08/02/2010

Οι πρωτες προπελιες

 
Με τους καβους δεμένους, στο ντόκο ακόμα, χαζευουμε τις πρώτες προπελιες...Ο Πάνος στην μηχανή να κοπλάρει και να γκαζωνει και εγω με τον Μακη στον Μώλο να σχολιαζουμε...
"Λίγο ακόμη να γκαζώσει και τα εκοψε τα σκοινια..."

η μηχανη , ακαπνη πλεον, σε λειτουργία....

Παντως χτες , χαζευοντας στον υπολογιστη με τον Πανο, τις φωτογραφιες και τα κειμενα με τις στιγμες της ναυπηγησης, μια απορια και ενα ... δεος το νιωσαμε...  Πως ηταν οταν ξεκινήσαμε, ενα ξύλο μακρυναρι ,της καρινας, σε ενα χωραφι και εμεις ονειροπολοι να το φανταζομαστε σκαριασμενο... και αργοτερα οταν εμπαιναν τα στραβα, εμεις να εξακολουθουμε να προτρεχουμε και να το βλεπουμε πετσωμενο... Το αγχος που ειχαμε οταν εμπαινε το τακαδο, οταν  προσπαθουμε να κλεισουμε την πρυμη...και ακομα η ανεπαναληπτη μερα που το συραμε τοσα χιλιομετρα για να παει στην Μαρινα... Κοιτωντας τώρα εκ των υστερων τα τεκτενόμενα, οσα περάσαμε, οσα ζήσαμε αλλα και οσα επαινται καταλήξαμε στο συμπερασμα πως αν εξ αρχης δεν ειχαμε  το ονειρο να μας δίνει φτερά και αισιοδοξία , ισως και να μην το ειχαμε αποτολμήσει το όλο εχγειρημα... Βλεποντας τον κοπο, την κουραση και την αγωνια  να απεικονίζεται στις εικόνες, τωρα καταλαβαινουμε την περασαμε. .. Και να σκεφτει κανεις πως μονο αδαεις και μη υποψιασμενοι  δεν ειμασταν για τα οσα  θα ακολουθούσαν...

04/02/2010

Βαλαμε την μηχανη εμπρος...

 
Το Σαββατο που μας πέρασε μπηκε η μηχανη μπροστα... Ηταν ενα σουρουπο συννεφιασμενο , που η καπνα της μηχανης , (δεν ηταν ρεγουλαρισμενη) το εκανε ακομα πιο ανταριασμενο...
Ο ντοκος δεν φαινοταν απο τον καπνο... Οι μη γνωριζοντες νομιζαν πως πηραμε φωτια... Ευτυχως  πυροσβεστικο δεν κατεφθασε, και η μηχανη ξεκαπνιζε... Παντως αν εμενε ετσι θα καναμε ντορο στα λιμανια...
και ιδου οι αποδειξεις....
Σήμερα τοποθετήθηκε και η γεννητρια και οι δεξαμενες οι υπολοιπες... Τελειωσε και το υπολοιπο καταστρωμα...
Οσο για το σκαλιστο της πρυμης κοντοζυγωνει στο τελος του... Δειτε μια προγευση...

 


Και μια χαρη να ζητησω... Αν καποιος απο τους αναγνωστες μας γνωριζει λατινικα, μηπως θα μπορουσε να μου πει πως λεγετε το κοκκινο στα λατινικα?

22/01/2010

μια πρόγευση του ξυλογλυπτου της πρύμης

Ειπα να βάλω μια πρώτη φωτογραφία του ξυλογλυπτου της πρυμης καθως το ένα  λιονταρι εχει αρχίσει να παίρνει μορφή. Εχει δουλεια πολυ ακόμη. θελει τις λεπτομέριες, σκαλιστη κλαρα γύρω γύρω , σκαλισμα στο βιβλιο, τα ξίφη  κλπ κλπ...Ευτυχως ειχα την βοηθεια του Καπτα Σταυρου που εβγαλε με το σκαρπέλο ολο το ξύλο το αχρηστο και ετσι δεν εχασα χρόνο πολυτιμο...





Στο σημειο της πρυμης (κορύφη) που βρισκεται το προχειρο κοντρα πλακε -προσχεδιο, θα τοποθετηθει το σκαλιστο ξύλο. Στην μεση θα υπαρχει το πορτακι της καθόδου.

 
Ημιτελης ενετικός λέοντας, οικοσημο της Λευκάδας (Santa Maura)  επι ενετοκρατίας. 
Οσο για τις λοιπες εργασίες και προοδους, ο καιρος δεν βοηθα καθολου, βροχερος ο χειμώνας ετουτος. παρόλα αυτά το μίσο καταστρωμα (Ιρόκο) εχει μπει , το ραμποτε (ναγγατι) στον εξωτερικό μπουλμε του σαλονιου, τα παραθύρα γιναν θολοτα ξύλινα και ειναι εκπληκτικα, το ιδιο και η κεντρική πόρτα. Αφου εδω και καιρο φτίαχτηκε το κασσαρο των δωματιών ,τοποθετήθηκαν δεξαμενες, νερου, βόθρου και λυματων με τις σωληνώσεις τους, μπήκαν τα πανιολα ή μπανίολα των καμπινων, η μηχανη (mercedes) ειναι σχεδον ετοιμη να λειτουργήσει, μπηκαν τα υδραυλικα του τιμονιου , η τιμονιερα η εσωτερική περιμενει να μπει στη θεση της  και εμιες περιμενουμε τον επιθεωρητη που θα ελεχξει την προοδο της ναυπηγισης....
Τελικα δεν καναμε και λίγα....

Η τιμονιέρα μας απο καραβί παλιο, 8 στροφες αλα πάντα....
 και
απο κάτω το καταστρωμα που εφαπτεται με το ραπμοτε του σαλονιου...




18/01/2010

για τον Τέλη

Θα θέλαμε να πουμε ενα δικο μας αντίο στον Τέλη που εφυγε απροοπτα σήμερα.
Απο τους ανθρωπους που γνωρισα κατα την δειαρκεια της ναυπηγισης, καθε απογευματακι στο καλιγονι ερχονταν (Παω να δω τι κανουν τα παιδια ελεγε)και με την κουβεντα του μας κρατουσε συντροφία ευχαριστη. Ηταν απο τις παρουσιες που επιζητούσαμε και τον αποζητουσαμε οταν εκανε κανενα διήμερο να φανεί.Ειχε παντα ενα καλο λογο για ολα και ολους και μας εμψυχωνε οσο κανεις.Εδινε τα εργαλεια στον Πάνο, τον μαλωνε πατρικα οταν φωναζε και εκνευριζόταν ("τσωπα μώρε παιδί") και ήταν ισως ο μόνος απο "τους μη εχοντες εργασία" που οταν μας ελεγε την γνωμη του δεν μας εκνευριζε οσο ζόρι και να εκρυβε η στιγμή.  Τον ειχαμε ονοματίσει δικαιωματικά πρωτο των πρωτων βοηθο και του ειχαμε ταξει θεση περίοπτη στο πρωτο το ταξίδι. Η μοιρα τα θελησε αλλιως.

Χτες ήρθε την τελευταια του την βόλτα στην Μαρινα. Φτασαμε ταυτόχρονα. "Ουτε ραντεβου να ειχαμε " ειπαμε και οι δύο μαζί.
Μπήκαμε στο σαλόνι , εκεί που έχω στημένο το σκαλιστο  της πρυμης. Το σχολιο του εφερε γελιο."Δεν πληρωνετε τετοια δουλεια "μου ειπε, "μα δεν θα πληρωθω ετσι κι αλλιως, αν περιμενα κατι τετοιο..." αντετινα γελώντας. Για ενα σχεδον δύωρο μιλουσαμε περι ανεμων και υδάτων, περιχαρης ήταν που σε ενα μήνα θα γίνοταν παππους, εκανε σχεδια για ταξίδια στην Πόλη, ανετρεξε στα παιδικά του χρόνια, μιλησε για τα παιδια του και έφυγε βιαστικός για να πλύνει το αμάξι.
Οταν μου ειπε το πρωι ο Πανος για τον χαμο του νομιζα οτι εκανε φαρσα κακόγουστη, δεν ήταν δυνατον...ενας ανθρωπος γεματος κεφι, γεματος ενέργια θετική να φύγει για πάντα...
Σαν φίλο που γνωρίσαμε με αφορμή τονΚουρσαρο (προτερα δεν τον ξέραμε) δεν θα τον ξεχασουμε ποτέ.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ απο ολους μας

07/01/2010

για ενα σκαρι που χαθηκε το Αποστολος Μ.



Ειναι καποια σκαρια ,  με την μοιρα τους  σημαδεμενη και τα ιδια κατοτυχα.
Ειναι καποια καραβια με το τελος τους αδοξο και την ιστορια τους μαυρη...
Ενα τετοιο καραβι ατυχο ήταν και το Αποστολος Μ. που το τελος το οριστικό έμμελε να γραφτει ξημερωματα Δευτερας με την γερή νοτια.
Καραβακι -cult- αν μπορει ετσι να χαρακτηριστει που αν και η κατασκευη του ειχε αρχισει πριν απο 26-27 χρονια δεν ολοκληρωθηκε ποτε και το ίδιο περιμενε αταξίδευτο το τελος του στην μπουκα του διαυλου της Λευκαδας.

In memorial  και επειδη  τα καραβια που φευγουν μου αφήνουν μια φτεναδα στην καρδία  και εναν κομπο στο στομαχι και  η απωλεια, τους καραβολατρες μας πονα, θα μου επιτρεψετε να γραψω δύο λογια παραπανω...
διαβαστε ολο το κειμενο εδω

30/12/2009

ξύλογλυπτο πρύμης

Εχοντας αρχισει την τελευταια βδομαδα το σκαλισμα σε ξύλο ναγγατι, του μεγαλύτερου μεχρι στιγμης ξυλογλυπτου μου με διαστασεις 3 μτρ χ 1,80 που θα αποτελει τον ταμπλα της πρύμης του πειρατικου σκαριου "corsaro del Santa Maura" νίωθω ήδη ενθουσιαμενη.
Το ξύλο δουλευεται αριστα- οτι καλυτερο εχω σκαλισει μερχι σημερα,κοβεται σαν βουτηρο , ενω ταυτοχρονα ειναι σκληρο ξύλο. εχει φοβερο χρωμα και ήρεμα νερα.Το σχεδιο στην μέση εχει μια μεγάλη ασπίδα ενετική με 2 σπαθια εποχης, στο κατω μερος της οποιας βρισκεται παπυρος με το ετος κατασκευης του σκαφους ενω στο κοιλο της κορυφης υπαρχει το σήμα της Λευκάδας, ο Πήγασος. Δεξια και αριστερα της ασπιδας ειναι δύο ενετικοί λεοντες σαν αυτους της Αγιας Μαυρας.
Φωτογραφίες θα αναρτήσω μολις προχωρήσει λίγο το ξυλογλυπτο.
Η ασπίδα θα αποτελει μέροες της πρύμιας πορτούλας, οταν η πορτα θα ανοιγει στο εσωτερικο της θα υπαρχει πυρογραφία.

Σε οτι αφορα τις υπολοιπες εργασιες των υπολοιπων , μπήκαν οι δεξαμενες, τα καμαρια των μπανιολων ή πανίολων, τελειωσε το κασαρο των καμπινων, και σήμερα άρχισε ο Πανος να βαζει ραμποτε στο κασαρο του σαλονιου. Πολυ δουλεια ακομα αλλα ουτε ο καιρος βοήθα ,ουτε ο Πανος μπορει να προχωρήσει μόνος του.

09/12/2009

σχετικό- ασχετο









3η εκθεση εργων μου με τίτλο ''ξύλων τέχνη''

Εκθεση ξυλογλυπτων, ζωγραφικής σε ξύλο και πυρογραφιας.
H τρίτη εκθεση εργων μου βρισκεται στην τελική ευθεια της προετοιμασίας. Θα ειναι η πρωτη που θα πραγματοποιήσω στην Λευκάδα και θα διαρκεσει ενα μήνα με προοπτική το grafistico να αποτελεσει το μονιμο εκθετήριο.. Τα εργα εχουν με ποικίλη θεματογραφια και κυριο υλικο το αγαπήμενο πάντα ξύλο σε ολες του της μορφες (κατεργαμένο,ακατέργαστο, ξυλαρμενο, ρεταλια, κορμοι).Παρουσίαζονται καλιστα ξυλογλυπτα καραβια των παλιων καιρών, πυρογραφιες λουλουδιων και πεταλουδων, σύνθετες κατασκευες με θαλασσόξυλα, ζωγραφική με σινική μελάνη πάνω σε ξύλο.
Παραλληλα θα υπάρχει και εκθσεη ζωγραφικής σε καμβα της Σοφίας Αρελη.



υ.γ. πολλα απο τα ξύλα που χρησιμοποιησα προερχονται απο την ναυπηγηση του Κουρσαρου, οπως κυπαρρισι, ευκαλυπτος, φτελια, ναγγατι, δρυς...

25/11/2009

φωτογραφιες του κουρσαρου στην θαλασσα


Και επειδη επρεπε να βαλω φωτογραφίες του Κουρσαρου στη θαλασσα (εντολη πλοιαρχου...βλ.Θεοφιλος) δεν μπορουσα παρα να υπακουσω.
Προχτες επεσε στην σαφρα τσιμεντο ( περιπου 2 τόνοι και για να καθισει το σκαφος και για να καθαριζετε η σεντινα ευκολα , διχως λιμναζοντα υδατα).

Η πλωρη καθισε 20 εκατοστα, στην μεση εστρωσε 8 και η πρύμη σηκωθηκε 2. Την πλωρη την υπολογιζουμε με ολα τα βαρυτα να κατσει μεχρι το μπλε της μουραβιας.παντως η συμπεριφορα του σκαριου με το σαβουρωμα αλλαζε αμεσως. βαρυνε και απεκτησε ακομη μεγαλυτερη ευσταθεια.Οσα ατομα και να ανεβουν τωρα στο καταστρωμα το σκάφος δεν τα "ακουει".

και εδω το μοναδικο στα χρονικα ρεμετζο... Καβος απο το παραθυρο...

Παντως και το μπαστουνι το βήκαμε , 8 μετρο κυπαρισσι . Μολις το βγαλαμε απο την θαλασσα οπου το ειχαμε ριξει για κανενα 8μηνο. Ενα χρωμα που ομοιο του δεν εχω ξαναδει σε ξύλο. Αδύνατο να το περιγραψω. Ειναι στις εργασιες τις προσεχεις, μαλλον μεσα στην βδομαδα θα τοποθετηθει. Για την ωρα, και οσο κραταν οι "αλκυονιδες" μερες ο Πανος μονος του πεδευετε να κλεισει τα κασαρα των καμπινων και το αμπαρι...


20/11/2009

σήμερα πηγα το πρωτο μου ταξιδι....

Το πρωι αναγκαστικα εκλεισα το ποστ πολυ βιαστικα γιατι επρεπε να συνδραμω στο πρωτο ουσιαστικα ρεμετζο του κουρσαρου.
Επρεπε να τουσκατζαρουμε  θεση και να τον παμε σε αλλο ντοκο της Μαρινας οπου θα παραμεινει μεχρι τελος του μηνα για μικρομερεμετια .
Ηταν περιεργο να βλεπεις ενα μισοτελιωμενο σκαρι ,διχως αλμπυρα , διχως μπαστουνι , να σκίζει τα νερα. Φυσικά ρυμουλκιο. φυσικα με το πριαρι του Πανου στην πρυμη να κρατα τα μποσκα, και τον Βεσσαριο με τοκαικι του στην πλωρη να μας τραβα. Εμενα με οριζε ο Πανος στο ρεμετζο της πλωρης. Ομολογω οτι παραξευντυτικα. ειχα συνηθησει σε μπεγαλυτερς πλωρες , σε χοντροτερους καβους και σε πιντες μεγαλυτερες. ομως γρηγορα προσαρμοστικα, γρηγορα συγκινηθηκα.
το πρωτο ρεμετζο, το πρωτο σκισιμο των νερων με την πλώρη μας. Στην πρυμη τα σκοινια τα οριζε ο Πανος. Οι δυο μας το ρηξαμε διπλα. δυστυχως δεν μπορουσα να τραβήξω φωτογραφιες αυτου του πενταλεπτου πρωτου ταξιδιου...
ευτυχως ηταν ο Πετρος εκει με το κινητο. ελπιζβ να τις ανεβαζω. παντω ς μου ειπε οτι εδειχνε πολυ ομορφο . Παρπιπτωντως τον Πετρο τον βρηκαμε αξημερωτα στην προκυμαια να το χαζευει και να θαυμαζει.
-" Δεν ματαδα σκαφος ξύλινο , καινουργιο να πεφτει στην θαλασσα και να μην κανει δραμι νερο. Σταγονα δεν εμπασε"... Και ολοι αποδωσαμε τα ευσημα στο Σταθη για το καλαφατισμα , καθως αν και σχετικα πρωτοπειρα εβαλε τα γυαλια σε μαστορους και φυσικα στον Πανο και το Μακη για το αρμολογημα.
Στα παρελειπομενα. Η πρυμη καθισε καλα , χαθηκε ο χαβαλες της. Τιμονι , αξονικα και προπελα ολα αψογα. Η πλωρη πρεπει να καθισει γυρω στο μισο μέτρο με σαβουρα, βάρη του πανωκαραβου και υπερκατασκευες...Ατενιζοντας σήμερα απο μπροστα καταλήξαμε οτι πρεπει να εισαι πολυ αδαης για να μην σε παραπέμπει σε  σκαρί του παλιου καιρου.

Στη διαδρομη προς τη θαλασσα 


Α κλασσικα σπασαμε και σαμπανια. Με την τεταρτη φόρα την εσπασε ο Πανος στην πλώρη και μονο αφού την χτύπησε στην τσαβετα που στηριζε το μπατσικάρμι.Εγω ως εμπειρη εδινα οδηγιες περι σπασίματος...




Και καμαρωνα για το σκαλιστο... εχω βρει τα σχεδια τα υπολοιπα που θα γεμισουν την πρύμη , τα πλαινα και φυσικά ακροπλωρο και πλωρη...Και οπως λεει ο Πανος αν ποτε το πουλήσουν περισσοτερο θα αξίσουν τα ξυλογλυπτα παρα το σκαφος. Μαι μικρή ενσταση ειχα ως προς το χρωμα. Λιγο πιο κοκκινο μπορντω το προτιμω και με ζωναρι μαυρο ( περιμενω τις προτασεις σας)...

αυτο το ξυλογλυπτο της φωτογραφιας ειναι η μια απο τις 8 κανονιοθυριθες που θα εχει . 4 στην παντα την δεξια, 4 και στην αριστερη. φυσικα θα φτιαξουν και κανονι...

οσο για τις εργασιες που επονται, αυτες με σειρα ειναι , να κλεισουν τα κασαρα των υπρεκατασκευων, να μπει καταστρωμα, κουπαστες , κωλονακια και στην συνεχεια να γίνει η διαμορφωση των εσωτερικων χωρων.

19/11/2009

στη θαλασσα...

(συντομη ενημερωση. Θα γαραψω λεπτομεριες αργοτερα μαζι με τις φωτογραφιες) Πεσαμε.... Καμια σχεση βεβαια η καθεκυση με λιφτ με την παραδοσιακη (την προτιμω) των βάζων. Ο κουρσαρος στα νερα του Ιονιου... Ουτε σταγονα δεν εκανε. το καλαφατισμα κα ιτο αρμολογημα στεφτηκε με πληρη επιτυχια. Το σκαφος φυσικα ειναι ξεσαβουρωτο (πρεπει να καθισει ακομα 50 εκατοστα) αλλα στο πρωτο εμπειρικο πειραμα ευσταθειας εδειξε συμπεριφορα αριστη....Και εγω περιφανη γιατι το ματι ολων πήγαινε στα πρωτα κομματια των σκαλιστων της πρυμης...

18/11/2009

the big Day

"Τεταρτη να το ρίξετε , να γερο σαν πετραδι λενε στα νησια". Λεει ο Καπτ σταυρος. (Την Τεταρτη σε νησια αιγαιοπελαγιτικα , Τετραδι την αποκαλουν... εξου και το Πετραδι). Τεταρτη δεν προφτασαμε αλλα η μεγαλη μερα εφτασε... Καλως εχοντων τον πραγματων αυριο "Ο κουρσαρος" πεφτει στη θαλασσα.Μεσημερακι λενε. θελω να ειμαι μεσα... ελπιζω να τα καταφερω.... Θελω να κρατω μπαλονι, να δωσω καβο...
αυριο τα σπουδαια...

04/11/2009

ετοιμοι για την θαλασσα

Μπήκαμε στην τελική ευθεία. τα υφαλα μουραβίαρονται, τα εξαλα βάφονται μπορντω-καφε (να δίνει τον τόνο του παλιου), το ζωνάρι  ώχρα, η παπαδία της πρύμης βερνικί. Οι παπάδες και τα μπατσικάρμια κατασκευαζονται (απο τον Καπ. Σταυρο γιατί απο κάπου πρεπει να δεθεί το σκαφος), η μηχανη τοποθετήθηκε, η μποκολα, το τιμόνι το κατασκεύαζει ο Πάνος, την προπέλα την αναμένουμε εντος τον ημερων και εγω μολις τελειωσα το πρωτο ξυλογλυπτο της πρύμης, ειμαιετοιμη και για το δευτερο, σχεδιασα σε σκαριφημα ολα τα υπολοιπα και τις κανονιοθυρίθες...
Και αν ολα τα παραπανω εξάπτουν την φαντασία και μας κανουν να ονειρευαστε στων στίχων το ρυθμο
"Αντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε ,και τους βαρεθηκα , δεν τους μπορώ"

η πραγματικότητα μας προσγειωνει καθώς πολυ δουλεια, μαλλον η περισσότερη μας περιμενει μετα την καθέλκυση...
Φωτογραφίες μολις ολοκληρωθει το βάψιμο...

15/10/2009

οι φωτογραφιες οι χρεωστούμενες


Γερανοι εν δρασει....

τελικα το λίφτ επιβεβαίωσε το τοναζ. 8 τονοι μαζι με τα νερα της βροχής...

11/10/2009

στο δρόμο 2


στο δρόμο 2
Originally uploaded by AEGEOTISSA
ελενχοντας την πρύμη ενω εχουμε ήδη βγει στην ασφαλτο

στο δρομο


στο δρομο
Originally uploaded by AEGEOTISSA
και επιτελους ασφαλτος. Μπορει να ηταν στενουρα, μπορει να τρίξαν οι τακοι αλλα επιτελους πατουσαμε σε εδαφος στερεο.

ξεπερνόντας τις δυσκολιες

οταν περασε και το μικρο τρακτερ αρχισαν τα πλεον δύσκολα, το σκάφος μπατάρησε ελαφρως αλλα ευτύχως οι ιμάντες δουλεψαν. Ο Βεσσαριος ετοιμαζε σχέδιο διαφυγής και οι υπολοιποι νιωθαμε τις καρδίες μας να χτυπαν τρελλα

δυσκολιες και λυσεις 1

τραβόντας και με τα δύο τρακτερ

κολησαμε...


κολησαμε
Originally uploaded by AEGEOTISSA
Το μικρό τρακτερ ντελαπαρισε οποτε το κοτσαρισε το μεγαλο και προσπαει να ξεκολησει το σκαφος απο τα χωματα

προσπαθοντας να περασει το καρύκωμα

φτάνοντας στο πλεον δύσκολο σημειο της διαδρομης. ανηφορα αποτομη και εδαφος οχι τοσο στερεο.περιθωρια στενα τόσο αριστερα οσο και δεξια, κοψαμε απο πριν 2 πάσσαλους για να περασουμε και τα καλώδια απο πάνω μας απειλητικά

ξεκιναμε , μα τι κανει ο βεσσαριος εκει πάνω

το πρωτο ρυμουλκιο... ξαφνικά ξεπροβαλε ο βεσσαριος και οι περισσότεροι αναρωτηθηκαν τι κανει εκει πανω... ολα δειχναν ακόμη ευκολα