το πρυμιο αλμπουρο (exclusive made by Panos)

Το πρυμιο μας αλμπουρο ετοιμαστηκε και τοποθετήθηκε... Ο Πανος σχεδον αποκλειστικα μονος ετοιμασε το καταρτι το κυπαρισενιο, συνεπικουρουμενος απο τις γνωμες του Καπτ Σταυρου ως προς την αρματωσια...και τις αποστασεις.
Σκαντζα ξύλινη , σταφες ανοξειδωτες και μαπες κολλημενες , κοφα καφασωτη ξύλινη, γασες  & σκαλιερες σκοινενιες , σταυροι παλιοι απο ιροκο του Αιγαιωτισσα ΙΙ  , αλμπουρο κυπαρισσενιο και αλμπουρετο5 μετρο. Ξαρτια απο του Πετρου τα ιστιοφορα, τοπουζια ( καρπουζια) ξυλινα απο ελια... κλειδια 8,10 12αρια, κλειδια ωμεγα ναυτικα, ξαρτοριζες και σφήνες ιροκο....παλαγκο της καντιλιτσας,  Αυτο το αλμπουρο εγινε με υλικα της κολεγιας , και με περισσο κοπο... Βλεποντας κανεις το καταρτι , μπορει να νομιζει οτι ειναι δουλιεα απλη.... ενα ξυλο ψηλο και καθετο, αντε και μερικα συρματα. η διαδικασια ομως δεν ειναι ουτε  συντομη ,ουτε ευκολη. Ξεκινα  απο την ωρα εκλογης της κοπης του δεντρου ( με συνυπολογισμο φασης του φεγγαριου και των ωερων /χυμων του δεντρου), με συνεπακολοθη την παραμονη την μακροχρονια  - βαπτισμα του κομενου δεντρου στο θαλασσινο νερο... ακολουθει το σκεπαρνισμα και το πλανιαριμα του ξυλου. Ματισεις αλμπουρου / αλμπουρετου με σταφες, μαπες κολουνται πανω για τα κλειδια των αρτιων, η κοφα ξύλινη καφασωτη, μπαινουν σταυροι, μπαινουν αντιριδες ξυλινες. Φτιανχεται η σκαλιερα του αλμπουρετου με γασα ευκολη, η αλλη η μεγαλη , η σχοινενια των κατω ξαρτιων θα γινει αφου τοποθετηθει  το αλμπουρο και τα υπολοιπα τα συρματα... και επειδη τα λογια ισως να μην εξηγουν οσα οι εικονες, αυτη τη φορα , οι φωτογραφιες ειναι μπολικες....

Βεβαια και η αρματωσια θα εμπλουτιστει και το σκαφος θα δειξει ,αφου μπει και το πλωριο το αλμπουρο το πιο ψηλο και πιο χοντρο. Τοτε θα το λογιζουμε για σκαφος και πλεουμενο...

το πρωτο δοκιμαστικο

Δευτερα του Πάσχα, σχεδον δυο χρονια απο την εναρξη της ναυπηγισης και εγενετο το πρωτο δοκιμαστικο....

Με τον Καπτα Σταυρο -σιδερενιο- στο τιμονι, ειπαμε να πραγματοποιησουμε το πρωτο δοκιμαστικο του Κουρσαρου...Πορεια νοτια, πορεία από την Μαρινα της Λευκάδας προς τον Γερακα και αργοτερα προς Σπάρτη...

Επιστρατευτηκαν απο το Αιγαιωτισσα, σωσίβια 15 , και 2 παιδικα. χαρτης και κομπασο παλιο (του sunny cruise  το μόνο απομειναρι) για να βγαλουμε ταχυτητα με τον τρόπο τον παλιο και τον σίγουρο, gps  του Πέτρου για να υπολογιστει πιο ευκολα και γρηγορα.... V.H.F. μπαταριας φορητο, το τεσσαροχαλι του Βεσσαριου μαζι με καδενα και  σκοινι, νερα μπολικα, γλυκα για κέρασμα ("Την γέφυρα κερνάμε πρώτα"), γρασσο για την σαλαμαστρα... κιλιμια για να καθισουμε κλπ κλπ... Μπορει και να μοιαζαμε με εκδρομη σχολικη, παντως για τους περισσοτερους απο εμας - τουλαχιστον για τους εχοντες σχεση αμεση η εμμεση με το υγρο στοιχειο- το ταξιδι αυτο σημαινε πολλα, αν και διαφορετικα για τον καθενα...

Ο Πάνος π.χ το εβλεπε σφαιρικα... να δουμε συμπεριφορα του σκαφους στο ταξιδεμα, και την μανουβρα, να δοκιμαστουν μηχανη, αξονικα, πηδαλιο και υδραυλικα , αντε να δουμε και τι ταχυτητα θα επιανε...ειναι την αποψης που πολυ ναυτικοι συμμεριζονται, πως αν η προπελα δεν γυρισει δεν μπορεις να εισαι σιγουρος για τα προβληματα ή την επιτυχια ενος σκαφους...

Της ιδια αποψης και ο Μακης αν και με περισσοτερη εμφαση στην ταχυτητα την τελικη που θα επιανε... τον ειχαν απογοητευσει τα σχολια οτι δεν θα ξεπερνουσε τα 8 μίλια.... Ο Καπτα Σταυρος στο πρωτο crash test  μετα το μπαλονακι... Μολις ειδε θαλασσα και τιμονι,ξεχαστηκε, ανεβηκε την προχειρη τη σκαλα με τη σβελταδα εφήβου και την περιεργεια και την ανυπομονησια να δει το ταξιδεμα του σκαριου...

Τι καν αν μας έλειπαν τα άλμπουρα, η αρματωσιά, το κατάστρωμα, η κουπαστές , τι και αν η τιμονιερα και το χειριστήριο ήταν σκαριασμενα πρόχειρα.... Έφτανε για έμενα να βλέπω πλώρη να σκίζει τα νερά, να νιώθω την αρμυρά.... Σχεδόν δυο χρονιά είχα να ταξιδέψω... Τα ταξίδι αυτό μου έδιωξε όλη την ένταση των προηγούμενων ημερών, την αγωνία και το φόβο...Οσο για την Πανωραια, δεν εχω ξανααπντησει σε γυναικά άλλη τόση λαχτάρα και αγάπη για την θαλασσα και καθε τι ναυτικο..πληρη ταύτιση συναισθημάτων...
Καθεις λοιπον με τους λογους τους ξεχωρους, κατι αποκομισε....
Στο δια ταυτα....ομως και στο πρακτικό μέρος τις υποθεσης που παρουσιαζει και το μεγαλύτερο ενδιαφερον για τους καραβολάτρες.

Ταχύτητα επιασε τα 10 μιλια ανετα, εχοντας τρατο και γκαζι και αλλο...Η οικονομική ταχυτήτα του θα "κλεισει " στα 9,5. Μια χαρα για ξυλινο σκαρί...
Το τιμονι ειχε καποια μπόσκα, ακουγε απιστευτα και μου θυμιζε αυτοκίνητο... ελαχιστα το εστριβες και γύρισε το σκαφος αμεσως. Στην αρχή με ψιλοτρμαζε καθως ειχα συνηθισει αποτ αδικα μας με την αργή επαναφορα , αλλα μετα, ειδικα στον γυρισμο που ειχε και  το αερακι απο την πλώρη οταν  επιασα να τιμονευω το συνήθισα... Προτιμήσαμε την τιμονιερα του ντεκ απο την εσωτερική και ας ηταν σκαριασμενη προχειρα. Ειχαμε θεα πανοραμικη και για πρωτη φορα δεν με φοβισε το υψος , ακι μην ειχε κολωνακια ακομη, εγω καθομουν στην κουπαστη ανετα...

Η μηχανή στην αρχη μεχρι να ζεσταθουν μεταλλα και φλάτσες μύριζε... δεν ανεβασε θερμοκρασία, ο θορυβος της γλυκος και μετα το πρωτο δεκαλεπτο σταμάτησε και η αρχικη ανεπαισθητη κάπνα. Φυσικα διεψευσε οσους ελεγαν οτι θα πέσει μικρη για τετοιο σκάφος. και στις μανουβρες τις δοκιμαστικες (εν ειδη πρυμνοδετισης, δίχως αγκυρα, "οπως στα κουλουριώτικα") που καναμε στο Γερακα, ακουγε αμεσως και γυρνουσε με την πρωτη...Δοκιμάστηκε πρόσω ανάποδα, στο ρελαντί, ολοταχώς κλπ κλπ...μας αφησε αριστες ενυτπώσεις.
Στα απροοπτα αν μπορει να τα χαρκτηρίσει καποιος ετσι ηταν μονο η αυξημενη θερμοκρασια στην μποκολα, ενδεχομενως να υπήρχε γρασο παραπανω ή να ήταν ο μπρουτσος σφιχτος. Το πρώτο που θα ερευνηθει...
Σε δεύτερο επίπεδο, ένα ανεπαίσθητο bypression (βαιμπρεσιο) που πρώτο το αυτί της Πανωραίας και το δικό μου έπιασε... και καθώς το νιώθεις και το ακούς μόνο  στην πρύμη , μάλλον ενοχοποιείτε ο άξονας του τιμονιού  και ο τζόγος που έχει στην βάση του πηδαλίου...
Στην μανουβρα του γυρισμου, στην πλωρη ο Μακης , στην πρύμη εγω, μπαλονια η Πανωρια κα ιη Ντινα, ο Βαγγελης καβοδέτης , στα χειρηστηρια ο Πανος και στο κουμαντο ο Καπτα Σταυρος...

Στα αστεια οταν ειπαμε και του χρηστου να μας δώσει καβο πρυμνιο... το εδωσε, τον δεσαμε στον μωλο αλλα στην μπιντα του σκαφους αμολητος   παρεμεινε...

Για την ιστορία οι επιβαίνοντες ( ηλιακιακα) , Καπτα Σταυρος, Ντινα, Πανωραια, Πέτρος, Στεφη, Πανος ,Μακης, Τετα, Βαγγελης, Αννα, Χρήστος, Μιραντα, Παναγίωτης, Σταυρος,  Κώσταντινα, Μπέμπης. Σύλονο 16 νοματαιοι... Απων ο Καπτα Σπύρος , που η οχλαγωγια  - όπως συνηγόρησε και συμφώνησε και ο Καπτα Σταυρος - ήταν παραφωνία και παράγοντας ανασταλτικός στην επιβίβαση του..
Στο επόμενο δοκιμαστικό ελπίζουμε να έχουμε τα κατάρτια τοποθετημένα , και γενικά  να μην έχει αυτή την εικόνα του ατελούς και ημιναυπηγιμενου. ακομα σκεφτομαι το βλεμμα αποριας που ειχαν οι επιβενοντες των ιστιοφορων που συναπαντησαμε στο διαυλο...σαφως και θα αναρωτιουνταν τι ειμαστε....

μπαστούνι και αλμπουρα

Η ενημερωση εμεινε λιγο πισω καθως εκτακτες καταστασεις, με κρατησαν εκτος...
Το μπαστουνι το πρωτοαντικρισα ερχομενη απο τον ποντε... κατακοπη και ταλαιπωρημενη πηγα να το δω... εδωσε το μήκος που ελειπε στο σκαφος. Μου ιστορησαν την τοποθετηση ως περιπετειωδη, το Lada  επιστρατευσαν μαζι με τα μπρατσα τους για να το ανεβασουν.
Τις μερες τις επομενες τα παιδια φεραν τα κυπαρρισια για τα αλμπουρα. Μυρισε η Μαρινα πλανιαδουρια και μουτελη , καθως ηταν για μηνες βυθισμενα σε νερο θαλασσινο να ψηθουν. Ελπίζω στην τοποθετηση να ειμαι εδω, και ελπιζω και ευχομαι να πανε ολα  καλα και συντομα ο καπετανιος μας να ειναι πισω γερος και να παει ο Κουρσαρος το πρωτο του δοκιμαστικο οπως του ταξαμε

ετοιμη η πρύμη μας... εξωτερικα τουλαχιστον

τελειωσε εδω και μερες το ξυλογλυπτο της πρυμης ομως μια βλαβη στον υπολογιστη δεν μου επετρεψε να βαλω νεα αναρτηση.
ιδου οι φωτογραφιες , δυστυχως απο κινητο και με χαμηλη αναλυση.

τα σχολια παντως οσων απο κοντα το αντικριζουν ειναι παραπανω απο κολακευτικα. η μιση Λευκαδα εχει περασει απο την Μαρινα για να δει το ξυλογλυπτο της πρύμης. και επειται συνεχεια σκαλιστων διακοσμων...

 

  

  

  

  

 

αναφορικα με τις λοιπες εργασιες... ετοιμο το στεγωνο του μηχανοστασιου και ο μπουλμες κλεισμενος... μπηκαν τα χειρηστιρια των μηχανων , η γεννητρια και σκαριαστηκε η εσωτερικη τιμονιερα... για τους μυημενους αυτο σημαινει οτι ετοιμαζομαστε ολοταχως για το πρωτο δοκιμαστικο, εστω και χωρις αλμπουρα και μπαστουνια και αγκυρα και βιντζι και λοιπα.... μας τρωει να δουμε την ταχυτητα.. φυσικα στην μανουβρα ο καπτα Σταυρος, φυσικα και εγω μεσα... ο Πετρος αυτος που μας ξεσηκωνει. αντε να δουμε ποτε θα αμολησουμε καβους για το συντομο πλου στον διαυλο... (φυσικα για τον φόβο των Ιουδαιων stand by  θα ειναι ψαροκαικο φιλικο μη τυχον και συμβει καμια αναποδια στην μηχανη!!!!

Οι πρωτες προπελιες

 

Με τους καβους δεμένους, στο ντόκο ακόμα, χαζευουμε τις πρώτες προπελιες...Ο Πάνος στην μηχανή να κοπλάρει και να γκαζωνει και εγω με τον Μακη στον Μώλο να σχολιαζουμε...

"Λίγο ακόμη να γκαζώσει και τα εκοψε τα σκοινια..."

η μηχανη , ακαπνη πλεον, σε λειτουργία....

Παντως χτες , χαζευοντας στον υπολογιστη με τον Πανο, τις φωτογραφιες και τα κειμενα με τις στιγμες της ναυπηγησης, μια απορια και ενα ... δεος το νιωσαμε...  Πως ηταν οταν ξεκινήσαμε, ενα ξύλο μακρυναρι ,της καρινας, σε ενα χωραφι και εμεις ονειροπολοι να το φανταζομαστε σκαριασμενο... και αργοτερα οταν εμπαιναν τα στραβα, εμεις να εξακολουθουμε να προτρεχουμε και να το βλεπουμε πετσωμενο... Το αγχος που ειχαμε οταν εμπαινε το τακαδο, οταν  προσπαθουμε να κλεισουμε την πρυμη...και ακομα η ανεπαναληπτη μερα που το συραμε τοσα χιλιομετρα για να παει στην Μαρινα... Κοιτωντας τώρα εκ των υστερων τα τεκτενόμενα, οσα περάσαμε, οσα ζήσαμε αλλα και οσα επαινται καταλήξαμε στο συμπερασμα πως αν εξ αρχης δεν ειχαμε  το ονειρο να μας δίνει φτερά και αισιοδοξία , ισως και να μην το ειχαμε αποτολμήσει το όλο εχγειρημα... Βλεποντας τον κοπο, την κουραση και την αγωνια  να απεικονίζεται στις εικόνες, τωρα καταλαβαινουμε την περασαμε. .. Και να σκεφτει κανεις πως μονο αδαεις και μη υποψιασμενοι  δεν ειμασταν για τα οσα  θα ακολουθούσαν...

Βαλαμε την μηχανη εμπρος...

 

Το Σαββατο που μας πέρασε μπηκε η μηχανη μπροστα... Ηταν ενα σουρουπο συννεφιασμενο , που η καπνα της μηχανης , (δεν ηταν ρεγουλαρισμενη) το εκανε ακομα πιο ανταριασμενο...

Ο ντοκος δεν φαινοταν απο τον καπνο... Οι μη γνωριζοντες νομιζαν πως πηραμε φωτια... Ευτυχως  πυροσβεστικο δεν κατεφθασε, και η μηχανη ξεκαπνιζε... Παντως αν εμενε ετσι θα καναμε ντορο στα λιμανια...
και ιδου οι αποδειξεις....

Σήμερα τοποθετήθηκε και η γεννητρια και οι δεξαμενες οι υπολοιπες... Τελειωσε και το υπολοιπο καταστρωμα...

Οσο για το σκαλιστο της πρυμης κοντοζυγωνει στο τελος του... Δειτε μια προγευση...

 

Και μια χαρη να ζητησω... Αν καποιος απο τους αναγνωστες μας γνωριζει λατινικα, μηπως θα μπορουσε να μου πει πως λεγετε το κοκκινο στα λατινικα?

μια πρόγευση του ξυλογλυπτου της πρύμης

Ειπα να βάλω μια πρώτη φωτογραφία του ξυλογλυπτου της πρυμης καθως το ένα  λιονταρι εχει αρχίσει να παίρνει μορφή. Εχει δουλεια πολυ ακόμη. θελει τις λεπτομέριες, σκαλιστη κλαρα γύρω γύρω , σκαλισμα στο βιβλιο, τα ξίφη  κλπ κλπ...Ευτυχως ειχα την βοηθεια του Καπτα Σταυρου που εβγαλε με το σκαρπέλο ολο το ξύλο το αχρηστο και ετσι δεν εχασα χρόνο πολυτιμο...

Στο σημειο της πρυμης (κορύφη) που βρισκεται το προχειρο κοντρα πλακε -προσχεδιο, θα τοποθετηθει το σκαλιστο ξύλο. Στην μεση θα υπαρχει το πορτακι της καθόδου.

 

Ημιτελης ενετικός λέοντας, οικοσημο της Λευκάδας (Santa Maura)  επι ενετοκρατίας. 
Οσο για τις λοιπες εργασίες και προοδους, ο καιρος δεν βοηθα καθολου, βροχερος ο χειμώνας ετουτος. παρόλα αυτά το μίσο καταστρωμα (Ιρόκο) εχει μπει , το ραμποτε (ναγγατι) στον εξωτερικό μπουλμε του σαλονιου, τα παραθύρα γιναν θολοτα ξύλινα και ειναι εκπληκτικα, το ιδιο και η κεντρική πόρτα. Αφου εδω και καιρο φτίαχτηκε το κασσαρο των δωματιών ,τοποθετήθηκαν δεξαμενες, νερου, βόθρου και λυματων με τις σωληνώσεις τους, μπήκαν τα πανιολα ή μπανίολα των καμπινων, η μηχανη (mercedes) ειναι σχεδον ετοιμη να λειτουργήσει, μπηκαν τα υδραυλικα του τιμονιου , η τιμονιερα η εσωτερική περιμενει να μπει στη θεση της  και εμιες περιμενουμε τον επιθεωρητη που θα ελεχξει την προοδο της ναυπηγισης....
Τελικα δεν καναμε και λίγα....

Η τιμονιέρα μας απο καραβί παλιο, 8 στροφες αλα πάντα....

 και

απο κάτω το καταστρωμα που εφαπτεται με το ραπμοτε του σαλονιου...

για τον Τέλη

Θα θέλαμε να πουμε ενα δικο μας αντίο στον Τέλη που εφυγε απροοπτα σήμερα.
Απο τους ανθρωπους που γνωρισα κατα την δειαρκεια της ναυπηγισης, καθε απογευματακι στο καλιγονι ερχονταν (Παω να δω τι κανουν τα παιδια ελεγε)και με την κουβεντα του μας κρατουσε συντροφία ευχαριστη. Ηταν απο τις παρουσιες που επιζητούσαμε και τον αποζητουσαμε οταν εκανε κανενα διήμερο να φανεί.Ειχε παντα ενα καλο λογο για ολα και ολους και μας εμψυχωνε οσο κανεις.Εδινε τα εργαλεια στον Πάνο, τον μαλωνε πατρικα οταν φωναζε και εκνευριζόταν ("τσωπα μώρε παιδί") και ήταν ισως ο μόνος απο "τους μη εχοντες εργασία" που οταν μας ελεγε την γνωμη του δεν μας εκνευριζε οσο ζόρι και να εκρυβε η στιγμή.  Τον ειχαμε ονοματίσει δικαιωματικά πρωτο των πρωτων βοηθο και του ειχαμε ταξει θεση περίοπτη στο πρωτο το ταξίδι. Η μοιρα τα θελησε αλλιως.

Χτες ήρθε την τελευταια του την βόλτα στην Μαρινα. Φτασαμε ταυτόχρονα. "Ουτε ραντεβου να ειχαμε " ειπαμε και οι δύο μαζί.
Μπήκαμε στο σαλόνι , εκεί που έχω στημένο το σκαλιστο  της πρυμης. Το σχολιο του εφερε γελιο."Δεν πληρωνετε τετοια δουλεια "μου ειπε, "μα δεν θα πληρωθω ετσι κι αλλιως, αν περιμενα κατι τετοιο..." αντετινα γελώντας. Για ενα σχεδον δύωρο μιλουσαμε περι ανεμων και υδάτων, περιχαρης ήταν που σε ενα μήνα θα γίνοταν παππους, εκανε σχεδια για ταξίδια στην Πόλη, ανετρεξε στα παιδικά του χρόνια, μιλησε για τα παιδια του και έφυγε βιαστικός για να πλύνει το αμάξι.
Οταν μου ειπε το πρωι ο Πανος για τον χαμο του νομιζα οτι εκανε φαρσα κακόγουστη, δεν ήταν δυνατον...ενας ανθρωπος γεματος κεφι, γεματος ενέργια θετική να φύγει για πάντα...
Σαν φίλο που γνωρίσαμε με αφορμή τονΚουρσαρο (προτερα δεν τον ξέραμε) δεν θα τον ξεχασουμε ποτέ.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ απο ολους μας

για ενα σκαρι που χαθηκε το Αποστολος Μ.

Ειναι καποια σκαρια ,  με την μοιρα τους  σημαδεμενη και τα ιδια κατοτυχα.
Ειναι καποια καραβια με το τελος τους αδοξο και την ιστορια τους μαυρη...
Ενα τετοιο καραβι ατυχο ήταν και το Αποστολος Μ. που το τελος το οριστικό έμμελε να γραφτει ξημερωματα Δευτερας με την γερή νοτια.
Καραβακι -cult- αν μπορει ετσι να χαρακτηριστει που αν και η κατασκευη του ειχε αρχισει πριν απο 26-27 χρονια δεν ολοκληρωθηκε ποτε και το ίδιο περιμενε αταξίδευτο το τελος του στην μπουκα του διαυλου της Λευκαδας.

In memorial  και επειδη  τα καραβια που φευγουν μου αφήνουν μια φτεναδα στην καρδία  και εναν κομπο στο στομαχι και  η απωλεια, τους καραβολατρες μας πονα, θα μου επιτρεψετε να γραψω δύο λογια παραπανω...
διαβαστε ολο το κειμενο εδω

ξύλογλυπτο πρύμης

Εχοντας αρχισει την τελευταια βδομαδα το σκαλισμα σε ξύλο ναγγατι, του μεγαλύτερου μεχρι στιγμης ξυλογλυπτου μου με διαστασεις 3 μτρ χ 1,80 που θα αποτελει τον ταμπλα της πρύμης του πειρατικου σκαριου "corsaro del Santa Maura" νίωθω ήδη ενθουσιαμενη.
Το ξύλο δουλευεται αριστα- οτι καλυτερο εχω σκαλισει μερχι σημερα,κοβεται σαν βουτηρο , ενω ταυτοχρονα ειναι σκληρο ξύλο. εχει φοβερο χρωμα και ήρεμα νερα.Το σχεδιο στην μέση εχει μια μεγάλη ασπίδα ενετική με 2 σπαθια εποχης, στο κατω μερος της οποιας βρισκεται παπυρος με το ετος κατασκευης του σκαφους ενω στο κοιλο της κορυφης υπαρχει το σήμα της Λευκάδας, ο Πήγασος. Δεξια και αριστερα της ασπιδας ειναι δύο ενετικοί λεοντες σαν αυτους της Αγιας Μαυρας.
Φωτογραφίες θα αναρτήσω μολις προχωρήσει λίγο το ξυλογλυπτο.
Η ασπίδα θα αποτελει μέροες της πρύμιας πορτούλας, οταν η πορτα θα ανοιγει στο εσωτερικο της θα υπαρχει πυρογραφία.

Σε οτι αφορα τις υπολοιπες εργασιες των υπολοιπων , μπήκαν οι δεξαμενες, τα καμαρια των μπανιολων ή πανίολων, τελειωσε το κασαρο των καμπινων, και σήμερα άρχισε ο Πανος να βαζει ραμποτε στο κασαρο του σαλονιου. Πολυ δουλεια ακομα αλλα ουτε ο καιρος βοήθα ,ουτε ο Πανος μπορει να προχωρήσει μόνος του.

σχετικό- ασχετο

3η εκθεση εργων μου με τίτλο ''ξύλων τέχνη''

Εκθεση ξυλογλυπτων, ζωγραφικής σε ξύλο και πυρογραφιας.

H τρίτη εκθεση εργων μου βρισκεται στην τελική ευθεια της προετοιμασίας. Θα ειναι η πρωτη που θα πραγματοποιήσω στην Λευκάδα και θα διαρκεσει ενα μήνα με προοπτική το grafistico να αποτελεσει το μονιμο εκθετήριο.. Τα εργα εχουν με ποικίλη θεματογραφια και κυριο υλικο το αγαπήμενο πάντα ξύλο σε ολες του της μορφες (κατεργαμένο,ακατέργαστο, ξυλαρμενο, ρεταλια, κορμοι).Παρουσίαζονται καλιστα ξυλογλυπτα καραβια των παλιων καιρών, πυρογραφιες λουλουδιων και πεταλουδων, σύνθετες κατασκευες με θαλασσόξυλα, ζωγραφική με σινική μελάνη πάνω σε ξύλο.
Παραλληλα θα υπάρχει και εκθσεη ζωγραφικής σε καμβα της Σοφίας Αρελη.

υ.γ. πολλα απο τα ξύλα που χρησιμοποιησα προερχονται απο την ναυπηγηση του Κουρσαρου, οπως κυπαρρισι, ευκαλυπτος, φτελια, ναγγατι, δρυς...

φωτογραφιες του κουρσαρου στην θαλασσα

Και επειδη επρεπε να βαλω φωτογραφίες του Κουρσαρου στη θαλασσα (εντολη πλοιαρχου...βλ.Θεοφιλος) δεν μπορουσα παρα να υπακουσω.

Προχτες επεσε στην σαφρα τσιμεντο ( περιπου 2 τόνοι και για να καθισει το σκαφος και για να καθαριζετε η σεντινα ευκολα , διχως λιμναζοντα υδατα).

Η πλωρη καθισε 20 εκατοστα, στην μεση εστρωσε 8 και η πρύμη σηκωθηκε 2. Την πλωρη την υπολογιζουμε με ολα τα βαρυτα να κατσει μεχρι το μπλε της μουραβιας.παντως η συμπεριφορα του σκαριου με το σαβουρωμα αλλαζε αμεσως. βαρυνε και απεκτησε ακομη μεγαλυτερη ευσταθεια.Οσα ατομα και να ανεβουν τωρα στο καταστρωμα το σκάφος δεν τα "ακουει".

και εδω το μοναδικο στα χρονικα ρεμετζο... Καβος απο το παραθυρο...

 

Παντως και το μπαστουνι το βήκαμε , 8 μετρο κυπαρισσι . Μολις το βγαλαμε απο την θαλασσα οπου το ειχαμε ριξει για κανενα 8μηνο. Ενα χρωμα που ομοιο του δεν εχω ξαναδει σε ξύλο. Αδύνατο να το περιγραψω. Ειναι στις εργασιες τις προσεχεις, μαλλον μεσα στην βδομαδα θα τοποθετηθει. Για την ωρα, και οσο κραταν οι "αλκυονιδες" μερες ο Πανος μονος του πεδευετε να κλεισει τα κασαρα των καμπινων και το αμπαρι...