδω

ξύλογλυπτο πρύμης

2009-12-30T12:33:00.000-08:00

Εχοντας αρχισει την τελευταια βδομαδα το σκαλισμα σε ξύλο ναγγατι, του μεγαλύτερου μεχρι στιγμης ξυλογλυπτου μου με διαστασεις 3 μτρ χ 1,80 που θα αποτελει τον ταμπλα της πρύμης του πειρατικου σκαριου "corsaro del Santa Maura" νίωθω ήδη ενθουσιαμενη.
Το ξύλο δουλευεται αριστα- οτι καλυτερο εχω σκαλισει μερχι σημερα,κοβεται σαν βουτηρο , ενω ταυτοχρονα ειναι σκληρο ξύλο. εχει φοβερο χρωμα και ήρεμα νερα.Το σχεδιο στην μέση εχει μια μεγάλη ασπίδα ενετική με 2 σπαθια εποχης, στο κατω μερος της οποιας βρισκεται παπυρος με το ετος κατασκευης του σκαφους ενω στο κοιλο της κορυφης υπαρχει το σήμα της Λευκάδας, ο Πήγασος. Δεξια και αριστερα της ασπιδας ειναι δύο ενετικοί λεοντες σαν αυτους της Αγιας Μαυρας.
Φωτογραφίες θα αναρτήσω μολις προχωρήσει λίγο το ξυλογλυπτο.
Η ασπίδα θα αποτελει μέροες της πρύμιας πορτούλας, οταν η πορτα θα ανοιγει στο εσωτερικο της θα υπαρχει πυρογραφία.

Σε οτι αφορα τις υπολοιπες εργασιες των υπολοιπων , μπήκαν οι δεξαμενες, τα καμαρια των μπανιολων ή πανίολων, τελειωσε το κασαρο των καμπινων, και σήμερα άρχισε ο Πανος να βαζει ραμποτε στο κασαρο του σαλονιου. Πολυ δουλεια ακομα αλλα ουτε ο καιρος βοήθα ,ουτε ο Πανος μπορει να προχωρήσει μόνος του.

σχετικό- ασχετο

2009-12-09T09:10:00.000-08:00

3η εκθεση εργων μου με τίτλο ''ξύλων τέχνη''

Εκθεση ξυλογλυπτων, ζωγραφικής σε ξύλο και πυρογραφιας.

H τρίτη εκθεση εργων μου βρισκεται στην τελική ευθεια της προετοιμασίας. Θα ειναι η πρωτη που θα πραγματοποιήσω στην Λευκάδα και θα διαρκεσει ενα μήνα με προοπτική το grafistico να αποτελεσει το μονιμο εκθετήριο.. Τα εργα εχουν με ποικίλη θεματογραφια και κυριο υλικο το αγαπήμενο πάντα ξύλο σε ολες του της μορφες (κατεργαμένο,ακατέργαστο, ξυλαρμενο, ρεταλια, κορμοι).Παρουσίαζονται καλιστα ξυλογλυπτα καραβια των παλιων καιρών, πυρογραφιες λουλουδιων και πεταλουδων, σύνθετες κατασκευες με θαλασσόξυλα, ζωγραφική με σινική μελάνη πάνω σε ξύλο.
Παραλληλα θα υπάρχει και εκθσεη ζωγραφικής σε καμβα της Σοφίας Αρελη.

υ.γ. πολλα απο τα ξύλα που χρησιμοποιησα προερχονται απο την ναυπηγηση του Κουρσαρου, οπως κυπαρρισι, ευκαλυπτος, φτελια, ναγγατι, δρυς...

φωτογραφιες του κουρσαρου στην θαλασσα

2009-11-25T02:11:00.000-08:00

Και επειδη επρεπε να βαλω φωτογραφίες του Κουρσαρου στη θαλασσα (εντολη πλοιαρχου...βλ.Θεοφιλος) δεν μπορουσα παρα να υπακουσω.

Προχτες επεσε στην σαφρα τσιμεντο ( περιπου 2 τόνοι και για να καθισει το σκαφος και για να καθαριζετε η σεντινα ευκολα , διχως λιμναζοντα υδατα).

Η πλωρη καθισε 20 εκατοστα, στην μεση εστρωσε 8 και η πρύμη σηκωθηκε 2. Την πλωρη την υπολογιζουμε με ολα τα βαρυτα να κατσει μεχρι το μπλε της μουραβιας.παντως η συμπεριφορα του σκαριου με το σαβουρωμα αλλαζε αμεσως. βαρυνε και απεκτησε ακομη μεγαλυτερη ευσταθεια.Οσα ατομα και να ανεβουν τωρα στο καταστρωμα το σκάφος δεν τα "ακουει".

και εδω το μοναδικο στα χρονικα ρεμετζο... Καβος απο το παραθυρο...

Παντως και το μπαστουνι το βήκαμε , 8 μετρο κυπαρισσι . Μολις το βγαλαμε απο την θαλασσα οπου το ειχαμε ριξει για κανενα 8μηνο. Ενα χρωμα που ομοιο του δεν εχω ξαναδει σε ξύλο. Αδύνατο να το περιγραψω. Ειναι στις εργασιες τις προσεχεις, μαλλον μεσα στην βδομαδα θα τοποθετηθει. Για την ωρα, και οσο κραταν οι "αλκυονιδες" μερες ο Πανος μονος του πεδευετε να κλεισει τα κασαρα των καμπινων και το αμπαρι...

σήμερα πηγα το πρωτο μου ταξιδι....

2009-11-20T10:48:00.000-08:00

Το πρωι αναγκαστικα εκλεισα το ποστ πολυ βιαστικα γιατι επρεπε να συνδραμω στο πρωτο ουσιαστικα ρεμετζο του κουρσαρου.
Επρεπε να τουσκατζαρουμε θεση και να τον παμε σε αλλο ντοκο της Μαρινας οπου θα παραμεινει μεχρι τελος του μηνα για μικρομερεμετια .
Ηταν περιεργο να βλεπεις ενα μισοτελιωμενο σκαρι ,διχως αλμπυρα , διχως μπαστουνι , να σκίζει τα νερα. Φυσικά ρυμουλκιο. φυσικα με το πριαρι του Πανου στην πρυμη να κρατα τα μποσκα, και τον Βεσσαριο με τοκαικι του στην πλωρη να μας τραβα. Εμενα με οριζε ο Πανος στο ρεμετζο της πλωρης. Ομολογω οτι παραξευντυτικα. ειχα συνηθησει σε μπεγαλυτερς πλωρες , σε χοντροτερους καβους και σε πιντες μεγαλυτερες. ομως γρηγορα προσαρμοστικα, γρηγορα συγκινηθηκα.
το πρωτο ρεμετζο, το πρωτο σκισιμο των νερων με την πλώρη μας. Στην πρυμη τα σκοινια τα οριζε ο Πανος. Οι δυο μας το ρηξαμε διπλα. δυστυχως δεν μπορουσα να τραβήξω φωτογραφιες αυτου του πενταλεπτου πρωτου ταξιδιου...
ευτυχως ηταν ο Πετρος εκει με το κινητο. ελπιζβ να τις ανεβαζω. παντω ς μου ειπε οτι εδειχνε πολυ ομορφο . Παρπιπτωντως τον Πετρο τον βρηκαμε αξημερωτα στην προκυμαια να το χαζευει και να θαυμαζει.
-" Δεν ματαδα σκαφος ξύλινο , καινουργιο να πεφτει στην θαλασσα και να μην κανει δραμι νερο. Σταγονα δεν εμπασε"... Και ολοι αποδωσαμε τα ευσημα στο Σταθη για το καλαφατισμα , καθως αν και σχετικα πρωτοπειρα εβαλε τα γυαλια σε μαστορους και φυσικα στον Πανο και το Μακη για το αρμολογημα.
Στα παρελειπομενα. Η πρυμη καθισε καλα , χαθηκε ο χαβαλες της. Τιμονι , αξονικα και προπελα ολα αψογα. Η πλωρη πρεπει να καθισει γυρω στο μισο μέτρο με σαβουρα, βάρη του πανωκαραβου και υπερκατασκευες...Ατενιζοντας σήμερα απο μπροστα καταλήξαμε οτι πρεπει να εισαι πολυ αδαης για να μην σε παραπέμπει σε σκαρί του παλιου καιρου.

Στη διαδρομη προς τη θαλασσα

Α κλασσικα σπασαμε και σαμπανια. Με την τεταρτη φόρα την εσπασε ο Πανος στην πλώρη και μονο αφού την χτύπησε στην τσαβετα που στηριζε το μπατσικάρμι.Εγω ως εμπειρη εδινα οδηγιες περι σπασίματος...

Και καμαρωνα για το σκαλιστο... εχω βρει τα σχεδια τα υπολοιπα που θα γεμισουν την πρύμη , τα πλαινα και φυσικά ακροπλωρο και πλωρη...Και οπως λεει ο Πανος αν ποτε το πουλήσουν περισσοτερο θα αξίσουν τα ξυλογλυπτα παρα το σκαφος. Μαι μικρή ενσταση ειχα ως προς το χρωμα. Λιγο πιο κοκκινο μπορντω το προτιμω και με ζωναρι μαυρο ( περιμενω τις προτασεις σας)...

αυτο το ξυλογλυπτο της φωτογραφιας ειναι η μια απο τις 8 κανονιοθυριθες που θα εχει . 4 στην παντα την δεξια, 4 και στην αριστερη. φυσικα θα φτιαξουν και κανονι...

οσο για τις εργασιες που επονται, αυτες με σειρα ειναι , να κλεισουν τα κασαρα των υπρεκατασκευων, να μπει καταστρωμα, κουπαστες , κωλονακια και στην συνεχεια να γίνει η διαμορφωση των εσωτερικων χωρων.

στη θαλασσα...

2009-11-19T22:00:00.000-08:00

(συντομη ενημερωση. Θα γαραψω λεπτομεριες αργοτερα μαζι με τις φωτογραφιες) Πεσαμε.... Καμια σχεση βεβαια η καθεκυση με λιφτ με την παραδοσιακη (την προτιμω) των βάζων. Ο κουρσαρος στα νερα του Ιονιου... Ουτε σταγονα δεν εκανε. το καλαφατισμα κα ιτο αρμολογημα στεφτηκε με πληρη επιτυχια. Το σκαφος φυσικα ειναι ξεσαβουρωτο (πρεπει να καθισει ακομα 50 εκατοστα) αλλα στο πρωτο εμπειρικο πειραμα ευσταθειας εδειξε συμπεριφορα αριστη....Και εγω περιφανη γιατι το ματι ολων πήγαινε στα πρωτα κομματια των σκαλιστων της πρυμης...

the big Day

2009-11-18T10:36:00.000-08:00

"Τεταρτη να το ρίξετε , να γερο σαν πετραδι λενε στα νησια". Λεει ο Καπτ σταυρος. (Την Τεταρτη σε νησια αιγαιοπελαγιτικα , Τετραδι την αποκαλουν... εξου και το Πετραδι). Τεταρτη δεν προφτασαμε αλλα η μεγαλη μερα εφτασε... Καλως εχοντων τον πραγματων αυριο "Ο κουρσαρος" πεφτει στη θαλασσα.Μεσημερακι λενε. θελω να ειμαι μεσα... ελπιζω να τα καταφερω.... Θελω να κρατω μπαλονι, να δωσω καβο...
αυριο τα σπουδαια...

ετοιμοι για την θαλασσα

2009-11-04T09:42:00.000-08:00

Μπήκαμε στην τελική ευθεία. τα υφαλα μουραβίαρονται, τα εξαλα βάφονται μπορντω-καφε (να δίνει τον τόνο του παλιου), το ζωνάρι ώχρα, η παπαδία της πρύμης βερνικί. Οι παπάδες και τα μπατσικάρμια κατασκευαζονται (απο τον Καπ. Σταυρο γιατί απο κάπου πρεπει να δεθεί το σκαφος), η μηχανη τοποθετήθηκε, η μποκολα, το τιμόνι το κατασκεύαζει ο Πάνος, την προπέλα την αναμένουμε εντος τον ημερων και εγω μολις τελειωσα το πρωτο ξυλογλυπτο της πρύμης, ειμαιετοιμη και για το δευτερο, σχεδιασα σε σκαριφημα ολα τα υπολοιπα και τις κανονιοθυρίθες...
Και αν ολα τα παραπανω εξάπτουν την φαντασία και μας κανουν να ονειρευαστε στων στίχων το ρυθμο
"Αντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε ,και τους βαρεθηκα , δεν τους μπορώ"

η πραγματικότητα μας προσγειωνει καθώς πολυ δουλεια, μαλλον η περισσότερη μας περιμενει μετα την καθέλκυση...
Φωτογραφίες μολις ολοκληρωθει το βάψιμο...

οι φωτογραφιες οι χρεωστούμενες

2009-10-15T04:25:00.000-07:00

Γερανοι εν δρασει....

τελικα το λίφτ επιβεβαίωσε το τοναζ. 8 τονοι μαζι με τα νερα της βροχής...

στο δρόμο 2

2009-10-11T07:59:00.001-07:00

στο δρόμο 2
Originally uploaded by AEGEOTISSA

ελενχοντας την πρύμη ενω εχουμε ήδη βγει στην ασφαλτο

στο δρομο

2009-10-11T07:58:00.001-07:00

στο δρομο
Originally uploaded by AEGEOTISSA

και επιτελους ασφαλτος. Μπορει να ηταν στενουρα, μπορει να τρίξαν οι τακοι αλλα επιτελους πατουσαμε σε εδαφος στερεο.

ξεπερνόντας τις δυσκολιες

2009-10-11T07:56:00.001-07:00

ξεπερνόντας τις δυσκολιες
Originally uploaded by AEGEOTISSA

οταν περασε και το μικρο τρακτερ αρχισαν τα πλεον δύσκολα, το σκάφος μπατάρησε ελαφρως αλλα ευτύχως οι ιμάντες δουλεψαν. Ο Βεσσαριος ετοιμαζε σχέδιο διαφυγής και οι υπολοιποι νιωθαμε τις καρδίες μας να χτυπαν τρελλα

δυσκολιες και λυσεις 1

2009-10-11T07:48:00.001-07:00

δυσκολιες και λυσεις 1
Originally uploaded by AEGEOTISSA

τραβόντας και με τα δύο τρακτερ

κολησαμε...

2009-10-11T07:46:00.001-07:00

κολησαμε
Originally uploaded by AEGEOTISSA

Το μικρό τρακτερ ντελαπαρισε οποτε το κοτσαρισε το μεγαλο και προσπαει να ξεκολησει το σκαφος απο τα χωματα

προσπαθοντας να περασει το καρύκωμα

2009-10-11T07:44:00.001-07:00

προσπαθοντας να περασει το καρύκωμα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

φτάνοντας στο πλεον δύσκολο σημειο της διαδρομης. ανηφορα αποτομη και εδαφος οχι τοσο στερεο.περιθωρια στενα τόσο αριστερα οσο και δεξια, κοψαμε απο πριν 2 πάσσαλους για να περασουμε και τα καλώδια απο πάνω μας απειλητικά

ξεκιναμε , μα τι κανει ο βεσσαριος εκει πάνω

2009-10-11T07:40:00.001-07:00

ξεκιναμε , μα τι κανει ο βεσσαριος εκει πάνω
Originally uploaded by AEGEOTISSA

το πρωτο ρυμουλκιο... ξαφνικά ξεπροβαλε ο βεσσαριος και οι περισσότεροι αναρωτηθηκαν τι κανει εκει πανω... ολα δειχναν ακόμη ευκολα

Καραβια βγηκαν στη στερια.... οι λεπτομεριες

2009-10-11T02:58:00.000-07:00

Το πρώτο κεφάλαιο της ναυπήγησης έκλεισε.

Παίρνοντας λοιπόν τα γεγονότα από την αρχή, υπομονή να έχετε μόνο να διαβάζετε …

Προετοιμασία για την μεταφορά.

Είχαμε σκεφτεί και μελετήσει τα πάντα, για κάθε πιθανό ή απίθανο εμπόδιο που θα συναντούσαμε. Είχαμε μετρήσει τον δρόμο, το ύψος των καλωδίων, είχαμε σταμπάρει τις λακκούβες, ελέγξει τις στροφές, παραγγείλει μπάζα για το χωράφι, και κανονίσαμε η ανύψωση με τους γερανούς και η επικαθιση στην πλατφόρμα να γίνει κατά τις 2 με 3 το μεσημέρι του Σαββάτου, όμως ως συνήθως αλλιώς τα λογαριάζεις και αλλιώς έρχονται.

Αναποδιά πρώτη

όπως έγραψα και στην ανάρτηση την προηγούμενη τελευταία στιγμή πληροφορηθήκαμε πως δεν μας έδιναν την πλατφόρμα μεταφοράς που είχαμε βρει. Άρχισε ένας αγώνας δρόμου, κινητοποιήθηκαν γνωστοί και άγνωστοι και τελικά από την Πλαγια μας παραχώρησαν την μόλις 6 μέτρων πλατφόρμα με το ελεύθερο να κάνουμε ότι επεμβάσεις ,κολλήσεις, μετατροπές θέλουμε…Το μήκος της ήταν πολύ μικρό αν σκεφτεί κανείς ότι το σκάφος είναι 15 μέτρο. Έπρεπε λοιπόν στην νέα μικρή πλατφόρμα να κολληθούν σίδερα , επεκτάσεις και καθώς ήταν και σε δύο επίπεδα να την ευθυγραμμίσουμε για να στρώσει η καρίνα αλφαδιασμένοι. Δουλεία μπόλικη , που μας φόβισε ότι θα προκαλούσε καθυστέρηση. Παρόλα αυτά και παρά τα απαισιόδοξα σχόλια που ακούστηκαν ήμουν σίγουρη ότι τα παιδία θα έβρισκαν τρόπο να τα καταφέρουν , έτσι και αλλιώς ο Καπτα Σταυρος επέμενε ότι και βάζα να είχαμε δεν θα ήταν μεγαλύτερα…

Αναποδία δευτερη

Σάββατο πρωί αρχίσαμε τις εργασίες για να επικαθίσει το σκάφος. όμως οι γερανοί λόγω υποχρεώσεων ανειλημμένων ήρθαν νωρίτερα. Λείπαμε λοιπόν οι μισοί όταν ξεκίνησε η επιχείρηση ανύψωσης. Κατάλαβα ότι κάτι κακό συμβαίνει όταν τηλεφωνώντας στον Καπτα Σταυρο , και ενώ μου λέει ότι ξεκίνησαν το σήκωμα νωρίτερα, τον ακούω ξαφνικά να φωνάζει και να μην μου άπαντα.

Φτάνοντας του σκοτωμού στο Καλιγονι αντικρίζω τους δυο γερανούς να το έχουν κρεμασμένο, μια τσάπα να σηκώνει την πρύμη από το ποδόσταμο και το μεγάλο τρακτέρ να συγκρατεί τον γερανό του Μονζτου που πήγε να μπατάρει...

Όλοι ιδρωμένοι, κάτωχροι να φωνάζουν και η ατμόσφαιρα βαριά.

Τα μικρά , ο Σταύρος και ο Κώστας μου εξήγησαν ότι η πρυμιά βασκια του γερανού δεν ζύγισε καλά και το σκάφος έπεσε με την πλωρή στην αρχή, μπατάρισε μετά στο πλάι σηκώνοντας παράλληλα στον αέρα τον γερανό , ακούμπησε ευτυχώς στο τρακτέρ που αγαντάρισε και στη συνεχεία έπεσε με γρούμπο στο έδαφος χτυπώντας την καρίνα της πρύμης. Έμεινα άφωνη. «Ζημια εγινε?»-«Όχι» μου απαντησαν, ουτε αρμός δεν άνοιξε… Ευτυχώς ήρθε αρωγός η τσάπα που τυχαία ήταν εκεί για να στρώσει τα μπάζα και ανασήκωσε το σκάφος από τις πρύμη.

Μετά από ώρα αρκετή και φωνές αντεγκλήσεις απερίγραπτες (όλοι ωρύονταν γιατί αν από την αρχή είχαν εισακουστεί οι οδηγίες που είχαν δώσει δεν θα είχε συμβεί τίποτα…). το σκάφος κάθισε στην πλατφόρμα. – τις φωτογραφίες θα τις βαλω αργότερα γιατί είναι τραβηγμένες με το κινητό.

Τακαρισμα και στελα

(οι τακοι και η Στελλα του Κουρσαρου)

Μεσημέρι και κανείς δεν έφυγε – πέρα από τους γερανούς- φαγητό στο πόδι και σειρά έχει το στελιαρισμα του σκάφους με τάκους σφήνες, πόδια σιδερένια, αντηρίδες και φυσικά ιμάντες. Παρόντες πέρα από τον Μάκη, το πλήρωμα του Αιγαιωτισσα , Σταθης , Βεσσαριος , Πανος, Καπτα Σταυρος ,εγω …Ο Κώστας και ο μικρος Σταυρος για τα θελήματα. Ο Πέτρος τακτικότατος επισκέπτης έκανε δρομολόγια χτες Λευκάδα-καλιγόνι… Πήρε ώρες καμπόσες το σκαριασμα. Θέλαμε να αποφύγουμε κάθε κίνδυνο, ακόμη και την περίπτωση ανατροπής. Οι περισσότεροι αναρωτιόταν γιατί οι τάκοι μπήκαν μέσα και όχι στην άκρη της πλατφόρμας Ο καπτα Σταυρος έδινε διάλεξη κανονική για να πείσει ότι έτσι υπάρχει καλύτερη ισορροπία.

(το ματι κατω απο το Σταυρό)

Στο ενδιαμεσο κάρφωσα στην πλωρη και ένα μάτι γουρι που ειχα φτιαξει το ξημερωμα με πυρογραφο για να μας φυλα από τα σχολια τα κακα και το ματι το μίζερο...

Ρυμουλκιο

Κατά τις πέντε έφτασε και ο Βαγγέλης, ο έτερος των οδηγών τρακτέρ. Το μικρό τρακτέρ ήταν αυτό που τραβούσε γιατί η καμπίνα του μεγάλου έβρισκε στην πλώρη. Το μεγάλο θα ήταν stand by σε περίπτωση που έκανε διαφορικό ή δεν μπορούσε να τραβήξει το μικρό.

Έξι η ώρα όλα έτοιμα. Θεατές κατέφθασαν του εγχειρήματος, η Αγγελική , η Κωνσταντινα η Κυρα Μαρία, η Σόφη , η Μιραντα ( έτσι γιατί μερικοί υποστηρίζουν πως δεν κάνει γυναίκες να είναι παρούσες σε καθελκύσεις και μεταφορές πλοιων είναι λέει δήθεν γρουσουζιά.). Η Τέτα ήρθε αργότερα.

(οι πρωτες ροδίες)

Στις πρώτες ροδιές όλα έβαιναν άψογα . Όλοι είχαν πάρει τις θέσεις τις σωστές, κουμάντο έκανε ένας, οι άλλοι στα πόστα που είχαν οριστεί, σαν καράβι κανονικό.

Ο Μάκης στο τρακτέρ, ο Βαγγέλης στο άλλο, ο Βεσσαριος τελευταία στιγμή σκατζαρισε με τον αρρωστο Πανο και ανέβηκε αυτός βιγλάτορας στο κατάστρωμα , να παραμερίζει τα καλώδια – ο πρώτος επιβαίνοντας - , ο Σταθης με την βαριά ανα χείρας να τσεκάρει τις σφήνες, ο καπτα Σταύρος να κάνει κουμάντο για το δρόμο πλώρα μαζί με τον Αλεκο, ο Πάνος να ελέγχει την πρυμη

(Ο βεσσαριος και τα καλώδια)

Όλοι οι γείτονες που τόσο καιρό τους ταλαιπωρούσαμε με τον θόρυβο και τις σφυριες βγήκαν να δουν και να ευχηθούν.

Και φτάσαμε στο σημείο το δύσκολο , στο ανάχωμα και την στροφή που υπήρχε ανάμεσα στο χωράφι και το κτήμα. Το μικρό τρακτερ έκανε διαφορικό, παρόλο το μπάζωμα, συνέδραμε και το μεγάλο, όμως υπήρχε ανηφόρα και το σκάφος μπαλατσαρισε και δεν προχωρούσε , τα καλώδια των στύλων ( ρέυματος και τηλεφώνου) ακουμπούσαν την πρυμη και κοιτούσαμε όλοι με την ανάσα κομμένη., Ο Βεσσαριος ήταν έτοιμος να πηδήξει αν μπατάριζε. Ο Μήτσος ο γείτονας ήρθε δίπλα και μου λέει «δεν μπορώ να βλέπω με έπιασε το στομάχι μου», η Σοφή από την αμηχανία της τύλιξε και μάζεψε μετροταινία 20 μετρη.Η Κυρα Μαρια με τα χέρια στη μέση πηγαινοερχοταν νευρική. Τους υπόλοιπους δεν τους έβλεπα , ήταν μπροστά από το τρακτέρ, εγώ φώναξα στα μικρά να απομακρυνθούν.

Ο κίνδυνος να τουμπάρει η πλατφόρμα λόγω τις ανωμαλίας του εδάφους ήταν μεγάλος.

Οι κινήσεις αργές , μεθοδικές, δίχως φωνές και απόλυτα ήρεμα. Βάλαμε ξύλα με το Σταθη και το Πανο για να παταν οι ροδες και να μην βουλιάζει.

(μολις ξεπέρασε το δύσκολοτερο σημειο της διαδρομης)

Όταν επιτέλους μετα από ένα ατελειωτο 20λεπτο ξεπέρασε και ήρθε στα ίσα, ένας στεναγμός ανακούφισης βγήκε από όλους και ένα χειροκρότημα εμψύχωσης από τον καπτα Σταυρο. (οι φωτογραφιες και τα βίντεο είναι πριν αρχίσουν τα μεγάλα ζόρια. μετα δεν είχα κουράγιο να τραβήξω.)

Στο δρόμο ξανασφίγγαμε τους τάκους ( ο Στάθης δεν νομίζω ότι θα μπορεί να κουνήσει τα χέρια του σήμερα από τις σφυρίες). Ο Βεσσαριος με κίνδυνο μεγάλο και με την βοήθεια ξύλων παραμέριζε τα καλώδια, έκοβε κλαδιά δέντρων που μας εμπόδιζαν με το βενζινοπριονο( απέκτησα κλαρες καρυδιας , ευκάλυπτου, ελιας και αγνωστου προελευσεως ξυλο για σκάλισμα. ).

Το αρχικο σχέδιο ήταν να προχωρήσουμε λίγο , να αφήσουμε το σκάφος σε ένα πλάτωμα και να συνεχίζαμε την Κυριακη το πρωί για να μην κλείσουμε την κυκλοφορία ( 5 χιλιόμετρα έπρεπε να διανύσουμε). Όμως ήρθε η συνεννόηση με την αστυνομία και μας επέτρεψαν να συνεχίσουμε. Εγώ ήμουν το αυτοκίνητο συνοδείας με αλαρμ ανάμενα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ακούω το σχόλια όλων όσων είχαν μαζευτεί θεατές αυτού του περίεργου θεάματος. Και τα καλα ,αλλά και τα κακεντρεχή ( όχι που θα έλειπαν). Όλοι ρωτούσαν ποιανού είναι, των παιδιών ελεγε ο Καπ. Σταυρος δείχνοντας με καμάρι τον Πάνο, των Κοκκιναιων απαντούσαν άλλοι. Σταχυολογώντας λίγα από όσα πήρε το αυτί μου, πέρα από τις ευχές για θάλασσες καλές και ταξίδια…

- « μα καλά , επιτρέπει σε ανίδεους το λιμεναρχείο να φτιάχνουν πλοία, που ξέρουν αυτοί από θάλασσα?» το κακό σχόλιο ενός καρμίρη μπαρμπα. Και μάταια ο γνώριμος προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι ακόμη και αν δεν ειχαν ξαναφτιαξει σκαρί τόσο μεγάλο , τα παιδία γνωρίζουν τη θάλασσα όσο λίγοι και οι ναυτοσύνη κυλά στο αίμα τους

(ήθελα να πέρμβω να του πώ ότι ο Πανος έζησε το ναυάγιο του Σαμινα, ότι ρισκάρισε τη ζωή του εκείνο το βραδύ για να σώσει κόσμο, ότι είναι ναυτικός από του λίγους μαγγιωρος , άξιος και παντα σκεπτόμενος και ψύχραιμος, , ότι ο Μακης έχει μυαλό εύστροφο που κόβει και σκαρώνει πατέντες που σε σώζουν, ότι ο Καπτα σταυρος σκάρισε 2 δικα του σκάφη από το μηδέν και το ένα έμελλε να είναι από τα μεγαλύτερα εν Ελλάδι ξύλινα αλλά τι νόημα θα είχε… προσπέρασα αδιάφορη…)

- Τα σχόλια γνώριμων όταν αποκρυνθηκε, τελικά έχει πολύ ωραία πρύμη, θα γίνει καλό.

- Τα τσιγγανόπουλα που μας ακολουθούσαν κατά πόδας: « καλέ κυρία πειρατικό δεν είναι αυτό?»

«Από φωτογραφίες το είδατε?»

Οδευοντας προς την Μαρίνα.

Αφού περάσαμε γεφύρια μικρά και παλιά , στενούρες , στροφές απότομες και λιθιες δίχως παρατράγουδα φτάσαμε στον κεντρικό δρόμο, εκεί ειδοποιήσαμε την αστυνομία και η τροχαία έστειλε περιπολικό που διέκοψε την κυκλοφορία και όρισε εμένα συνοδό… Με το που έφτασε στην είσοδο – είχε ήδη βραδιάσει- βεγγαλικά φώτισαν τον αέρα , κάποιο μαγαζί είχε εγκαίνια. Το πήραμε για οιωνό καλό , καθώς την πρώτη πρώτη μέρα που με το φεγγαροφως σχεδιάσαμε τα ποδοστάματα πάλι βεγγαλικά έσκιζαν τον ουρανο… Το πρώτο κεφαλαίο έκλεισε όπως ακριβώς είχε αρχίσει. Σουρωπο 9 η ωρα ήμασταν κατάκοποι αλλά ικανοποιημένοι. Μια μέρα που τα είχε όλα, που τίναξε την αδρεναλίνη στα ύψη…έλαβε τέλος.

(μπαίνοντας στην μαρίνα)

Το επόμενο στάδιο είναι η καθέλκυση στα νερά, σε ένα μήνα το αργότερο…και το στάδιο το σπουδαίο , που θα αναδείξει το σκαρί, σε μοναδικό, η αρματωσιά , τα κομοδέσια του και η πιστότερη απόδοση και εφαρμογή στην πράξη της εικόνας του πειρατικού που έχουμε στο μυαλό μας….

Στα παρειλειπόμενα και ενδιαφέροντα

- Η επεισοδιακή είσοδος του Πατήρ Κανελου ( πατερας του Βεσσαριου ) στο πλάνο αποφόρτισε την ατμόσφαιρα. Έλλειπε όλη την μέρα και όταν πήρε χαμπάρι ότι ξεκίνησαν χωρίς αυτόν κατέφθασε (δείτε το βίντεο) στην συνεχεία προπορεύτηκε και έκλεισε το δρόμο ειδοποιώντας τα αυτοκίνητα και εκτελώντας χρέη τροχονόμου εμπόδισε πολλούς παρείσακτους…με τον δικό του αποφασιστικό τρόπο να έρθουν.

- Οι περισσότεροι νομίζοντας πως θα το ρυμουλκήσουμε την Κυριακή απουσίαζαν. Στην ηχηρές απουσίες καταγράφουμε και τον Τελη που πάντρεψε την κόρη του – να σας ζήσουν-.

- Μετά από τέτοια διαδρομή , σκορτσαρισματα, ανηφόρες, κατηφόρες και λακκούβες , δεν άνοιξε ούτε μισός αρμός, ούτε ένα σόκορο δεν έπαιξε, δεν έσπασε στόκος…. Απόλυτη ικανοποίηση για την κατασκευή….

- Τέλος ο Πάνος, όσο παράδοξο και αν φαίνεται, ήταν τόσο ήρεμος που ανησυχήσαμε? Φταίει η γρίπη που περνάει? Τα σιρόπια τα αντιβηχικά ή μήπως ήταν τόση η αγωνιά του που το καθιστούσε απόλυτα νηφάλιο ?

- Ευχαριστίες.

Απο ποιον να πρωτοξεκινήσουμε? Από το Πλαγίωτη με την πλατφόρμα, ή μήπως τον Θοδωρή με τον γερανό? Σίγουρα ένα μεγάλο μπράβο στο Βαγγέλη, Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Κύριο Αλέκο που ρύθμισε άψογα την διέλευση μας.

Θα ήμουν αγνώμων αν δεν ανέφερα τον Βεσσαριο και τον Σταθη , τα δικά μας παιδία –του Αιγαιωτισσα, ναυτικοί βγαλμένοι και ζυμωμένοι από τον cpt Σταυρο – που χτες τα έδωσαν όλα. Απίστευτη και ανεκτίμητη βοήθεια.

Ευχαριστούμε και τους γείτονες που μας ανέχτηκαν ενάμιση χρόνο και όλους όσους μας συμπαραστάθηκαν με την παρέα και την κουβέντα τους τα καλοκαιρινά τα απογεύματα….(σαν ευχαριστίες τον Oscar μου ακούγεται αλλά δεν πειράζει)

Και τέλος ευχαριστώ και όλους εσάς που μας διαβάζετε και σας θεωρώ συνοδοιπόρους στην ναυπήγηση… και συχγωρεστε την μακροσκελή σημερινή ανάρτηση αλλά και πάλι όσα και αν έγραψα δεν αντικατοπτρίζουν ούτε στο ελάχιστο όσα περάσαμε χτες……

Καραβια βγηκαν στη στερια....

2009-10-10T12:28:00.000-07:00

Η μεγάλη μέρα έφτασε, εν συντομία για τους αγωνιούντες στέφτηκε με αγχος απίστευτο – τις συνήθεις αναποδιες που συμβαίνουν όταν νομίζεςι πως όλα τα εχεις σκαφτεί, με φωνές κλασσικα αφού ο Μόντζος ηταν εκεί (θυμάσαι Θεοφιλε με τα άλμπουρα τον γερανό???), χτυποκάρδια παααααρρρα πολλλλααααααα, ταλαιπωρία και τελικά επιτυχία.

Είμαι κατάκοπη, κλεισαμε 12 ώρο στο πόδι θέλω να γράψω τι έγινε , να μοιραστώ τη χαρά μας…αλλα δεν αντεχω… Αυριο λοιπον τα σπουδαια και ολες οι λεπτομεριες.

η μεγάλη μέρα έφτασε

2009-10-08T23:36:00.000-07:00

Ο Πάνος βγάζοντας μια απο τις τελευταιες σανίδες

Η τελευταια καταφραγή που δεν ελεγε να κλεισει

Μετά βασάνων, κόπων αλλά και ικανοποίησης περισσής η μεγάλη μέρα επιτέλους έφτασε.

Το σκάφος έχει πλήρως πετσωθεί και σήμερα αν όλα πάνε καλά θα το επικαθίσουμε στην πλατφόρμα , με την βοήθεια δύο γερανών, και αύριο πουρνό πουρνο θα ξεκινήσει η επιχείρηση μεταφοράς του στην Μαρίνα της Λευκάδας. Ο καιρός στάθηκε ιδιαίτερα ευνοϊκός μαζί μας αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να ρισκάρουμε και να παραμείνουμε και άλλο στο χωράφι καθώς αν λασπώσει θα είναι αδύνατο να σκαρίαστει ο γερανός και θα αναγκαστούνε να ξεχειμωνιάσουνε εκεί.

Η Μαρίνα δέχτηκε να μας φιλοξενήσει σε τιμή άκρως συμβολική και δελεαστική για ένα μήνα. Εκεί θα παλαμιστεί το σκαφος, θα μπουν δυο χρωστούμενες στραγαλιες και η φουρνιστή, θα βαφτεί , τώρα είναι ακόμη με τα μίνια και τους στόκους ( καθως με την μεταφορά θα ανοιξουν οι αρμοι, "θα σπάσουν" καθώς λένε οι στόκοι). Στην μαρίνα επίσης θα τοποθετηθεί η μηχανή και τα αξονικά. και εκεί θα γίνει και η καθέλκυση.

Κλασσικά εγώ το όνειρο το ειδα .Το ρίξανε λέει στην θάλασσα και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη γιατί στάλα νερό δεν έμπαινε από τους αρμούς του… και με ρυμουλκιο εκανε το πρώτο του ταξίδι και πήγε και πλεύρισε στο Αιγιαιώτισσα δίπλα. Ξύπνησα χαρούμενη και όταν το είπα στον Πάνο με πείραζε ότι το όνειρο ήταν ελλιπές γιατί δεν κατέγραψα την ταχύτητα που έπιασε…

Η τελευταία βδομάδα πάντως ήταν πολύ κοπιαστική, άρχισε μέσα στα νεύρα , με δίχως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μια αράδα έλειπε για να κλείσει και δεν έλεγε να τελειώσει με τίποτα. Ο Πάνος γριπιασμένος και συναχωμένος – ήθελε πέρδικες να κυνηγήσει- προσπαθούσε μόνος του να τα κάνει όλα. Φυσικά νευρίαζε, φυσικά μετά του πήγαιναν όλα στραβά, ξεβαφτίζονταν –κατά την έκφραση του- και στόλιζε τον Άγιο Γεράσιμο ( Μάκη ακους?)… Την Κυριακή το απόγευμα ήταν το αποκορύφωμα. Ποτέ μα ποτέ δεν τον έχω δει τόσο νευριασμένο. Ήμασταν οι δύο μας και δεν τολμούσα να πώ κουβέντα… Ευτυχώς σαν από μηχανής θεός εμφανίσθηκε η Πανωραια και σταμάτησε… Το βράδυ είχε πυρετό , όποτε λογίζεται η συμπεριφορά του ως παρενέργεια της γρίπης…

Χτες επιτέλους με τελειωμένα όλα τα μερεμέτια και σε στιγμή που ήταν μόνοι με μοναδικούς παρόντες τον καπτα Σταύρο και μένα, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Δίχως κομπασμούς , το αποτέλεσμα μας αφήνει ικανοποιημένους και με το παραπάνω. Ένα σκαρί από τα πλέον δύσκολα που ελάχιστοι θα αναλάμβαναν να ναυπηγήσουν , με γυρίσματα φοβερά για τόσο χοντρό μαδέρι, με δίχως ουσιαστική εμπειρία , παρά μόνο το μεράκι και τις γνώσεις των θαλασσινών, με έλλειψη χρόνου τρομερή, τι να σου κάνουν 3 /4 απογεύματα μες την βδομάδα και όμως… Κατάφεραν να το τελειώσουν με το ελάχιστο δυνατό κόστος, αρκετά γρήγορα με προσοχή στις λεπτομέρειες παραπάνω από ότι επιβάλλονταν ( δεν έχει μείνει σόκορο αμινιαριστο) και σαφώς με ένα σκαρί που δεν παρέκκλινε καθόλου από αυτό που είχαν κατά νου όταν έριχναν την καρίνα. Το αποτέλεσμα είναι ανώτερο και των πιο αισιόδοξων προσδοκιών ..

Ο Καπτα Σταυρος καμαρώνει και δείχνει ζήλο υπερβολικό, αναδεικνυομενος κλασσικα στην ηγετική μορφή και καπετανιος, γιατί λέει είναι μαθητές δικοι του τα παιδιά. Τον Πάνο αυτός τον δασκάλεψε και του μεταλαμπάδευε τις γνώσεις… αλλά και στον Στάθη καμρωνει – και αυτός μαθητής του είναι και ας τον κατσαδιάσει γιατί είναι αγύριστο κεφάλι- δίνει εύσημα γιατί σε μια βδομάδα το καλαφάτισε άριστα… με την βροχή που έπεσε και γέμισε το κουφάρι, στάλα δεν έτρεξε προς τα εξω και έβαλαν αντλία να τραβήζουν τα νερα…

Παρελειπόμενα & ευτραπελα….

1.το βάρος του κατωκάραβου και οι Μαρμελαιοι...

Χτες κουβέντα μεγάλη έγινε για το βάρος του σκαριού , του κατωκάραβου όπως είναι τώρα. Ο Καπτα Σταυρός με χαρτί και μολύβι υπολόγισε ότι είναι "βία 7 τόνους, 3 κυβικά το πέτσωμα, μείον τη φύρα επί 0.6 ειδικό βάρος συν 2 κυβικά ευκάλυπτο των στραβών επί 0.8 συν 1 κυβικό δρύινο επί..." Κάπου εκεί χάθηκα και δεν συγκρατούσα τα νούμερα. Ως συνήθως το απογευματάκι ήρθαν οι γνωστοί επαΐοντες ( κάθε φόρα τα πρόσωπα αλλάζουν αλλά ο "χαρακτήρας του παντογνώστη άσχετου " είναι ένας, με συμβουλές επιτακτικές πανομοιότυπες και ενίοτε υποκρύπτουσα κακία) που έχουν μυριστεί ότι είμαστε έτοιμοι και μαζεύονται τσούρμο κάθε φόρα. Δεν λείπουν φυσικά και οι γνώστες του αντικειμένου συνήθως της θάλασσας άνθρωποι, αλλά αυτοί υιοθετούν ξέχωρη συμπεριφορά, συμβουλές μετρημένες και ειπωμένες χαμηλοφώνως.

Ο Μάκης έβαζε ως συνήθως φιτιλιές και κουβέντα να γίνεται, τους ρωτούσε πόσο εκτιμούν ότι θα βγει το βάρος... ένας σφόδρα επέμενε "γύρω στους 50... "

Κάπου εκει αποχώρησα με τον Πάνο να ωρύεται "αν αύριο αρχίσουν να μαζεύονται οι Μαρμαλεοι θα τους λακίσω, δεν βαστάω άλλο ".

Το βράδυ ο Βεσσαριος -καλώς μας όρισε- μου ξεκαθάρισε ότι δεν θα έρθει αν είναι πάλι οι Μαρμουλεοι και τότε δεν άντεξα και ρώτησα τη σημαίνει οι λέξη που με 2 διαφορετικές εκφορές άκουσα...

Και μου εξήγησε πως έτσι αποκαλούνται οι "μούλοι" το τσούρμο που μαζεύεται κάθε φορά που υπάρχει τσερτζελες...

2. Ταχύτητα υπηρησιακή

Στοίχημα μεγάλο είναι η ταχύτητα που θα πιάσει, σαβουρωμένο και εξοπλισμένο.

Οι εκτιμήσεις ποικίλουν από τα 5 μίλια των πλέον απαισιόδοξων που εκτιμούν ότι η μηχανή θα πέσει μικρή μέχρι τα 10 των υπεραισιοδοξιών (του Καπτα Σταύρου και του Μάκη συμπεριλαμβανόμενων) . Ίδωμεν…

3.Ναυπηγος και σχέδια και χαρτιά

Στο ενδιάμεσα κανονίστηκαν τα διαδικαστικά ,τα γραφειοκρατικά και άκρως αγχωτικα , τα των χαρτιών δηλαδή με τον ναυπηγό παρόντα και τα σχέδια υπό σχεδίαση…. Παγκόσμια πρωτοτυπία, φυσικά πρώτα το σκαρίασαμε από το σκαρίφημα του Καπτα Σταυρου – με αποκλείσεις ελάχιστες παρακαλώ- και λίγο πριν την καθέλκυση θα βγει το σχέδιο το γνήσιο.

Λίγο ακόμη και θα ήταν πραγματικό πειρατικό, δίχως χαρτιά, διχως όνομα…αλλά το πρόστιμο του λιμεναρχείου θα ήταν κάτι παραπάνω από τσουχτερό και θα μπλέκαμε σε γρανάζια γραφειοκρατικά απίστευτα Ας όψεται ο πρώτος ο ναυπηγός που μας κρέμασε και μας ειχε στο περίμενε ενάμιση χρόνο…

Καταχηρωθηκε και επίσημα το όνομα “κουρσαρος της Αγιας Μαυρας” με συμπλοιοκτήτες τους Πάνο και Μακη Δρακάτο, με άδεια για ναύλωση ολική εβδομαδιαίων ταξιδιών μεταφοράς 11 ατόμων αλλά και ημερήσιων παράλληλα…

Ο Σπύρος ο νεος ναυπηγός, της σχολής της παλιάς και με βένα παρόμοια με των Κοκκιναιων, αφού μου εξέθεσε τα πλεονεκτήματα του auto cad και των αυτοματοποιημένων προγραμμάτων σχεδιασμού, γύρισε με νοσταλγία και μου είπε, “όμως που να δεις σχέδια παλιά, ποσταλιων αλλά και τρεχαντηριών, φτιαγμένα στο χέρι, πραγματικά καλλιτεχνήματα, τα βλέπεις και τα χαίρεσαι….” Πολύ πάω τελικά τους ειδικούς που δεν βολεύονται στην ευκολία των κομπιούτερ αλλά εκθειάζουν την μοναδικότητα της ανθρώπινης παρεμβατικότητας….

Ο Σπύρος τους έριξε και την ιδέα που μάλλον τους καλάρεσε, να βρουν ένα χώρο ιδιόκτητο και να αναλαμβάνουν κατ αποκοπή και εργολαβία την κατασκευή σκαριών περίεργων που κανείς πλέον δεν φτιάχνει…να εκμεταλλευτούν τις γνώσεις τις μηχανικές και το επάγγελμα τους και να παραδίδουν σκάφη έτοιμα, με μηχανές και εξοπλισμούς…. Ποιος ξέρει στο μέλλον , όταν τα χέρια του Πάνου ξεκουραστούν από το κάρφωμα ίσως να το σκεφτούν ποιο σοβαρά.

4. Λεπτομέρειες για την μεταφορά και φωτογραφίες θα βάλω αφού ολοκληρωθεί, έτσι για την πρόληψη." Μη τυχόν και το μεταφέρετε Τρίτη , είναι γρουσουζιά" μία από τις συμβουλές που ακούστηκαν . Την ώρα που γράφτηκαν αυτές οι γραμμές με πήρε ο Πάνος για να μου πει πως αυτός που είχε την πλατφόρμα μετάνιωσε και δεν την δίνει… Ψάχνουμε για εναλλακτική λύση..

βιντεο 2 - ο πάνος εν δρασει

2009-09-24T05:09:00.001-07:00

βιντεο 2 - ο πάνος εν δρασει
Originally uploaded by AEGEOTISSA

και εδω ο Πάνος να καρφωνει. Λεπτομερια, οι σφήνες που φερνουν το μαδερι στην σωστη θέση.

πέτσωμα

2009-09-24T04:55:00.001-07:00

βιντεοα 1
Originally uploaded by AEGEOTISSA

βιντεακι με τον Μακη να πετσωνει.

νεοτερα του Σεπτεμβριου- κατεφθασαν ενισχυσεις

2009-09-24T02:32:00.000-07:00

Έλειψα 5 μέρες και όταν γύρισα η εντύπωση μου ήταν πως προχώρησαν με γοργούς ρυθμους. Στα νεότερα λοιπόν και σημαντικά των τελευταίων ημερών.

- Η εύφημος μνεία και τα ευμενή σχόλια του Καπτα Σταυρου

Το Αιγαιωτισσα ΙΙ επέστρεψε για χειμώνα στη βάση του και ταυτόχρονα η επιστροφή του σήμαινε και την επιθεώρηση και επόπτευση αναδρομικά της ναυπήγησης από τον "καθ' υλη αρμόδιο" ( λόγω εμπειρίας) Καπτα Σταύρο.

Ο Πάνος απο την προηγούμενη μου έλεγε : "και δεν με νοιάζει τίποτα αλλo, παρά μόνο ότι ο πατέρας σου θα βρει λάθη και θα αρχίσει να φωνάζει. πως το κάνατε έτσι αυτό, γιατί δεν ρωτούσατε?"
Η αγωνιά του ήταν έκδηλη και πραγματική, γιατί παρόλη την κριτική και τα σχόλια εδώ και 3 μήνες, των αυθεντιών και των άσχετων , το αυτάκι του δεν ίδρωνε. Συμβουλές φυσικά και άκουγε από τους "κατέχοντας την τέχνην", αλλά τις ενστερνίζονταν μόνον κατόπιν ωρίμου σκέψεως και πρακτικότητας στην εφαρμογή. Έτσι η επιστροφή του Καπτα Σταυρου , σήμαινε για τον Πάνο , ότι οι όποιες ατέλειες, λάθη και αβλεψίες θα έβγαιναν στην επιφάνεια.
Oταν τα πρώτα , τα δεύτερα, αλλά και τα των επόμενων ημερών ,σχόλια ήταν μόνο για να αποδώσει εύφημο μνεία, η ικανοποίηση των αδερφών Δρακατου δύσκολα κρύφονταν. Σαν να αποκτήσαν ξαφνικά φτερά και έτρεχαν με χίλια. Έφτανε μια καλή κουβέντα για να τους δώσει ανάκαρα και το χαμένο τους κουράγιο. Για πρώτη φορά είδα τον συνήθως φειδωλό και μη- κομπάζοντα Πάνο να καμαρώνει...

Εν συντομία , σταχυολογώντας τα σχόλια που καταλάγιαζαν τους φόβους τους , ο Κ.Σταύρος, είπε πως ήταν κατόρθωμα να κλείσει η πλευρά με μόνο 3 καταφραγίες και καμία σφήνα, πως η εφαρμογή στα σόκορα και τους αρμούς ήταν κάτι παραπάνω από άψογη και συνόψιζε λέγοντας πως τα παιδιά έχουν κάνει την καλύτερη και πιο μερακλίδικη δουλεία που έχει δει...

- Κατέφθασαν ενισχύσεις

Η επιστροφή των Αιγαιωτισσα σηματοδότησε την απαρχή της ενίσχυσης των «δυνάμεων κρούσης».

Πέρα λοιπόν από τον Βαγγέλη που αποτελεί των πρώτο των βοηθών εθελοντών με αρμοδιότητα το ζουμπαρισμα και δη στα χαμηλά και πλέον δύσκολα των σημείων, κάτω από τον κόμπο του σκάφους ακολουθούν :

-Ο Στάθης που ανέλαβε 8 ώρο μεροκάτο να κάνει όλη την χαμαλοδουλεια. Σφουραρισμα, από κοινού ζουμπαρισμα , καλαφάτισμα και στοκάρισμα.

-Ο Καπτα Σταυρος, που παρόλο που δεν θελουμε να ζοριστει , βοήθα τον Πάνο όταν είναι μόνος σε τα μαδέρια, και έφτιαξε την αρμόκολλα σε αναλογίες πρέπουσες με την προσθήκη πριονιδιού και στοκάρισε όλες τις προκιες.

Για τον Βεσσαριο θα δούμε τι επιφυλάσσουμε….

Εμένα πάντως με έχουν για το μινιαρισμα.

Σκέφτομαι λοιπόν πως με τόσους παρατρεχάμενους και προσκολλιώμενους ίσως να χρειαστεί στο τέλος να αποδώσουμε τίτλους τιμής και ευχαριστίες σε άτομα που πραγματικά στάθηκαν αρωγοί πολύτιμοι, είτε ηθικά ή υλικα…Οψόμεθα.

- Ιn Memorial

Ίσως η πλέον συγκινητική στιγμή όσο καιρό φτιάχνετε το σκάφος να έλαβε χώρα χτες το απόγευμα.

Απόγευμα ήσυχο και μελαχολικο.Ήμασταν μόνο , ο Πάνος , ο καπτα Σταυρος , η υπογραφόμενη και ενας από τους συνήθεις θεατές… Πενήντα κάτι, ήσυχος ανθρωπος που όταν ερχεται δεν «παρεμποδίζει» με την παρουσία του. Την ώρα που ο Πάνος μετρούσε να βγάλει στανζτολα αυθόρμητα του βγήκε το παράπονο.

« Α ρε Τακη, δεν εισαι εδώ , να σε πειραζα τώρα, να σε φώναζα πλοιοκτήτη και εσύ να καμάρωνες. Μας άφησες νωρίς, ποιος εσυ, που πηγαίναμε για κυνήγι και δεν σε έφτανε κανένας…»

Και άρχισε ένας μονόλογος ατελείωτος , χείμαρρος πραγματικός με εικόνες, στιγμές και αναμνήσεις και τον Μαστρο Τάκη ( τον πατέρα του Πάνου και του Μάκη) για πρωταγωνιστή. Κανείς άλλος δεν μιλούσε, ο φίλος αυτός του κυνηγιού, είχε καταφέρει να ζωντανέψει τον Τακη , να τον φέρει στο σήμερα , μας έκανε να τον βλέπουμε ζωντανό να συμμετέχει στην κατασκευή , να φωνάζει , να περηφανεύεται για το σκαρί… Μετά η σιωπή – τι άλλα λόγια να πεις- έπεσε βαριά και μόνο ο ερχομός του Μάκη – ως συνήθως άκρως φασαριόζικος- διέλυσε την αμηχανία των αναμνήσεων…

την κλεισαμε την πάντα την αριστερη

2009-09-17T06:19:00.001-07:00

φωτογραφια πριν απο 15 μέρες περιπου.

με κόπο , κουραση και εξάντληση περισση καταφεραμε και εκλεισε η αριστερη μερια.

Ο αντοχες χτύπησαν κοκκινο... Ο Πάνος στα ορια του ( πεφτει για ύπνο το βραδυ και το χερι του ασυναισθητα κανει τις κινήσεις του καρφωματος, χτυπα και στα ονειρα του με την βαρια), ο Μακης κλασικά πιο χαλαρος αν και πολυ κουραμενος. Οταν φτανει κατι στο τέλος ο δρομος φιανεται μακρύς , ατελειωτος και η απελπισια μας κυριευει...
Τα παιδια δίνουν εναν αγωνα ανισο με τον χρονο. Πρεπει να προλάβουμε τις βροχες , πριν λασπωσει το οικοπεδο, γιατι τότε θα πρεπει να μπαζωθει για πατήσει ο γερανος και η πλατφόρμα.
Το σκαρι, το κατωκαραβο ειναι ετοιμο (σχεδον) απο μαραγκοδουλιες. μενει σβουραρισμα και καλαφατισμα. βαψιμο και μουραβιαρισμα, που ομως μπορουν να γινουν και οταν βγει το σκαφος απο τον ταρασνα, λιγο πριν το ρίξουμε στην θαλασσα.

γνωριζουμε οτι η χοντροδουλια μπορει να εφυγε τώρα ομως υπαρχει τετοια πληθωρα εργασιων που μας τρομαζει και φυσικά μολις πεσει στη θαλασσα θα αρχίζουν και τα πολλα τα έξοδα...Υπομονη και επιμονη...

νεοτερα της ναυπήγισης ...περι μαδερώματος και λοιπων εργασίων

2009-09-03T23:34:00.001-07:00

Οι εργασίες στον κουρσάρο συνεχίζονται με πυρετώδης ρυθμούς. Πλέον η παρουσία των παιδιών του Πάνου & του Μάκη είναι καθημερινή, πρωί και βράδυ, το ίδιο και των εμβόλιμων επισκεπτών και βοηθών

.
Περί μαδερώματος:

μέχρι τέλος του Σεπτέμβρη ,πριν πιάσουν οι βροχές ,πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το πέτσωμα , πέντε αράδες -πάντα κι άλλη κατά την ντοπιολαλία- μένουν για να κλείσει το μαδερωμα ,μαζί με τις καταφραγίες. Μαδέρι πάχους 45 χιλιοστών, 5,5 μέτρα μήκους και 20 εκ πλάτους. Βοηθήματα πέραν του καμινέτου, τα νταβίδια, τα μπουντελια και ο γρύλος ο υδραυλικός.
Οσα μας τρόμαζαν , τα ξεπεράσαμε ένα ενα...Από τον τρόπο που θα έμπαιναν τα μαδέρια(μια λάθος συμβουλή και παραλίγο να πήγαινε στράφι όλος ο κόπος ) μέχρι το πλανιαρισμα των στραβών για να στρώσουν οι σανίδες, το ζουμπαρισμα, το στοκάρισμα και το τρίψιμο... Όσο για σφήνες παρόλο το κυρτό του σκαριού ολα δείχνουν οτι θα τις αποφύγουμε. Οι σανίδες έρχονται σχετικά εύκολα, με σταντζόλα πάνω και κάτω. Στις κούρμπες της πλώρης και της πρύμης δουλεύει φωτιά για να γυρίσει το μαδέρι, ενίοτε και νερό. Ρίξαμε και κατράμι στη σαφρα, με την μυρωδιά της πίσσας να μας πηγαίνει χρόνια πίσω... τοτε που το πισσαρισμα ήταν τεχνική απαραίτητη για την στεγανοποίηση... Τοσο πίσω μας πήγε που κάποιος πρότεινε για σαβούρωμα να βάλουμε άμμο χύμα κάτω από τα μπανιολα. . Ούτε καν αγούλια … φυσικά η πρόταση απορρίφθηκε ομοφώνως…

Περι καλαφατίσματος , ζουμπαρίσματος και στοκαρίσματος
Μεσα στην βδομάδα περιμένουμε ενίσχυσης για το καλαφάτισμα καθώς ο Πάνος απο μόνος του δεν θα αντέχει τόσους αρμούς... Βεσσαριε, αν το διαβάζεις… “Μας λειπεις”…

Στο ζουμπαρισμα πρόθυμος εθελοντής ο Βαγγελης, αδαής μεν αλλά με μπράτσα γέρα... μέχρι και ζουμπά κατά παραγγελία του έφταιξε ο Πανος στο μηχανουργείο....
Όσο για τον αρμενιστη , μεσα στην ζέστη του Αυγούστου τον περάσαμε τρία χέρια μίνιο και αλλά τόσα στόκο, το τρίψαμε και έγινα σαν χαρτί λειος για να σταματήσει να φυραίνει το ξύλο. Έχει περαστεί και 2 χέρια βελατουρα...

Περί χρωματισμου
Εντονα μας προβληματιζει το χρώμα το τελικό που θα εχει το σκάφος. μόνο για τον αρμενιστη καταλήξαμε οτι θα είναι της ωχρας της ανοιχτης και γλυκιας η απόχρωση. Για τα έξαλα μπαλατζαρουμε ανάμεσα σε μπλε -μαύρο και μπορντό σκουρο πολυ... κάθε πρόταση καλοδεχούμενη... μαυρο μας ειπαν ότι του πρεπει του κουρσαρικου, αλλα και “μπλε μαρε…” που κατεληξε να γίνει συνθημα και φραση που αναμασαν γελώντας όταν οι μαστορες μας εχουν κέφια…

περί καθελκυσης
Και ερχόμαστε στο κομμάτι που εμένα με τρομάζει πιο πολύ… για την δυσκολία του αλλα και για τα απρόοπτα που ελλοχεύουν στην διαδρομή από τον ταρσανά μας στη θάλασσα. Αν όλα πάνε καλά το σκάφος θα πέσει μέσα στον Οκτώβρη στη θάλασσα. μη φανταστεί κανείς οτι θα είναι έτοιμο, μόνο το σκαρί αχαρο , διχως αλμπουρα και μπαστουνι, δίχως κουπαστες…και η μηχανή στη θέση της...

ρυμουλκιο θα πάει στο ντόκο... οι εργασίες θα συνεχιστούν στο νερό μέχρι και τα μέσα του καλοκαιριού του επόμενου που ευελπιστούμε ότι θα είναι έτοιμο να κάνει το πρώτο του δοκιμαστικό...

Περί σκαλιστών και λοιπών ξυλόγλυπτων καλλιτεχνημάτων
Αφού πρώτα φιλοτέχνησα μια πυρογραφία σε κυπαρίσσι, απομεινάρι απο το άλμπουρο του Αιγαιωτισσα του μικρού , δώρο στον Πάνο το δεκαπενταύγουστο, με την μορφή του κουρσάρου όπως τον φαντάσθηκα αρματωμένο, άρχισα να σχεδιάζω, στο μυαλό πρώτα τα σκαλιστά της πρύμης , εκεί που θα μπει το καπάκι...

υ.γ. είμαι σε δίλημμα αν πρέπει να αναρτήσω τώρα φωτογραφίες ή σε καμία 10 μέρες όταν θα έχει τελειώσει το πέτσωμα... για βοηθήστε με λίγο με τα σχόλια σας....

εχασα επεισοδεια....

2009-07-27T07:15:00.000-07:00

Ο ιουλιος εφυγε και εχασα ολη την πορεια της ναυπηγισης. εκτακτα γεγονοτα με κρατησαν μακρια. Ετσι οταν γυρισα απο την Αθηνα , η εκπληξη ήταν ευχάριστη...ολα τα παραπετα ειχαν φαιδρωθει και περαστει με ασφαλτομόνωση. μπήκαν οι βάσεις της μηχανής. τελειωσε ολο το μαδερωμα του αρμενιστή και άρχισε το πέτσωμα των βρεχαμενων... ενδιαμεσα καλαφάτισμα, ζουμπάρισμα και στοκάρισμα... Επεσε και πίσσα στο ακραπι...

φωτογραφίες προσεχως μολις ξαναγυρίσω απο την Αθηνα

ο πανος και το πριαρι... Λευκαδα Ιουνιος 2009

2009-06-18T03:47:00.001-07:00

ο πανος και το πριαρι... Λευκαδα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

και αυτο ειναι το πρωτο πλεουμενο που σκαριασε ο Πανος πριν 12-13 χρονια... Δειγμα τοπικης ναυπηγικης -αποκαλουμενο "πριαρι" συνατναται στην Λευκαδα και με καποιες μικρες διαφορες στο Μεσολογγι

για να δουμε που βρισκομαστε....

2009-06-18T00:53:00.000-07:00

Και μετα απο καιρο , ηρθε η ωρα να βάλω φωτογραφίες.

Εμπλεκόμενοι και συνεργαζόμενοι-

Τα Αιγαιωτισσα ξεκίνησαν – επιτελους- και τα δύο τα ταξίδια τους και ετσι ελπιζω να βρισκω χρόνο περισσότερο να ενημερωνω το μπλογκ αλλα και να βοηθαω εμπρακτα τον Πάνο που τον τελευταιο μήνα προσπαθεί σχεδον μόνος τους.

Πολυτιμη βοήθεια – μεχρι να μπρακαρει- ήταν ο Βεσσαριος και τον ευχαριστουμε θερμα , θα μας λειψει σίγουρα….( ξέρω οτι με διαβάζεις οποτε μακάρι φέτος να εχετε καλυτερες θαλασσες και λιγότερα προβλήματα).

Ο Μάκης τις λιγοστες φορες που ερχονταν είτε δεν είχε χρονο, ειτε η κουραση του δεν του επετρεπε παρα μόνο να καμαρώνει τις γραμμες του σκαφους, και να κουβεντιαζει ατελειωτα…

Ετσι ολη η προοδος οφειλετε στον Πανο. Καθόλου ασχημα για ενα ατομο μόνο του.

Εργασίες

-Μεχρι λοιπον να ερθει το πέτσωμα απο την Φιλανδια – ειχαμε την ατυχια να ξεμεινουν οι ξυλαποθήκες απο 5αρι πευκο φιλανδικό- και περιμενουμε την επομενη εισαγωγη – καλως εχοντων των πραγματων σε 3 βδομαδες- εκτελεστηκαν αλλες εργασιες σημαντικες που ανειδειξαν τις γραμμες του σκαρίου μας.

Στήθηκαν τα δύο τα κομοδέσια, το κασαρο της πρύμης ( οπου θα βρίσκεται το σαλόνι, η κουζινούλα και η εσωτερική τιμονίερα) και το κασαρο της πλωρης ( μια καμπινα μεγαλή ή 2 μικρες ακομα δεν εχουμε καταλήξει). Βάλαμε τη φουρνιστη ( απο ξύλο ελιας- και εδεσε ολο το σκαφος), βάλαμε το καταστρωμα καταπλωρα ( απο ξύλο ναγκατι, με χρωμα κοκκινο σαν του μαονιου αλλα λίγο πιο γλυκο) , φοδραρίστηκε η πλωρη με μαδερια εσωτερικα και χτες μπήκαν και οι κουπαστες της πλώρης , μεχρι και οι ξυλοπυροι στις προκιες του κατστρωματος μπηκαν –δουλια δικια μου, ακομα εχω κολλα στα χερια μου).

Σειρα εχουν τωρα τα μερεμετια τις πρύμης, στον αρμενιστή, να μπει το δευτερο τακαδο για να δεσει. Να ζουμπαριστουν οι προκες , να καλαφατιστουν οι αρμοι….

Ξύλα –

Ενα απογευμα λίγο πιο χαλαρο καθομασταν και μετρουσαμε τα ξύλα – 10 μεχρι στιγμης και επειται συνεχεια….

Κυπαρισσι – Καρινα / σαφρα, καδίνες, μισοκάδενα, ορθά.

Φτελια (καραγάτσι) – ποδόσταμο / κορακι , ακραπι /νομεις και μανταλια

Ευκαλυπτος – νομεις, ακραπι

Μουρια (σκαμνια) – νομεις

Δρυς (ρουπακι) – τακαδο

Ελια – φουρνιστη / μπρατσολια

Πευκο φιλανδικό – πέτσωμα / τσαπες

Ναγκατι – καταστρωμα / κουπαστες ( μαονοειδες που υπήρχε στην ξυλαποθήκη για πάνω απο 30 χρόνια , στεγνο και ξύλο με πολυ ομορφο φινιρισμα, στην ίδια ντανα των ξύλων υπήρχαν κοκκινωπες πλακες που εφεραν επανω την σφραγίδα «νιαγκον», υποθεσαμε με τα παιδια της ξυλοποθήκης οτί πρεπει να είναι και αυτό ναγκατι ομως βάζοντας το στην βάση του κασαρου ειδαμε οτι παρολο που εχει σχεδον ιδιο χρωμα με το ναγκατι, εχει όλη μυρωδια και άλλα νερα, πιο πορωδη. Με ερωτηματικό λοιπον ισως εχουμε βάλει και ενα ακομη ξύλο.

Κοντρα πλακε – στο πατωμα

Ελατο – στραγαλιες / πικεριες

βιντεο νο 2

2009-06-18T00:43:00.000-07:00

Ενα βιντεακι που το χρωσταω- καλαφτισμα.

2009-06-18T00:33:00.000-07:00

Ο Πανος εχει μάθει να καλαφατιζει -εδω και καποια χρονια-, απλα παρακολουθωντας στα καρναγια τους καραβομαραγκους πως δουλευαν το καλαφατικό, το στουπι και τη ματσολα. Εδώ τον βλέπουμε γεμίζει τους αρμους του τακαδου.

Μπορω να πω πως τον επεισα με πολυ μεγαλη δυσκολία να μου επιτρεψει τη βιντεοσκοπιση…

«Δεν ξερω να καλαφτιζω» « Θα μας γελανε» … Κλασική αντιδραση του να υποτιμα τις ικανοτητες του… ( θα μου θυμωσει με το σχολιο…)

τελος με τα κασαρα, τελος ο αρμενιστης,

2009-06-03T10:42:00.000-07:00

(οι φωτογραφιες αυριο)...
Εν μεσω οργασμου αλλων εργασιων , με τα Αιγιαωτισσα ετοιμα να σαλπαρουν, τα πληρωματα παροντα και τη γνωστη τρελλα που απλωνεται παντου λίγο πριν γύρίσει η προπέλλα για το ανοιγμα τις - οψιμης φετος- σεζον, το μόνο που μας χαλάρωνε ήταν τα πογευματα που παλευαμε μόνοι να πετσωσουμε τα κασασρα του "κουρσαρου". Ο πάνος να δίνει τις ορντινιες σε μένα και στο Βεσσαριο. Μπρατσα έκαν να σφίγκω σφίχτες και νταβίδια για να έρθουν οι σανίδες της πλώρής...
Αλλα το αποτελεσμα , οταν κουρεψαμε και τις κουρμπες του αρμενιστή και του κασουρου , ηταν η καλυτερη ανταμοιβή. αλλαξε ολη η εικονα του σκαριου, σαν να μεγαλωσε , σαν να μακρυνε, αναδείχτηκαν ολες οι γραμμες του. τονιστηκαν οι καμπλυλες του πρυμιου κασσαρου, εδειξε η πλώρη, αφου μεχρι και ο συνήθως "γκρινιαρης" και ανικανοποιητος Καπτα Σταυρος σήμερα στην εκτακτη επιθεωρηση που μας εκανε - ήρθε να δει τα εργα μας μετα απο 3 βδομαδες- φευγοντας μονολογούσε..."πολυ ομορφο γίνεται...πολυ..." Βεβαια πριν μας τα είχε ψαλει για τα λάθη στα μαδέρωμα - στα πρώτα τα σανιδια- "Σαν να τα πηρε ο διαολος τα βαλατε αυτα"...

Σήμερα το απογευμα θα έμπαινε και το ταβάνι του πρυμιου σαλονιου. ελπιζω οι φωτογραφιες που θα βάλω αυρίο να καταφέρουν να δειξουν την προοδο...

κουρσάρος - το πέτσωμα του αρμενιστή και του πρυμιου κασσαρου

2009-05-20T00:40:00.001-07:00

κουρσάρος - το πέτσωμα του αρμενιστή και του πρυμιου κασσαρου
Originally uploaded by AEGEOTISSA

οι εργασίες παρ όλη τη ζέστη και τις απουσίες καλά κρατούν. έχει ήδη μπει το κατάστρωμα (το εσωτερικό ) της πρύμης , εκλείσε ο αρμενιστής και πετσωθηκε το πρυμίο κάσαρο . εκει θα είναι η εσωτερική τιμονίερα και το σαλόνι...

το μαδέρια βγαίνουν με σταντζόλα που μπορεί να μας πέδεψε λίγο αλλά την μαθαμε καλά....καλαφατίζονται οι αρμοι, οπου χρειάζετε , στα μαντάλια έιτε μάινουν σφήνες έιτε πλανιαρονται για να αποφευχθουν όσο γίνεται τα "μαγουλα" στο πέτσωμα...

Στο ενδιαμεσο ο Μακης μας εγκατέλειψε προσωρινα λογω των εποχικών του ενασχολήσεων, Ο καπτά Σταύρος το ίδιο - σε λιγες μερες αρχίζουν και επίσημα τα ταξίδια... Ο Βεσσαριος αφαντος, απο την μια δουλευει στο Αιγαιώτισσα απο την αλλη ξενυχτα στο καικί του ψαρεύοντας.... η υπογραφόμενη λόγο εξετασεων σχολικων της μιραντας , συνεπικουρει μόνο περιστασιακά ,αν και σταθερά καθε απογέυματάκι πηγαινει δροσερο νερό και παγωτό στον καθιδρο Πάνο...

περισσότερες φωτογραφίες και λεπτομέριες προσεχως (μολις βρώ λίγο χρόνο ελεύθερο). επισής ενα βιντεάκι με τον Πανο Καλαφάτη....

τέλος με το τακάδο....

2009-04-26T23:16:00.001-07:00

Η μεγαλοβδομάδα πέρασε, το ίδιο και το Πάσχα... και παρόλο που ειχαμε σκοπό να εκμεταλλευτούμε δεόντως την χαλάρωση των ημερών, προκειμένου να προχωρήσει η ναυπήγηση ακάθεκτα, καποιες αβαρίες που ετυχαν σε ψαροκάικα και απαιτουσαν εκτακτη εργασία απο τους "πρωτομαστορες", οι βροχές ,καθώς και το πρωτο ταξίδι της σεζόν του Αιγαιωτισσα ΙΙ ( O καπτα Σταύρος και ο Βεσσαριος και η υπογραφόμενη αφαντοι τις τελευταίες μέρες ) ... μας πήγαν σχετικά πίσω...
Στα ευχαριστα των ημερων , και ο ερχομος του νεότερου μέλους της οικογένειας των καραβοκύρηδων...Μολις χτες γεννηθηκε ο Δρακάτος Junior.... Καλοτύχερος...

Πάρολα τα εκτακτα γεγονότα που μας αποσυντόνισαν και το εαρταστικο κλίμα , οι εργασίες καλά κρατησαν και το τακάδο το δρυινο εκλεισε και από τις δύο πάντες... αρκετα ευκολα...
Μονο η τοποθέτηση του πρωτου τρυπητου ήταν χρονοβόρα "ήταν μέχρι να πάρουμε το κολάι...".

Η πλώρη εκλεισε με γυαλί κουλτουκι . Στο σημείο που θα είναι το κομοδέσιο των πλωριων καμπιων τοποθετήθηκε" κούτελο" ενώ καταπλωρα μπήκε ξύλο πρόσθετο ωστε να φαινεται ως ενιαιο τρυπητο...
Στα περιεργα που σημειωσα.. το μελάνι που εβγαλε το ρουπάκι ( η δρυς) οταν βρεχόταν... Μαυρο μελανι σαν της σουπιας, χρωματιζε και πότισε τα σημεια που ακουμπουσε...

Το αποτέλεσμα μας ικανοποιησε πλήρως και τα πνευματα ηρεμησαν δεόντως... Καποιες τελευταιες λεπτομεριες έλαβαν χώρα χτες ωστε να διορθωθουν μικροψεγάδια - που αλλους θα τους αφηναν αδιαφορους, εμας όμως μας χαλούσαν στο μάτι) ωστε μέσα στην βδομάδα να μπει το καταστρωμα της πρύμης (εσωτερικό, θα είναι το πάτωμα του σαλονιου)...
Στα προσεχώς ...Ηρθε και το πέτσωμα του αρμενιστή... παραγγειλαμε και το κατστρωμα της πλώρης.... και γενικά υπάρχει μια εγρήγορσή γιατί τώρα αρχίσει και δέιχνει και θελουμε να πέσουμε με τα μουτρα ολοι για να πρωχωρήσει... αν και την επομενη βδομαδα, το ήμισι των πλοικτητων την κανει για Κρήτη... οποτε μάλλον της πρύμης το πάτωμα θα το βάλει ο Μακης μόνος με εμενα βοηθό...

Τα σχόλια των επισκεπτων αρκετα ενθαρρυντικα - τουλάχιστον μπροστα μας- δεν λειπουν κλασσικα και οι γνωστοι κακεντρεχεις που περιμενουν ωσαν κοράκια μια αποτύχια για θρέψουν την μιζέρια τους...αλλα το διασκεδάσουμε πλεον, καθώς εμεις εχουμε πιστει για την ορθότητα του εχγειρήματος μας...

Τελευταιο σχόλιο και διαλογος χαρατκηριστικός ανμεσα στην υπογραφουσα και τον Μπάμπη , χαρακτήρα της παραλίας ακρως συμπαθητικόμε την χαρακτηριστική απροβλεπτη επτανησιακή τρελλα και ενίοτε δημοσιογραφος τοπικης εφημερίδας και καναλίου :
-" Να σε ρωτήσω Στέφη , τι επαθαν το Κοκκινοπουλα - για τους μη γνωρίζοντες , Κοκκινης ειναι το παρωνύμι των αδερφων Δρακάτου - και τρελαθήκαν... παρατησαν λεει τα πάντα και νύχτα μέρα προσπαθουν να σκαριασουν σκαφος στο Καλλιγονι?"
-" Ποιος στο ειπε εσενα Μπάμπη?"
- " Με πήγε ο Θ. να το δω... Τι ωραιο πραμα ειναι αυτό που φτιαχουνε , τι παραξενο, δεν έχει ματαγίνει... Και ο θ. καθόταν και γέλαγε και ελεγε , σιγα να μην το φτιαξουμε , εδω θα σαπίσει , σαν το Μαλφα θα την πάθουν και θα γελάμε αλλα εγώ το χάζευα και το καμαρωνα... Μπραβό μπραβο να τους πεις "
-" Μη παει και γραψεις τίποτα στην εφημερίδα"
- "εισαι καλά? να μαζευονται ολοι οι ασχετοι και να λενε το μακρύ και το κοντο τους...Τιποτα δεν γραφω ακόμα... θα ερχομαι όμως να το βλέπω."

Σημ. Ο καλοθελητης Θ.- και με αφορμη το σχολιο του εγινε γνωστη μια ιστορία που πιθανον να εξηγει την κακεντρεχια.. ειχε λεει ,καποτε παλιά θελήσει να σκαριασει τρεχαντήρι μικρούλι, οταν όμως έφτασε στην πρύμη , δεν του εκλεινε με τιποτα, οποτε αναγκαστηκε να το πουλήσει όπως ήταν στα σκαρία , μα με δίχως πρυμη -, την επόμενη πήγε ως επισκεπτης , αυτόκλητος περίεργος να ψέξει και να ψαξει για τυχον "παρατιμονιες"... Με γέλιο και ανοχή τον αντιμετώπισαν μα τις συμβουλες του δεν της πήραν στα σοβαρά...

"ήρθε η ώρα του τακάδου"

2009-04-07T04:17:00.000-07:00

(τοποθετώντας το βαρύ δρυινο τρυπήτο ή τακαδό)

με τα λόγια αυτά χαιρέτησε την ομήγυρη , ερχόμενος φουριόζος ο Καπ. Σταύρος..
Κυριακή, απόγευμα συνεφιασμενο και ο αυτοσχέδιος ταρσανάς μας έχει γεμίσει κόσμο... 11 κεφάλια παρώντων μετρήσαμε ,μικρους & μεγάλους ..."Τι γίνεται έδω 10 κάθονται ένας δουλευει?"

(η Αγγελική, Ο Σταύρος Junior και η κωνσταντίνα)

" Βρε βρε σήμερα πλάκωσαν και οι επιστήμονες" ο αναμενόμενος αστεϊσμός ...

Μέρα σημαντική καθώς σήμερα θα έμπαινε το τακάδο ή τρυπητό ή κατά άλλους κουρζέτο ή κρουζετο ( όρος που όμως εδω απαντιεται για να χαρακτηρίζει άλλο ξύλο). Ελα ομως που μόνο o Πάνος ήρθε ορεξάτος και εκανε έιοσδο δυναμική, ο Μάκης βάρυπνος και ραθυμος απο τις μπύρες τις κερασμένες παρακαλούσε " Ενα καφέ ρε παιδία, ενα καφέ" ...(ο Πάνος με το βενζινοπρίονο ανοιγεί τις τρύπες...εξ ού κια η ονομασία "τρυπητο"
(υπο το άγρυπνο βλεμμα των "επιστημώνων" και το "κοιμησμενο" του Μάκη")
ανελαβέ λοιπον την ολη προεργασία ο Πάνος μόνος του... Ανοιξε τις σκαρμοφωλίες με το βενζινοπρίονο και πλανιάρισε τα πλαινα .

Το ξύλο αρκετά βαρύ, δρυς ελληνική, που αφου κοπηκε σε πλάκες εμεινε κανα μήνα "βαφτισμενη στη θαλασσα".
(η μεταφορα του τακάδου) (η πρωτη απόπειρα εφαρμογής)

Η τοποθέτηση δεν ηταν τόσο ευκολη υποθεση όπως ισως φαίνεται.Οι σκαρμοι (τρύπες) κόπηκαν και υπολογίστηκαν για την βάση των μανταλιων ( το άνω μέρος των στραβόξυλων), ομως η κλιση η φυσική που ειχε η πρυμη , οπως και η κλιση που είχαν πάρει τα στραβόξυλα ειχαν σαν αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη απόκλειση στην κορύφη ( σε καποιες (φαινονται οι αποκλισεις)
σκαρμοφωλίες εφτανε και τους 10 πόντους) και να μην μπορουν ευκολα να μπουν οι νομεις στις τρύπες (φωλιασμα) καθως ο αρμος εκ των πραγματων επρεπε να είναι μικρός
(ο ελαχιστος δυνατος) και το τακάδο κατέβαινε πολυ σφιχτα.
( πομπαρονταν τις γωνίες - τους ακαθους ή αγκαθούς)
Με πρίονι φαγώθηκαν οι προεξοχες των στραβων και με την πλανη και το σφουρακι πομπάρανε τους "αγκαθούς" .

(η εφαρμογή ξεκίνησε από την πρυμη).
Η εφαρμογή ξεκίνησε απο την πρυμη, μαζί και τα προβλήματα...
Πρώτο και κυριοτερο το βενζινοπριονο που χτύπησε καρμπυλατερ και μας αφησε στο πιο κρίσιμο σημειο.
Με ένα χτύπημα της βαρίας - μια τζεβετα που εξεχε ζόρισε το ξύλο επικύνδινα...
Οι σφίχτες δεν μπορουσαν να πιασουν εξωτερικα στην βάση της τσάπας γιατι χαλουσαν το "εργαλειο" το σχεδιο που ειχε βγάλει στο μαδερι το ρουτερ...
Μια βένα καργάρισε ενα μανταλάκι...
και λοιπα μικρα ,εκνευριστικά....

Λυσεις κληθηκαν να δώσουν κατα σειρα, οι σφίχτες - νταβίδια, ο κροκόδειλος - αλιγάτορας ή αλλιως σπαθοσεγα η βαρία - λουλού και τελος η πολυτιμότερη βοήθεια οι σφήνες - κόντρες- τακοι αναμεσα στα στραβά.

"Το πρωτο ειναι πάντα του ατζαμή" λατρεύει να λεει ο Πάνος , ψαχνοντας αλλοθι για ενδεχόμενα λαθη και με αγωνια να προκαταβάλει τυχον παραρατηρήσεις.

( Ο Πάνος σκεπτομενος και ενίοτε "χολιασμένος")

Ετσι οι συμβουλες ήταν πολλές και αναπόφευκτες και οι απόψεις παμπολες ,δίχως να απολειψουν και οι διχογνωμιες η και τριχογνωμειες ("σαν πολλοι καπεταναιοι να μαζευτήκανε σήμερα " - το σχετικό σχόλιο..

Δεν πρόφταινα να καταγράφω λέξεις και κουβέντες... ( γνωστες και αγνωστες) και μύστης να γίνομαι ορολογίας "μαγίκης " . Οταν ακόμη και λέξεις της καθομιλουμενης καθόλα κοινότυπες αποκτουν νοήμα παράτερο μα συναρπαστικό....

Σταχυολογόντας αναμεσα στα πολλά που ακούστηκαν
... Τα σχετικά....
-" Με τις σφήνες πάνε αυτα" - "Προσοχή να μην κρεπάρει , θα μπομπαρδιστεί" -"Αμα δεν τα σάξεις τα στραβόξυλα, δεν θα ερθει"
- " Οι βένες με την πάντα" - " θα ανοιξει πρόσεχε , ειναι αφομιρσμενο" - " Οι Κερκυραίοι βάζουν γράσσο στους σκαρμους για να γλυστραν πιο ευκολα" - "Μακη εκεινο το πλανιαδουρι βγαλε , μη το κλεισει μεσα , ετσι μου το εκανε εμενα στο καίκι ο Κώστας και μου εσπασε το πλωριο τακαδο. Βρήκε κόντρα."

- το 3ο πλώρα θέλει αρμένισμα " - οι ορμήνιες του πάτερα Κανελλου (Σταθη) αρωγου και παρατηρητή χρησιμου, που εβλεπε και επέβλεπε απο κατω ,έχων την καλύτερη οπτικη

( Σταθής Κανελλος - επιβλέπων)

- " Να το χαλίσεις, να το παρασύρεις"
-"Δεν εχει ανάγκη , θα το βυζάξει ρε παιδία" ( εννοόντας οτι θα το τραβήξει)
-"Ηρθε και φίλησε" η κουβέντα η τελευταια που μας ανακούφισε, περιγραφοντας το ξύλο που εφαρμωσε επιτελους.

....Και τα ασχετα...
-"Ρε παιδία είδα στον Αη Γιαννη κατί κυπαρρισια , οτι πρέπει για αλμπουρα, στα 20 μετρα απο τη ρίζα ήταν άροξο, μια ευθεια... αλλο πραμα".
-"ετσι και ο παππουλης μου ειχε παει πρωτη φορά στην Αθήνα , στον Εθνικό κήπο, και αντι να κοιταζει τις κοπελίες τις εποχής, εβλεπε τα δέτνρα τις δάφνες και μονολογούσε" ε ρε ενα στελιαρι για τσαπί που θα εβγαζε"
- " μη βάλετε μέσα μπογία, να αναπνεει , αλλιως το χάσατε το ξύλο"
-" τι μας έλεγε ο Σπύρος; Ο καραβομαραγκος ο Κυπριος του ελεγε πως σκαφος που μυρίζει σεντινόνερα , δεν σαπίζει, να μη το φοβάσε".
-"Στους αρμους , αρμοπλαστ με πριονιδι να βάλεις"
-"τι λες; λάστιχο θα μπει. Η αρμοκολλα τραβά το ξύλο και κάνει σφήνες , δεν υπάρχει περίπτωση να στανίαρει "

Εμαθα σήμερα την Λουλού (ανεπίτρεπτο μου είπαν να μην την ξέρω), τον αλιγάτορα, το παραστημα
Και οι συνήθεις αγνωστες μου λεξεις ...
κόντρα , κλαπάκι, πλάνετα , μισόκομα, τάγιο, χαλίζω ... (αναμένω να μου τις εξηγήσουν λιαν συντόμως)

Ας το δούμε και καρέ καρε.... (βάζοντας σφήνα)

(χτυπώντας με την βαρία και βάζοντας σφιχτες)

(πέρασαν όλα τα στραβά)

(Ηρθε και φιλησε....
Η τελική εφαρμογή)

τελειωνοντας με την πρυμη... και επεται συνέχεια

2009-04-05T04:43:00.002-07:00

Ο Απρίλης μπήκε για τα καλα, και η ανοιξη μαζί του...μας βρήκε ευτυχως με τελειωμενη την πρύμη, (παρόλο που οι εργασίες στο μηχανουργείο καλα κρατουν, και οι αβαρίες ανεμοτρατων και λοιπων ψαραδικων δεν τελειωνουν ποτέ) πετσωμενη μεχρι το σημειο που θα μπουν τα δυο παραθυρα της ( παλιακά με τζαμάκια καφασωτα , και βιτρω)....

Παρα τους περί του αντιθετου φόβους μας , η πρύμη ήρθε και αρκετα ευκολα και δεν μας πεδεψε ιδιαιτερα , με εξαιρεση μια μικρή δυσκολια που αντιμετωπίσαμε όταν τοποθετήσαμε το γυαλι κουλτουκι -το τακάδο της πρυμης που λόγω της κλίσης των μανταλιων δεν μπορει να μπει φυτευτά, αλλα εφαρμόσει με δόντι... Καθώς ηταν όμως το πρωτο φυτευτό δικαίως πεδευτίκαμε... απο κει και περα ουτε τα διπλα φάλτσα των μαδεριων της πρύμης μας δυσκόλεψαν ούτε φυσικά το καλαφατισμα...

Δούλεψε στους αρμους του τακάδου λοιπον στουπί, ματσόλα και αυτοσχέδιο σφυρίλατο καλαφατικό που εφτιαξε στο μηχανουργείο του ο Πάνος ( "με λεπτομερια , φωτία, χτύπημα και μερακι οπως καναν οι παλιοι" καθως λέει ο ίδιος, ή "χασομερόντας ένα ολόκληρο μεσημερι και σφυροκοπώντας... ξεσηκωνοντας συνάμα και την γειτονια στο πόδι" κατα πως λένε όσοι δεν τον συμμερίζονταν , μισοαστεια , μισοσοβαρά....

Τα σχόλια οσων ειδαν την πρύμη - των έχοντων γνώσεις περί σκαφων , οχι των συνήθων περίεργων παρατρεχάμενων- ικανοποιητικά... πρύμη επιβλητική και σαφως αλλιωτική τις σύνηθες...
Μικρή λεπτομέρια :Δεν τη πετσωνουμε ακόμη μεχρι επάνω, πρώτον για να μην προσθέσουμε βαρος πριν την καθέλκυση - αφου για να το ρίξουμε στη θαλασσα πρεπει να το ρυμουλκύσουμε καποια χιλιομετρα και δευτερον για να μην προσθεσουμε ύψος που θα εμποδίζει την δίελευση εξαιτίας των καλωδίων της ΔΕΗ)

Τωρά αφου το μαδέρωμα τελειωσε, μαλλον ερχεται η σειρά μου ,καθώς είναι καιρός να στρωθω, να πάρω μέτρα και να αρχίσω να σκαλίζω τα ξυλογλυπτα της πρυμης... κλαρες πάνω απο τα τακάδο να κυκλώνουν το σκαρί και δυο λιονταρια ενετικα κατω από το ταμπλά που θα γράφει το ονομα...

Από καραβομαραγκοδουλειες, επονται τα υπόλοιπα τακάδα ( ηδη έχουν σχεδιαστεί και σημερα θα τρυπηθουν,), το μαδέρωμα του αρμενιστή και το καταστρωμα της πρυμης το εσωτερικό (αυτό που θα λειτουργήσει ως πάτωμα του σαλονιου). Οριο χρονικό μέχρι το τέλος Μαη... Η ιεραρχιση των προτεραιοτήτων μονο τυχάια δεν ειναι καθως Μαιος και Ιουνιος θα βρεί τον Πανο μοναχό του να μαστορεύει. Εθελόντρια μόνη έγω στην προσπάθεια του , ομως οι δυνατότητες μου περιοσρισμενες...αρα πορευόμαστε με εργασίες που δεν απαιτουν χέρια πολλά...
( η Μικρή Κωνσταντίνα, εθελόντρια αυτοκλητη κανει ένα διαλλειμμα απο το μινιαρισμα -ναι περνει το πινέλο και βάφει- , τρωγοντας ένα κουλουρι)

Εγινε σκέψη και ακολουθησε κουβέντα πολύ για τον αν ήταν πρεπον και συμφέρον να αναζητήσουμε τις υπηρεσίες καραβομαραγκού επαγγελματια, ίσα για το μεδέρωμα , το πλανίαρισμα και το καλαφάτισμα... η πρωτη βολιδοσκόπιση μας προσγείωσε ανώμαλα καθως το ύψος όμως της αμοιβής που απαίτηθηκε"φιλικά" ήταν δυσθεώρητο για το βαλάντιο των παιδιων ( προχειρος υπολογισμος μας εδειξε πως η τιμή που ζητήθηκε για 2 μήνες δουλιας ιεναι το κόστος που στοιχήσει το σκαρί απο την καρίνα μέχρι να πέσει στη θαλασσα) αλλα και αναρμοστο για μια προσπαθεια που ξεκίνησε, στηρίχτηκε και συνεχιστηκε , ερασιτεχνικά μεν αλλα πολύ υπεύθυνα δε, με μόνη πυξίδα το "σαράκι της δημιουργίας".

Κατα βάθος και ενθόμυχα χάρηκα για το απαγορευτικό της προσφοράς , μιας και εξαρχής ήθελα το όλο εχγειρημα, να μην το καπηλευτουν εκ των υστερων αλλοι...

-Ας πάει και δυο μηνες και τρεις πίσω -"και ποιος εγγυαται οτι θα ειναι συνεπης στο χρονοδιαγραμμα του ο μαραγκος και δεν θα τον κυνηγάμε ως ειθισται να κανουν ολοι του οι πελατες" η πρώτη ενσταση ,

-Ας κουραστουμε παραπάνω, και τι έγινε?? και ας μη το κουνησουμε ρουπι απο την Λευκαδα ολο το καλοκαιρι , "(camping "το καλλιγονι" μας βλέπω για διακοπές)"

-και συμπληρωνω εγώ " ας υποστώ την γκρίνια του Πάνου όταν θα κάνω κατι λάθος βοηθώντας τον- ποιος τον ακουει... "

Θα ειναι όμως ένα πειρατικό που φτιαχτηκε μόνο απο τα χέρια τους , ετσι όπως το ονευρευτηκαν πριν απο ενα χρόνο... Ενα σκαφος με τα ενδεχόμενα λάθη του, τα αναπόφευχτα σφάλματα των πρωτόπειρων, όμως θα ειναι ένα καραβάκι όλοδικο τους , που θα γνωρίζουν καθε του προκία, καθέ του ξύλο, που υστερει και που υπερτερει...κάθε του λεπτομερια...

Γιατί όπως λεει και ο αγαπημενος στίχος " αξίζει να υπαρχεις για ένα όνειρο και ας ειναι η φωτία του να σε κάψει"....