Τελικη ευθεια....

Το Φλεβαρη μπορω να πω οτι τον κλεινουμε με ρυθμους αρκουντως ικανοποιητικους....
Τελειωσαμε το σαλονι,ταβανιασαμε, μπηκαν τα πλαστρα στα παραθυρια μας, φτιαχτηκε το πασο της κουζινας, βρηκαμε τα πλακακια ( χρωμα τυρκουαζ) ,τα ντουλαπια ( μενουν οι πορτες μονο), εντοιχισαμε το ψυγειο, νεροχυτης, στη θεση του και οι καναπεδες ετοιμοι με τα σκαλιστα στις γωνιες τους και τις κουπαστες να τους ομορφαινουν.
Και στο μηχανοστασιο, μπηκε θερμοσιφωνας , αντλιες 24 και 220 για το νερο, πρεσοστατικα, μπηκαν και οι τελευταιες σωληνωσεις, μουφες, ταφ και διακλαδωσεις, πηραμε βρυσες και ντουζιερες για τα μπανια και καλως εχοντων των πραγματων αυριο θα πρεσαρουμε νερο στο κυκλωμα.
Α μπηκε και η δρυινη η σκαλα των καμπινων...

Και τι μενει?

Στο σαλονι περιμενουμε τον ταπετσιερη να διαλεξουμε χρωμα για τους καναπεδες, πρεπει να τριψουμε το πατωμα (τελευταιο) , να μπουνε τα πορτακαι στα ντουλαπια και φυσικα να βαφτει...

Ο ηλεκτρολογος μας καθυστερει (κλασσικα) και ετσι περασαμε δρομοους στο σημαδια των γραμμων για να μπορεσουμε να ταβανιασουμε και να φεδρωσουμε... Τους πινακες θελουμε να τοποθετησει και τα υπολοιπα φυσικα απο τα χερια μας θα περασουν...

εξωτερικα απομενει η σκαλα της καθοδου , τα κολωνακια και οι πανω κουπαστες , και τα ξαρτια τα χρωστουμενα της αρματωσιας...
Το σκαφος μεσα στο Μαρτη , αρχες Απριλη θα βγει εξω, να τριφτει να βαφτει , μουραβια και καλαφατισμα αν και οπου πρεπει, να γινει και η επιθεωρηση ξηρας...
Μετα τον εξοπλισμο τον τελικο θελουμε  ( χαλια, ιματισμος, τεντες, σωστικα, κουζινικα κλπ) , να κανουμε και τα δοκιμαστικα μας και γεροι να ειμαστε ιουνη λεμε να ξεκινησουμε τα ταξιδια μας....

Οσο για μενα με περιμενει τωρα η πολυ δουλεια, βγαλαμε τα σταμπα για τα υπολοιπα τα σκαλιστα πλουμιδια της πρυμης  και επεται συνεχεια...

Αλμπουρο, μπαστουνι, σκαλα κλπ....

Ανεβαζοντας και βάζοντας το αλμπουρο το πλωριο

Ανεβαζοντας και βαζοντας το αλμπουρο το πλωριο...

..Με Αλμπουρα δυο πλεον...

...Με την τιμονιερα στο ντεκ στακριασμενη (σχεδον)..

... με σκαλα (πασαρελα) για να ανεβενουμε...

... με μισοτελιεωμενη την αρματωσια....

... Με μπαστουνι, διχτυ πλέχτο και θαλασσομαχο...

... Και με τους πρωτους τους επιβατες μας... ( χελιδονακια δύο σκαριαζαν την φωλια στου σαλονιου την πικερια... απο τα αυγα τους τρια μικρουλια εσκασαν μυτη... οιωνος καλος και γουρλιδικος)

το πρωτο δοκιμαστικο

Δευτερα του Πάσχα, σχεδον δυο χρονια απο την εναρξη της ναυπηγισης και εγενετο το πρωτο δοκιμαστικο....

Με τον Καπτα Σταυρο -σιδερενιο- στο τιμονι, ειπαμε να πραγματοποιησουμε το πρωτο δοκιμαστικο του Κουρσαρου...Πορεια νοτια, πορεία από την Μαρινα της Λευκάδας προς τον Γερακα και αργοτερα προς Σπάρτη...

Επιστρατευτηκαν απο το Αιγαιωτισσα, σωσίβια 15 , και 2 παιδικα. χαρτης και κομπασο παλιο (του sunny cruise  το μόνο απομειναρι) για να βγαλουμε ταχυτητα με τον τρόπο τον παλιο και τον σίγουρο, gps  του Πέτρου για να υπολογιστει πιο ευκολα και γρηγορα.... V.H.F. μπαταριας φορητο, το τεσσαροχαλι του Βεσσαριου μαζι με καδενα και  σκοινι, νερα μπολικα, γλυκα για κέρασμα ("Την γέφυρα κερνάμε πρώτα"), γρασσο για την σαλαμαστρα... κιλιμια για να καθισουμε κλπ κλπ... Μπορει και να μοιαζαμε με εκδρομη σχολικη, παντως για τους περισσοτερους απο εμας - τουλαχιστον για τους εχοντες σχεση αμεση η εμμεση με το υγρο στοιχειο- το ταξιδι αυτο σημαινε πολλα, αν και διαφορετικα για τον καθενα...

Ο Πάνος π.χ το εβλεπε σφαιρικα... να δουμε συμπεριφορα του σκαφους στο ταξιδεμα, και την μανουβρα, να δοκιμαστουν μηχανη, αξονικα, πηδαλιο και υδραυλικα , αντε να δουμε και τι ταχυτητα θα επιανε...ειναι την αποψης που πολυ ναυτικοι συμμεριζονται, πως αν η προπελα δεν γυρισει δεν μπορεις να εισαι σιγουρος για τα προβληματα ή την επιτυχια ενος σκαφους...

Της ιδια αποψης και ο Μακης αν και με περισσοτερη εμφαση στην ταχυτητα την τελικη που θα επιανε... τον ειχαν απογοητευσει τα σχολια οτι δεν θα ξεπερνουσε τα 8 μίλια.... Ο Καπτα Σταυρος στο πρωτο crash test  μετα το μπαλονακι... Μολις ειδε θαλασσα και τιμονι,ξεχαστηκε, ανεβηκε την προχειρη τη σκαλα με τη σβελταδα εφήβου και την περιεργεια και την ανυπομονησια να δει το ταξιδεμα του σκαριου...

Τι καν αν μας έλειπαν τα άλμπουρα, η αρματωσιά, το κατάστρωμα, η κουπαστές , τι και αν η τιμονιερα και το χειριστήριο ήταν σκαριασμενα πρόχειρα.... Έφτανε για έμενα να βλέπω πλώρη να σκίζει τα νερά, να νιώθω την αρμυρά.... Σχεδόν δυο χρονιά είχα να ταξιδέψω... Τα ταξίδι αυτό μου έδιωξε όλη την ένταση των προηγούμενων ημερών, την αγωνία και το φόβο...Οσο για την Πανωραια, δεν εχω ξανααπντησει σε γυναικά άλλη τόση λαχτάρα και αγάπη για την θαλασσα και καθε τι ναυτικο..πληρη ταύτιση συναισθημάτων...
Καθεις λοιπον με τους λογους τους ξεχωρους, κατι αποκομισε....
Στο δια ταυτα....ομως και στο πρακτικό μέρος τις υποθεσης που παρουσιαζει και το μεγαλύτερο ενδιαφερον για τους καραβολάτρες.

Ταχύτητα επιασε τα 10 μιλια ανετα, εχοντας τρατο και γκαζι και αλλο...Η οικονομική ταχυτήτα του θα "κλεισει " στα 9,5. Μια χαρα για ξυλινο σκαρί...
Το τιμονι ειχε καποια μπόσκα, ακουγε απιστευτα και μου θυμιζε αυτοκίνητο... ελαχιστα το εστριβες και γύρισε το σκαφος αμεσως. Στην αρχή με ψιλοτρμαζε καθως ειχα συνηθισει αποτ αδικα μας με την αργή επαναφορα , αλλα μετα, ειδικα στον γυρισμο που ειχε και  το αερακι απο την πλώρη οταν  επιασα να τιμονευω το συνήθισα... Προτιμήσαμε την τιμονιερα του ντεκ απο την εσωτερική και ας ηταν σκαριασμενη προχειρα. Ειχαμε θεα πανοραμικη και για πρωτη φορα δεν με φοβισε το υψος , ακι μην ειχε κολωνακια ακομη, εγω καθομουν στην κουπαστη ανετα...

Η μηχανή στην αρχη μεχρι να ζεσταθουν μεταλλα και φλάτσες μύριζε... δεν ανεβασε θερμοκρασία, ο θορυβος της γλυκος και μετα το πρωτο δεκαλεπτο σταμάτησε και η αρχικη ανεπαισθητη κάπνα. Φυσικα διεψευσε οσους ελεγαν οτι θα πέσει μικρη για τετοιο σκάφος. και στις μανουβρες τις δοκιμαστικες (εν ειδη πρυμνοδετισης, δίχως αγκυρα, "οπως στα κουλουριώτικα") που καναμε στο Γερακα, ακουγε αμεσως και γυρνουσε με την πρωτη...Δοκιμάστηκε πρόσω ανάποδα, στο ρελαντί, ολοταχώς κλπ κλπ...μας αφησε αριστες ενυτπώσεις.
Στα απροοπτα αν μπορει να τα χαρκτηρίσει καποιος ετσι ηταν μονο η αυξημενη θερμοκρασια στην μποκολα, ενδεχομενως να υπήρχε γρασο παραπανω ή να ήταν ο μπρουτσος σφιχτος. Το πρώτο που θα ερευνηθει...
Σε δεύτερο επίπεδο, ένα ανεπαίσθητο bypression (βαιμπρεσιο) που πρώτο το αυτί της Πανωραίας και το δικό μου έπιασε... και καθώς το νιώθεις και το ακούς μόνο  στην πρύμη , μάλλον ενοχοποιείτε ο άξονας του τιμονιού  και ο τζόγος που έχει στην βάση του πηδαλίου...
Στην μανουβρα του γυρισμου, στην πλωρη ο Μακης , στην πρύμη εγω, μπαλονια η Πανωρια κα ιη Ντινα, ο Βαγγελης καβοδέτης , στα χειρηστηρια ο Πανος και στο κουμαντο ο Καπτα Σταυρος...

Στα αστεια οταν ειπαμε και του χρηστου να μας δώσει καβο πρυμνιο... το εδωσε, τον δεσαμε στον μωλο αλλα στην μπιντα του σκαφους αμολητος   παρεμεινε...

Για την ιστορία οι επιβαίνοντες ( ηλιακιακα) , Καπτα Σταυρος, Ντινα, Πανωραια, Πέτρος, Στεφη, Πανος ,Μακης, Τετα, Βαγγελης, Αννα, Χρήστος, Μιραντα, Παναγίωτης, Σταυρος,  Κώσταντινα, Μπέμπης. Σύλονο 16 νοματαιοι... Απων ο Καπτα Σπύρος , που η οχλαγωγια  - όπως συνηγόρησε και συμφώνησε και ο Καπτα Σταυρος - ήταν παραφωνία και παράγοντας ανασταλτικός στην επιβίβαση του..
Στο επόμενο δοκιμαστικό ελπίζουμε να έχουμε τα κατάρτια τοποθετημένα , και γενικά  να μην έχει αυτή την εικόνα του ατελούς και ημιναυπηγιμενου. ακομα σκεφτομαι το βλεμμα αποριας που ειχαν οι επιβενοντες των ιστιοφορων που συναπαντησαμε στο διαυλο...σαφως και θα αναρωτιουνταν τι ειμαστε....

ετοιμοι για την θαλασσα

Μπήκαμε στην τελική ευθεία. τα υφαλα μουραβίαρονται, τα εξαλα βάφονται μπορντω-καφε (να δίνει τον τόνο του παλιου), το ζωνάρι  ώχρα, η παπαδία της πρύμης βερνικί. Οι παπάδες και τα μπατσικάρμια κατασκευαζονται (απο τον Καπ. Σταυρο γιατί απο κάπου πρεπει να δεθεί το σκαφος), η μηχανη τοποθετήθηκε, η μποκολα, το τιμόνι το κατασκεύαζει ο Πάνος, την προπέλα την αναμένουμε εντος τον ημερων και εγω μολις τελειωσα το πρωτο ξυλογλυπτο της πρύμης, ειμαιετοιμη και για το δευτερο, σχεδιασα σε σκαριφημα ολα τα υπολοιπα και τις κανονιοθυρίθες...
Και αν ολα τα παραπανω εξάπτουν την φαντασία και μας κανουν να ονειρευαστε στων στίχων το ρυθμο
"Αντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε ,και τους βαρεθηκα , δεν τους μπορώ"

η πραγματικότητα μας προσγειωνει καθώς πολυ δουλεια, μαλλον η περισσότερη μας περιμενει μετα την καθέλκυση...
Φωτογραφίες μολις ολοκληρωθει το βάψιμο...

Καραβια βγηκαν στη στερια....

Η μεγάλη μέρα έφτασε, εν συντομία για τους αγωνιούντες στέφτηκε με αγχος απίστευτο – τις συνήθεις αναποδιες που συμβαίνουν όταν νομίζεςι πως όλα τα εχεις σκαφτεί, με φωνές κλασσικα αφού ο Μόντζος ηταν εκεί (θυμάσαι Θεοφιλε με τα άλμπουρα τον γερανό???), χτυποκάρδια  παααααρρρα πολλλλααααααα, ταλαιπωρία και τελικά επιτυχία.

Είμαι κατάκοπη, κλεισαμε 12 ώρο στο πόδι θέλω  να γράψω τι έγινε , να μοιραστώ τη χαρά μας…αλλα δεν αντεχω… Αυριο λοιπον τα σπουδαια και ολες οι λεπτομεριες.

"you may say I am a dreamer ,but I am not the only one"...

Ο κλασσικός αυτό στίχος ηρθε ως αυτοκλητος & αυθορμητος τίτλος κοιτώντας παλιές φωτογραφίες που με γύρισαν κάμποσα χρονια πίσω...συγκρίνοντας τες με τις τωρινές του Κουρσάρου.

Ταξίδι στο χρόνο λοιπόν, με κοινό παρανομαστή και πάντα παρόντα τον Καπτα Σταυρο τον Αρέλη ,έχωντα όχι απαραίτητα πάντα την ίδια ιδιότητα.


( ο Καπτα Σταυρος σήμερα , στο ακράπι του Κουρσάρου ακουμπισμενος)




Πρώτη στάση στη Λευκάδα στα καρνάγια του Βλυχού ,τότε που ναυπηγήθηκε το Αιγιαιωτισσα Ι ( πέρασαν κιόλας 23 χρόνια)



Λευκαδα - Ειναι Οκτώβρης του 1985. Εχουν τελειωσει τα ταξίδια του Sunny Cruise και ο Καπ. Σταύρος μολις εχει ξεμπαρκαρει.Σπεύδει στη Λευκάδα οπου ναυπηγούνταν κατά παραγγελία του και με σύμβααση αποκοπης η ναυπήγηση του πρωτου Αιγαιώτισσα ( 24 μετρα τοτε). Το χρονοδιαγραμμα ειχε καταστρατηγηθειαπο τα καρναγια και τα περιθώρια ειχαν στενέψει επικύνδυνα. Το σκαρι ήταν μόνο με τις στραγαλίες , με το πρώτο του κλεισμενο ναύλο για το Μαη του 1986. Εμοιαζαν όλα τα εμπόδια ανυπερβλητα. Χρήματα δεν υπήρχαν για να μπουν προσθετα συνεργεία. Η απέλπισία περίσσευε. Τοτε ήταν που επιστρατεύτηκαν παντιοτρόπως οι φίλοι και με περίσση κουραση και προσωπική εργασία πραγματοποιήθηκε το ακατόρθωτο. 26 Μαιου του 1986 το σκάφος επεσε στην Θαλασσα, μη εχοντας χρόνο ουτε για δοκιμαστικό, 29 Μαιου του 1989 εγινε η πρωτη επιβίβαση επιβατων στην Κερκυρα...

Χρονια σκλήρα που εθρεψαν την μετέπειτα εμπειρία....


Πρέβεζα 1995-1998
Και επονταν συνέχεια - σαν χτες μου φαίνεται - στην Πρεβεζα , στην Μαργαρώνα ,οταν φτιαξαμε το καμάρι μας το "Αιγαιώτισσα ΙΙ".
Τολμημα σοβάρο και με κινδύνους πολλους, εμελε να ειναι το μεγαλύτερο ξύλινο της τελευταιας 4ο ετίας που ναυπηθηκε στην ελλαδα - μεχρι εκεινη την στιγμή-θελαμε αυτή τη φορά ένα καραβόσκαρο γνήσιο και περήφανο... το πάθημα της ππροηγούμενης ναυπηγησης θέλαμε να ειναι μάθημα στην παρούσα, ετσι δεν μπλεξαμε με καρναγια και συμβάσεις έργου. Καραβομαργκος και συνεργός ο Κώστας ο Χαρίτος , εκ Σαμου ορμώμενος - με περγαμηνες στους καρλοβασίτικους ταρσανάδες... Η χρηματοδότηση και εδω απέλειπε, το ίδιο και κάθε λογής ενίσχυση... δουλευε και όργωνε τις θαλασσες το Αιγαιώτισσα το μικρό για να"βγάλει" το μεγάλο....
Εμενε και αυτή τη φορά η εργασία η προσωπική , ακόμη πιο κοπιαστική ...
"τα στραβά 7 φορες τα μινιαρισα και άλλες 7 χρωμα τα πέρασα , τόσες και εσεις να τα βάψετε" μας λεει σήμερα η Κυρά Μαρία....



Και επειδή τα χρονοδιαγραμματα ειναι για να "καταπατούνται" και οι "μαστορες" για να τους κυνηγας και αυτή τη φορά ο χρόνος περνουσε γρηγορα ανεκμετταλευτος και εις βάρος μας - παρόλες τις ποινικεςρήτρες και τις ασφαλιστικές δικλειδες...

Η καρίνα έπεσε το 1995 - το πετσωμα ολοκληρωθηκε το 1997 και καθελκύστηκε το 1998










Σαφώς από τις πλέον συγκινητικές στιγμής ήταν όταν έπεσε στη θάλασσα ανήμερα του Αγίου Κωνσταντινου ( 21.05.1998). Με την Σχολή των Πλοιαρχων της Πρεβεζας παρούσα, με βάζα δανεικά απο τα καρνάγια του Βλυχου ( ρυμουλκιο τα έφερε στα μουλωχτα το Αιγαιώτισσα Ι απο την Λευκάδα στην Πρέβεζα) , με υπευθυνους για το ριξιμο και αυτους δανεικους απο την Λευκάδα, με την καρδια να χτυπά δυνατα και με το στομαχι ενα κόμπο... Α και κλασσικά με την απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία που δεν επετρεπε να μεταφερθει το σκάφος στην Λευκάδα.

η πρωτη προπελια


το πρωτο ρεμέτζο


Στιγμες που χαραχτηκαν στην μνημη ανεξίτηλα και που προφανως αυτες είναι που μας γεμίζουν αισιοδοξια και θρεφουν την φαντασία μας ωστε να βλέπουμε ήδη τον "Κουρσάρο της Αγίας Μαύρας " να ταξιδέυει , όταν ολοι οι άλλοι βλέπυν μονο άψυχα ξύλα...

της πρύμης το πέτσωμα

της πρύμης το πέτσωμα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

Επιτέλους λιακάδα. και η πρύμη κλείνει. Τα μαδέρια απο διαλεγμένο φιλανδικό πεύκο, γύρισαν πολύ ευκολα. Ο τάκος ο τελευταίος είναι από φτελιά. .τέσσερα λοιπόν τα ριπίδια, από κάθε πλευρά του σκάφους. Το τελευταίο τοποθετήθηκε αφού πρώτα μαδερώθηκε το κάτω μέρος της πρύμης...
Σειρά εχει τώρα το τακάδο - τρυπητο-. Θα ξεκινήσουμε από την πρύμη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε με τα ριπίδια της.

το κλεισιμο της πρύμης

η πρύμη εσωτερικά, πριν τοποθετηθει η τσάπα-με μόνο τις φουρμες- και τέλος την ώρα που μπήκε το πρώτο μαδέρι.








Η αλήθεια είναι οτι περιμεναμε πως η πρύμη θα μας ζόριζε περισσότερο. Τελικα τοποθετωντας τα πρωτα 6 ριπίδια πάνω στο τελευταιο νομεα, ειδαμε πως για να συνεχίσουμε ήταν απαραίτητη η τοποθετηση της πρώτης πρυμιας τσαπας..












Το απογευμα εκεινο ηταν αρκετα ήρεμο, και η ευκολια με την οποια ερχονταν τα ξύλα μας γέμισε ευφορια και ηρεμια ... ηταν σαφως η καταλληλη ευκαιρια για να αποθανατίσω καρέ καρε την όλη διαδικασία , διχως να ενοχλω τους πρωτο μαστορες (Πανος & Μακης... που όταν διαβάσουν όσα γραφω θα γελανε νομίζοντας πως τους πειράζω...)

παμε λοιπον να δούμε βήμα βήμα όσο έγιναν εκεινο το σουρωπο (24.03.09
) λίγο πριν πέσει ο ήλιος

Αφου βγηκε η σταντζόλα για το ξύλο και παρθηκαν στο μαδέρι όλα τα φάλτσα, προηγήθηκε της τοποθέτησης ,πλανιαρισμα του πρυμνιου ποδοσταματος , κόψιμο των στραγγαλιων που προεξειχαν και λοιπες προετοιμασίες...


Στη συνεχεια , τοποθετήθηκε το ξύλο και με σφίχτες, βίδες και νταβίδια πιαστηκε , πρωτα στην δεξια τη πάντα, μετά στο κέντρο και τέλος στο αριστερο στραβόξυλο...
(τοποθετώντας την τσάπα)















το αποτέλεσμα άρεσε σε όλους μας...
οταν μάλιστα μπήκαν ολα τα μαδερια (ανήμερα του ευαγγελισμου - επονται φωτογραφίες) με περίσση ικανοποιηση ,τα παιδία και ο Καπτα Σταύρος, με σχόλια ποικίλα ειπαν πως "Η πρυμη πέτυχε", "δεν θα υπάρχει τέτοια πρύμη" κ λοιπα αυτάρεσκα.... πάντως τις κακόβουλες κασσανδρες μέχρι στιγμής τις διεψευσαν.... ελπίζω να ίδιο να συμβεί και με το υπόλοιπο σκάρι...