δοκιμαστικο με τα πανια....

 Μου εγραψε πριν λιγες μερες ο φιλος Τριπολιτης ενα σχολιο...
""Εχεις και άλλες φωτογραφίες.
Δώσε τροφή στο λαό σου.
Αναμένουμε με αγωνία.
Πανέμορφο έχει γίνει."

Το διαβαζαμε βραδακι με τον Πανο κ χαμογελασαμε... σαν πολυ πισω αφησαμε τον Κουρσαρο... Καταπιαστικαμε με δουλειες αλλες, με ασχολιες διαφορετικες, μας εριξαν κ οι ιωσεις κ οι χειμωνιατικες οι γριππες κ ο καιρος ο αγριος κ βροχερος...... Δικαιολογιες πολλες... Αλλα το σχολιο μας αφυπνησε.... να παμε δοκιμαστικο με τα πανια...να δουμε πως δουλευουν φλοκοι κ σταυρος, μεσιανο κ πρυμιο ιστιο... τι αερα μαζευουν , αν βρισκουν σε ξαρτια κ μουφες...αν οι σκοτες βολευουν... Μια  αποφαση ηταν...Γριπιασμενη κ με πυρετο , του ελεγα ενταξει αλλα να γιανω πρωτα...που θα πατε χωρις τον "υποπλοιαρχο"... Δεν εγιανα γρηγορα ομως κ οι μερες περνουσαν κ χτες , με σβερκα πιασμενα, με ιλιγγο, ξαπλωμενη το μεσημερακι με περνει ο Πανος τηλεφωνο... πως λυνουμε καβους κ παμε δοκιμαστικο ταξιδι ..θα ανοιξουμε κ πανια μου λεει... γινοταν να λειπω?Οχι βεβαια... του θανατα θα επεφτα...Ξεχνω κ πονο κ ζαλαδα κ βηχα...μονο να ερθει καποιος να με παρει για αδυνα...το να οδηγησω... κ θαυμα του θαυματος... μολις αμολυσαμε το τελευταιο σχοινι, μολις γυρισε η προπελα, μολις ανεβηκε ο πρωτος φλοκος ...... τιποτα δεν ενοιωθα. Εδενα σκοτες, μαζευα μποσκα,μετραγα μιλια με το κομπασο, εβγαζα ταχυτητα....εβγαζα κ φωτογραφιες.... ...κ του vhf το ακουσμα ,μεχρι κ το securite securite για αναγγελια θυελλωδων ανεμων σαν τραγουδι μελωδικο μου ακουστηκε.... Παραπηρα φορα ομως κ να τα γραψω με την σειρα πρεπει... Στο μωλο λοιπον ο Πανος με τον Μακη κ τον Βαγγελη αμολουσαν καβους...Αρτι αφιχθεις κ ο Βεσσαριος...Ολοι με ναυτικη ικανοτητα αποδεδειγμενη με χαρτια - πλην του βαγγελη- κατα το δοκουν κ κατα το νομο συμφωνο .... και φυσικα χωρις πλοιαρχο που να αποπλευσουμε...νασου λοιπον κ ο Καπτα Σταυρος...την ωρα που λυνονταν το παλαμαρι το τελευταιο...βγαινουμε απο το διαυλο, περναμε τις σημαδουρες (εγω σαμαδουρες αρεσκομαι κ επιμενω να τις αποκαλω) κ μετα τις σπιθες τις τελευταιες, ανοιγουμε πανια... Φλοκος πρωτος, φλοκος επομενος... Και σειρα εχει ο σταυρος (τ' αγπημενο μου).... παμε κ για το μεγαλο το μεσαιο... σβηνουμε κ την μηχανη ολοτελα... ησυχια... μονο της θαλασσας οι ηχοι κ ο πλαφασμος... μακρυα απο στεριανα βασανα κ απο τον κοσμο (αντε να λυσουμε να ξεκινησουμε και τους βαρεθηκα δεν τους μπορω- ξερω πλατιαζω ...)...Ανεμος πρυμα, πρυμαδευτερα αλλα ανυπαρκτος ουσιαστικα... τετοιονε ομως αποζητουσαμε για την πρωτη την δοκιμη... μην σκαλωσει κανα σκοινι, κανα μανταρι... Γυρναμε κ την μπουμα την πρυμια κ σηκωνουμε κ κοινο το παραξηγιμενο μικρο πανακι που πιοτερο δουλευει απο ολα....Και αρμενιζουμε σιγα σιγα σιγα... κ απο την Λυγια ξεπροβαλει ψαροκαικο... σκαρι γνωστο... κ χτυπα το τηλεφωνο του πανου... ελατε κοντα καλουμε το γρι με του φιλους κ ορντινα δινουμε να μας τραβηξουν φωτογραφιες (μολις τις παρω θα τις ανεβασω κ αυτες) να δουμε πως δειχνουμε απεξω...κ σημαδι βαζουμε κατι ψαροβαρκες κ κατι καλαδουρια. Μολις τα περασουμε να μπαταρουμε πανια κ να μαζεψουμε αφου ο ανεμος ηταν πια ανεπαρκης... Και στο γυρισμο ειπαμε να μετρησουμε με κομπασο τα μιλια... σε στροφες πολλες κ να βρουμε την οικονομικη την ταχυτητα...
και περνουμε τον καβο διοπτευση κ χρονομετρω κ μετα τριβω τα ματια μου ... και κανουμε κ ξανακανουμε υπολογισμους... δεν μπορει να πιασαμε την ταχυτητα που βγαζουμε... κ ειχε κ αλλες στροφες... "διπλωμα ταχυπλοου θες πειραζαμε τον Πανο"... και το βλεπες το σκαφος οτι γλυστρουσε , οτι τσουλαει απιστευτα... και μεσα στον διαυλο κοβουμε πολυ... και τα κανουμε τα 4.400 μετρα σε λεπτα 19,24. και σε αναγωγη σε μιλια περιπου 7,5... με κομμενες πολυ τις στροφες...Ειναι η γαστρα , ειναι το σαβουρωμα, ειναι το σκαρι και οι γραμμες??? ποιος ξερει... παντως η ταχυτητα που επιασε ηταν εκπληξη πολυ ευχαριστη... Που ειναι κεινοι που λεγαν πως ουτε 6 δεν θα πηγαινει... Και δευτερο τηλεφωνο απο την Λυγια , απο ψαρα φιλο... "πανο εσυ εισαι? που πατε? καρναγια? μια χαρα ειστε. πολυ καλο δειχνει..και δρομο παει." και καμαρι εμεις....
αλλα η πολυλογια μου μεγαλη... και εσεις διψατε για εικονες...Ιδου λοιπον...

Μακης κ Πανος στη γεφυρα μας την εξωτερικη

Στον διαυλο στην εξοδο

Η αγκυρα μας αγγλικου ναυαρχειου

Ιριδιζουσα θαλασσα

"Γερο Χρηστος" το γρι γρι... φιλοι καλοι ...χαιρετισμος ... αστεια... και φωτογραφιες αμφορτεροι..."Ποζα , παρε ποζα μας φωναζαν" κ ο Μακης εδειχνς μπουτι ωσαν Μοντελα...

Ε τοσες αναρτησεις εχω κανει, μια φωτογραφια μου να δειτε ποια ειναι αυτη η θαλασσομαγενη που τα γραφει ολα τουτα δεν ειχα βαλει ποτε....

το πρωτο δοκιμαστικο

Δευτερα του Πάσχα, σχεδον δυο χρονια απο την εναρξη της ναυπηγισης και εγενετο το πρωτο δοκιμαστικο....

Με τον Καπτα Σταυρο -σιδερενιο- στο τιμονι, ειπαμε να πραγματοποιησουμε το πρωτο δοκιμαστικο του Κουρσαρου...Πορεια νοτια, πορεία από την Μαρινα της Λευκάδας προς τον Γερακα και αργοτερα προς Σπάρτη...

Επιστρατευτηκαν απο το Αιγαιωτισσα, σωσίβια 15 , και 2 παιδικα. χαρτης και κομπασο παλιο (του sunny cruise  το μόνο απομειναρι) για να βγαλουμε ταχυτητα με τον τρόπο τον παλιο και τον σίγουρο, gps  του Πέτρου για να υπολογιστει πιο ευκολα και γρηγορα.... V.H.F. μπαταριας φορητο, το τεσσαροχαλι του Βεσσαριου μαζι με καδενα και  σκοινι, νερα μπολικα, γλυκα για κέρασμα ("Την γέφυρα κερνάμε πρώτα"), γρασσο για την σαλαμαστρα... κιλιμια για να καθισουμε κλπ κλπ... Μπορει και να μοιαζαμε με εκδρομη σχολικη, παντως για τους περισσοτερους απο εμας - τουλαχιστον για τους εχοντες σχεση αμεση η εμμεση με το υγρο στοιχειο- το ταξιδι αυτο σημαινε πολλα, αν και διαφορετικα για τον καθενα...

Ο Πάνος π.χ το εβλεπε σφαιρικα... να δουμε συμπεριφορα του σκαφους στο ταξιδεμα, και την μανουβρα, να δοκιμαστουν μηχανη, αξονικα, πηδαλιο και υδραυλικα , αντε να δουμε και τι ταχυτητα θα επιανε...ειναι την αποψης που πολυ ναυτικοι συμμεριζονται, πως αν η προπελα δεν γυρισει δεν μπορεις να εισαι σιγουρος για τα προβληματα ή την επιτυχια ενος σκαφους...

Της ιδια αποψης και ο Μακης αν και με περισσοτερη εμφαση στην ταχυτητα την τελικη που θα επιανε... τον ειχαν απογοητευσει τα σχολια οτι δεν θα ξεπερνουσε τα 8 μίλια.... Ο Καπτα Σταυρος στο πρωτο crash test  μετα το μπαλονακι... Μολις ειδε θαλασσα και τιμονι,ξεχαστηκε, ανεβηκε την προχειρη τη σκαλα με τη σβελταδα εφήβου και την περιεργεια και την ανυπομονησια να δει το ταξιδεμα του σκαριου...

Τι καν αν μας έλειπαν τα άλμπουρα, η αρματωσιά, το κατάστρωμα, η κουπαστές , τι και αν η τιμονιερα και το χειριστήριο ήταν σκαριασμενα πρόχειρα.... Έφτανε για έμενα να βλέπω πλώρη να σκίζει τα νερά, να νιώθω την αρμυρά.... Σχεδόν δυο χρονιά είχα να ταξιδέψω... Τα ταξίδι αυτό μου έδιωξε όλη την ένταση των προηγούμενων ημερών, την αγωνία και το φόβο...Οσο για την Πανωραια, δεν εχω ξανααπντησει σε γυναικά άλλη τόση λαχτάρα και αγάπη για την θαλασσα και καθε τι ναυτικο..πληρη ταύτιση συναισθημάτων...
Καθεις λοιπον με τους λογους τους ξεχωρους, κατι αποκομισε....
Στο δια ταυτα....ομως και στο πρακτικό μέρος τις υποθεσης που παρουσιαζει και το μεγαλύτερο ενδιαφερον για τους καραβολάτρες.

Ταχύτητα επιασε τα 10 μιλια ανετα, εχοντας τρατο και γκαζι και αλλο...Η οικονομική ταχυτήτα του θα "κλεισει " στα 9,5. Μια χαρα για ξυλινο σκαρί...
Το τιμονι ειχε καποια μπόσκα, ακουγε απιστευτα και μου θυμιζε αυτοκίνητο... ελαχιστα το εστριβες και γύρισε το σκαφος αμεσως. Στην αρχή με ψιλοτρμαζε καθως ειχα συνηθισει αποτ αδικα μας με την αργή επαναφορα , αλλα μετα, ειδικα στον γυρισμο που ειχε και  το αερακι απο την πλώρη οταν  επιασα να τιμονευω το συνήθισα... Προτιμήσαμε την τιμονιερα του ντεκ απο την εσωτερική και ας ηταν σκαριασμενη προχειρα. Ειχαμε θεα πανοραμικη και για πρωτη φορα δεν με φοβισε το υψος , ακι μην ειχε κολωνακια ακομη, εγω καθομουν στην κουπαστη ανετα...

Η μηχανή στην αρχη μεχρι να ζεσταθουν μεταλλα και φλάτσες μύριζε... δεν ανεβασε θερμοκρασία, ο θορυβος της γλυκος και μετα το πρωτο δεκαλεπτο σταμάτησε και η αρχικη ανεπαισθητη κάπνα. Φυσικα διεψευσε οσους ελεγαν οτι θα πέσει μικρη για τετοιο σκάφος. και στις μανουβρες τις δοκιμαστικες (εν ειδη πρυμνοδετισης, δίχως αγκυρα, "οπως στα κουλουριώτικα") που καναμε στο Γερακα, ακουγε αμεσως και γυρνουσε με την πρωτη...Δοκιμάστηκε πρόσω ανάποδα, στο ρελαντί, ολοταχώς κλπ κλπ...μας αφησε αριστες ενυτπώσεις.
Στα απροοπτα αν μπορει να τα χαρκτηρίσει καποιος ετσι ηταν μονο η αυξημενη θερμοκρασια στην μποκολα, ενδεχομενως να υπήρχε γρασο παραπανω ή να ήταν ο μπρουτσος σφιχτος. Το πρώτο που θα ερευνηθει...
Σε δεύτερο επίπεδο, ένα ανεπαίσθητο bypression (βαιμπρεσιο) που πρώτο το αυτί της Πανωραίας και το δικό μου έπιασε... και καθώς το νιώθεις και το ακούς μόνο  στην πρύμη , μάλλον ενοχοποιείτε ο άξονας του τιμονιού  και ο τζόγος που έχει στην βάση του πηδαλίου...
Στην μανουβρα του γυρισμου, στην πλωρη ο Μακης , στην πρύμη εγω, μπαλονια η Πανωρια κα ιη Ντινα, ο Βαγγελης καβοδέτης , στα χειρηστηρια ο Πανος και στο κουμαντο ο Καπτα Σταυρος...

Στα αστεια οταν ειπαμε και του χρηστου να μας δώσει καβο πρυμνιο... το εδωσε, τον δεσαμε στον μωλο αλλα στην μπιντα του σκαφους αμολητος   παρεμεινε...

Για την ιστορία οι επιβαίνοντες ( ηλιακιακα) , Καπτα Σταυρος, Ντινα, Πανωραια, Πέτρος, Στεφη, Πανος ,Μακης, Τετα, Βαγγελης, Αννα, Χρήστος, Μιραντα, Παναγίωτης, Σταυρος,  Κώσταντινα, Μπέμπης. Σύλονο 16 νοματαιοι... Απων ο Καπτα Σπύρος , που η οχλαγωγια  - όπως συνηγόρησε και συμφώνησε και ο Καπτα Σταυρος - ήταν παραφωνία και παράγοντας ανασταλτικός στην επιβίβαση του..
Στο επόμενο δοκιμαστικό ελπίζουμε να έχουμε τα κατάρτια τοποθετημένα , και γενικά  να μην έχει αυτή την εικόνα του ατελούς και ημιναυπηγιμενου. ακομα σκεφτομαι το βλεμμα αποριας που ειχαν οι επιβενοντες των ιστιοφορων που συναπαντησαμε στο διαυλο...σαφως και θα αναρωτιουνταν τι ειμαστε....