βιντεο νο 2

Ενα βιντεακι που το χρωσταω- καλαφτισμα.

Ο Πανος εχει μάθει να καλαφατιζει -εδω και καποια χρονια-, απλα παρακολουθωντας στα καρναγια τους καραβομαραγκους πως δουλευαν το καλαφατικό, το στουπι και τη ματσολα. Εδώ τον βλέπουμε γεμίζει τους αρμους του τακαδου.

Μπορω να πω πως τον επεισα με πολυ μεγαλη δυσκολία να μου επιτρεψει τη βιντεοσκοπιση…

«Δεν ξερω να καλαφτιζω» « Θα μας γελανε» … Κλασική αντιδραση του να υποτιμα τις ικανοτητες του… ( θα μου θυμωσει με το σχολιο…)

τελος με τα κασαρα, τελος ο αρμενιστης,

(οι φωτογραφιες αυριο)...
Εν μεσω οργασμου αλλων εργασιων , με τα Αιγιαωτισσα ετοιμα να σαλπαρουν, τα πληρωματα παροντα και τη γνωστη τρελλα που απλωνεται παντου λίγο πριν γύρίσει η προπέλλα για το ανοιγμα τις - οψιμης φετος- σεζον, το μόνο που μας χαλάρωνε ήταν τα πογευματα που παλευαμε μόνοι να πετσωσουμε τα κασασρα του "κουρσαρου". Ο πάνος να δίνει τις ορντινιες σε μένα και στο Βεσσαριο. Μπρατσα έκαν να σφίγκω σφίχτες και νταβίδια για να έρθουν οι σανίδες της πλώρής...
Αλλα το αποτελεσμα , οταν κουρεψαμε και τις κουρμπες του αρμενιστή και του κασουρου , ηταν η καλυτερη ανταμοιβή. αλλαξε ολη η εικονα του σκαριου, σαν να μεγαλωσε , σαν να μακρυνε, αναδείχτηκαν ολες οι γραμμες του. τονιστηκαν οι καμπλυλες του πρυμιου κασσαρου, εδειξε η πλώρη, αφου μεχρι και ο συνήθως "γκρινιαρης" και ανικανοποιητος Καπτα Σταυρος σήμερα στην εκτακτη επιθεωρηση που μας εκανε - ήρθε να δει τα εργα μας μετα απο 3 βδομαδες- φευγοντας μονολογούσε..."πολυ ομορφο γίνεται...πολυ..." Βεβαια πριν μας τα είχε ψαλει για τα λάθη στα μαδέρωμα - στα πρώτα τα σανιδια- "Σαν να τα πηρε ο διαολος τα βαλατε αυτα"...

Σήμερα το απογευμα θα έμπαινε και το ταβάνι του πρυμιου σαλονιου. ελπιζω οι φωτογραφιες που θα βάλω αυρίο να καταφέρουν να δειξουν την προοδο...

κουρσάρος - το πέτσωμα του αρμενιστή και του πρυμιου κασσαρου

κουρσάρος - το πέτσωμα του αρμενιστή και του πρυμιου κασσαρου
Originally uploaded by AEGEOTISSA

οι εργασίες παρ όλη τη ζέστη και τις απουσίες καλά κρατούν. έχει ήδη μπει το κατάστρωμα (το εσωτερικό ) της πρύμης , εκλείσε ο αρμενιστής και πετσωθηκε το πρυμίο κάσαρο . εκει θα είναι η εσωτερική τιμονίερα και το σαλόνι...

το μαδέρια βγαίνουν με σταντζόλα που μπορεί να μας πέδεψε λίγο αλλά την μαθαμε καλά....καλαφατίζονται οι αρμοι, οπου χρειάζετε , στα μαντάλια έιτε μάινουν σφήνες έιτε πλανιαρονται για να αποφευχθουν όσο γίνεται τα "μαγουλα" στο πέτσωμα...

Στο ενδιαμεσο ο Μακης μας εγκατέλειψε προσωρινα λογω των εποχικών του ενασχολήσεων, Ο καπτά Σταύρος το ίδιο - σε λιγες μερες αρχίζουν και επίσημα τα ταξίδια... Ο Βεσσαριος αφαντος, απο την μια δουλευει στο Αιγαιώτισσα απο την αλλη ξενυχτα στο καικί του ψαρεύοντας.... η υπογραφόμενη λόγο εξετασεων σχολικων της μιραντας , συνεπικουρει μόνο περιστασιακά ,αν και σταθερά καθε απογέυματάκι πηγαινει δροσερο νερό και παγωτό στον καθιδρο Πάνο...

περισσότερες φωτογραφίες και λεπτομέριες προσεχως (μολις βρώ λίγο χρόνο ελεύθερο). επισής ενα βιντεάκι με τον Πανο Καλαφάτη....

τέλος με το τακάδο....

Η μεγαλοβδομάδα πέρασε, το ίδιο και το Πάσχα... και παρόλο που ειχαμε σκοπό να εκμεταλλευτούμε δεόντως την χαλάρωση των ημερών, προκειμένου να προχωρήσει η ναυπήγηση ακάθεκτα, καποιες αβαρίες που ετυχαν σε ψαροκάικα και απαιτουσαν εκτακτη εργασία απο τους "πρωτομαστορες", οι βροχές ,καθώς και το πρωτο ταξίδι της σεζόν του Αιγαιωτισσα ΙΙ ( O καπτα Σταύρος και ο Βεσσαριος και η υπογραφόμενη αφαντοι τις τελευταίες μέρες ) ... μας πήγαν σχετικά πίσω...
Στα ευχαριστα των ημερων , και ο ερχομος του νεότερου μέλους της οικογένειας των καραβοκύρηδων...Μολις χτες γεννηθηκε ο Δρακάτος Junior.... Καλοτύχερος...

Πάρολα τα εκτακτα γεγονότα που μας αποσυντόνισαν και το εαρταστικο κλίμα , οι εργασίες καλά κρατησαν και το τακάδο το δρυινο εκλεισε και από τις δύο πάντες... αρκετα ευκολα...
Μονο η τοποθέτηση του πρωτου τρυπητου ήταν χρονοβόρα "ήταν μέχρι να πάρουμε το κολάι...".

Η πλώρη εκλεισε με γυαλί κουλτουκι . Στο σημείο που θα είναι το κομοδέσιο των πλωριων καμπιων τοποθετήθηκε" κούτελο" ενώ καταπλωρα μπήκε ξύλο πρόσθετο ωστε να φαινεται ως ενιαιο τρυπητο...
Στα περιεργα που σημειωσα.. το μελάνι που εβγαλε το ρουπάκι ( η δρυς) οταν βρεχόταν... Μαυρο μελανι σαν της σουπιας, χρωματιζε και πότισε τα σημεια που ακουμπουσε...

Το αποτέλεσμα μας ικανοποιησε πλήρως και τα πνευματα ηρεμησαν δεόντως... Καποιες τελευταιες λεπτομεριες έλαβαν χώρα χτες ωστε να διορθωθουν μικροψεγάδια - που αλλους θα τους αφηναν αδιαφορους, εμας όμως μας χαλούσαν στο μάτι) ωστε μέσα στην βδομάδα να μπει το καταστρωμα της πρύμης (εσωτερικό, θα είναι το πάτωμα του σαλονιου)...
Στα προσεχώς ...Ηρθε και το πέτσωμα του αρμενιστή... παραγγειλαμε και το κατστρωμα της πλώρης.... και γενικά υπάρχει μια εγρήγορσή γιατί τώρα αρχίσει και δέιχνει και θελουμε να πέσουμε με τα μουτρα ολοι για να πρωχωρήσει... αν και την επομενη βδομαδα, το ήμισι των πλοικτητων την κανει για Κρήτη... οποτε μάλλον της πρύμης το πάτωμα θα το βάλει ο Μακης μόνος με εμενα βοηθό...

Τα σχόλια των επισκεπτων αρκετα ενθαρρυντικα - τουλάχιστον μπροστα μας- δεν λειπουν κλασσικα και οι γνωστοι κακεντρεχεις που περιμενουν ωσαν κοράκια μια αποτύχια για θρέψουν την μιζέρια τους...αλλα το διασκεδάσουμε πλεον, καθώς εμεις εχουμε πιστει για την ορθότητα του εχγειρήματος μας...

Τελευταιο σχόλιο και διαλογος χαρατκηριστικός ανμεσα στην υπογραφουσα και τον Μπάμπη , χαρακτήρα της παραλίας ακρως συμπαθητικόμε την χαρακτηριστική απροβλεπτη επτανησιακή τρελλα και ενίοτε δημοσιογραφος τοπικης εφημερίδας και καναλίου :
-" Να σε ρωτήσω Στέφη , τι επαθαν το Κοκκινοπουλα - για τους μη γνωρίζοντες , Κοκκινης ειναι το παρωνύμι των αδερφων Δρακάτου - και τρελαθήκαν... παρατησαν λεει τα πάντα και νύχτα μέρα προσπαθουν να σκαριασουν σκαφος στο Καλλιγονι?"
-" Ποιος στο ειπε εσενα Μπάμπη?"
- " Με πήγε ο Θ. να το δω... Τι ωραιο πραμα ειναι αυτό που φτιαχουνε , τι παραξενο, δεν έχει ματαγίνει... Και ο θ. καθόταν και γέλαγε και ελεγε , σιγα να μην το φτιαξουμε , εδω θα σαπίσει , σαν το Μαλφα θα την πάθουν και θα γελάμε αλλα εγώ το χάζευα και το καμαρωνα... Μπραβό μπραβο να τους πεις "
-" Μη παει και γραψεις τίποτα στην εφημερίδα"
- "εισαι καλά? να μαζευονται ολοι οι ασχετοι και να λενε το μακρύ και το κοντο τους...Τιποτα δεν γραφω ακόμα... θα ερχομαι όμως να το βλέπω."

Σημ. Ο καλοθελητης Θ.- και με αφορμη το σχολιο του εγινε γνωστη μια ιστορία που πιθανον να εξηγει την κακεντρεχια.. ειχε λεει ,καποτε παλιά θελήσει να σκαριασει τρεχαντήρι μικρούλι, οταν όμως έφτασε στην πρύμη , δεν του εκλεινε με τιποτα, οποτε αναγκαστηκε να το πουλήσει όπως ήταν στα σκαρία , μα με δίχως πρυμη -, την επόμενη πήγε ως επισκεπτης , αυτόκλητος περίεργος να ψέξει και να ψαξει για τυχον "παρατιμονιες"... Με γέλιο και ανοχή τον αντιμετώπισαν μα τις συμβουλες του δεν της πήραν στα σοβαρά...

"ήρθε η ώρα του τακάδου"

(τοποθετώντας το βαρύ δρυινο τρυπήτο ή τακαδό)

με τα λόγια αυτά χαιρέτησε την ομήγυρη , ερχόμενος φουριόζος ο Καπ. Σταύρος..
Κυριακή, απόγευμα συνεφιασμενο και ο αυτοσχέδιος ταρσανάς μας έχει γεμίσει κόσμο... 11 κεφάλια παρώντων μετρήσαμε ,μικρους & μεγάλους ..."Τι γίνεται έδω 10 κάθονται ένας δουλευει?"


(η Αγγελική, Ο Σταύρος Junior και η κωνσταντίνα)

" Βρε βρε σήμερα πλάκωσαν και οι επιστήμονες" ο αναμενόμενος αστεϊσμός ...

Μέρα σημαντική καθώς σήμερα θα έμπαινε το τακάδο ή τρυπητό ή κατά άλλους κουρζέτο ή κρουζετο ( όρος που όμως εδω απαντιεται για να χαρακτηρίζει άλλο ξύλο). Ελα ομως που μόνο o Πάνος ήρθε ορεξάτος και εκανε έιοσδο δυναμική, ο Μάκης βάρυπνος και ραθυμος απο τις μπύρες τις κερασμένες παρακαλούσε " Ενα καφέ ρε παιδία, ενα καφέ" ...(ο Πάνος με το βενζινοπρίονο ανοιγεί τις τρύπες...εξ ού κια η ονομασία "τρυπητο"
(υπο το άγρυπνο βλεμμα των "επιστημώνων" και το "κοιμησμενο" του Μάκη")
ανελαβέ λοιπον την ολη προεργασία ο Πάνος μόνος του... Ανοιξε τις σκαρμοφωλίες με το βενζινοπρίονο και πλανιάρισε τα πλαινα .

Το ξύλο αρκετά βαρύ, δρυς ελληνική, που αφου κοπηκε σε πλάκες εμεινε κανα μήνα "βαφτισμενη στη θαλασσα".
(η μεταφορα του τακάδου) (η πρωτη απόπειρα εφαρμογής)

Η τοποθέτηση δεν ηταν τόσο ευκολη υποθεση όπως ισως φαίνεται.Οι σκαρμοι (τρύπες) κόπηκαν και υπολογίστηκαν για την βάση των μανταλιων ( το άνω μέρος των στραβόξυλων), ομως η κλιση η φυσική που ειχε η πρυμη , οπως και η κλιση που είχαν πάρει τα στραβόξυλα ειχαν σαν αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη απόκλειση στην κορύφη ( σε καποιες (φαινονται οι αποκλισεις)
σκαρμοφωλίες εφτανε και τους 10 πόντους) και να μην μπορουν ευκολα να μπουν οι νομεις στις τρύπες (φωλιασμα) καθως ο αρμος εκ των πραγματων επρεπε να είναι μικρός
(ο ελαχιστος δυνατος) και το τακάδο κατέβαινε πολυ σφιχτα.
( πομπαρονταν τις γωνίες - τους ακαθους ή αγκαθούς)
Με πρίονι φαγώθηκαν οι προεξοχες των στραβων και με την πλανη και το σφουρακι πομπάρανε τους "αγκαθούς" .


(η εφαρμογή ξεκίνησε από την πρυμη).
Η εφαρμογή ξεκίνησε απο την πρυμη, μαζί και τα προβλήματα...
Πρώτο και κυριοτερο το βενζινοπριονο που χτύπησε καρμπυλατερ και μας αφησε στο πιο κρίσιμο σημειο.
Με ένα χτύπημα της βαρίας - μια τζεβετα που εξεχε ζόρισε το ξύλο επικύνδινα...
Οι σφίχτες δεν μπορουσαν να πιασουν εξωτερικα στην βάση της τσάπας γιατι χαλουσαν το "εργαλειο" το σχεδιο που ειχε βγάλει στο μαδερι το ρουτερ...
Μια βένα καργάρισε ενα μανταλάκι...
και λοιπα μικρα ,εκνευριστικά....

Λυσεις κληθηκαν να δώσουν κατα σειρα, οι σφίχτες - νταβίδια, ο κροκόδειλος - αλιγάτορας ή αλλιως σπαθοσεγα η βαρία - λουλού και τελος η πολυτιμότερη βοήθεια οι σφήνες - κόντρες- τακοι αναμεσα στα στραβά.




"Το πρωτο ειναι πάντα του ατζαμή" λατρεύει να λεει ο Πάνος , ψαχνοντας αλλοθι για ενδεχόμενα λαθη και με αγωνια να προκαταβάλει τυχον παραρατηρήσεις.

( Ο Πάνος σκεπτομενος και ενίοτε "χολιασμένος")

Ετσι οι συμβουλες ήταν πολλές και αναπόφευκτες και οι απόψεις παμπολες ,δίχως να απολειψουν και οι διχογνωμιες η και τριχογνωμειες ("σαν πολλοι καπεταναιοι να μαζευτήκανε σήμερα " - το σχετικό σχόλιο..


Δεν πρόφταινα να καταγράφω λέξεις και κουβέντες... ( γνωστες και αγνωστες) και μύστης να γίνομαι ορολογίας "μαγίκης " . Οταν ακόμη και λέξεις της καθομιλουμενης καθόλα κοινότυπες αποκτουν νοήμα παράτερο μα συναρπαστικό....

Σταχυολογόντας αναμεσα στα πολλά που ακούστηκαν
... Τα σχετικά....
-" Με τις σφήνες πάνε αυτα" - "Προσοχή να μην κρεπάρει , θα μπομπαρδιστεί" -"Αμα δεν τα σάξεις τα στραβόξυλα, δεν θα ερθει"
- " Οι βένες με την πάντα" - " θα ανοιξει πρόσεχε , ειναι αφομιρσμενο" - " Οι Κερκυραίοι βάζουν γράσσο στους σκαρμους για να γλυστραν πιο ευκολα" - "Μακη εκεινο το πλανιαδουρι βγαλε , μη το κλεισει μεσα , ετσι μου το εκανε εμενα στο καίκι ο Κώστας και μου εσπασε το πλωριο τακαδο. Βρήκε κόντρα."

- το 3ο πλώρα θέλει αρμένισμα " - οι ορμήνιες του πάτερα Κανελλου (Σταθη) αρωγου και παρατηρητή χρησιμου, που εβλεπε και επέβλεπε απο κατω ,έχων την καλύτερη οπτικη

( Σταθής Κανελλος - επιβλέπων)

- " Να το χαλίσεις, να το παρασύρεις"
-"Δεν εχει ανάγκη , θα το βυζάξει ρε παιδία" ( εννοόντας οτι θα το τραβήξει)
-"Ηρθε και φίλησε" η κουβέντα η τελευταια που μας ανακούφισε, περιγραφοντας το ξύλο που εφαρμωσε επιτελους.

....Και τα ασχετα...
-"Ρε παιδία είδα στον Αη Γιαννη κατί κυπαρρισια , οτι πρέπει για αλμπουρα, στα 20 μετρα απο τη ρίζα ήταν άροξο, μια ευθεια... αλλο πραμα".
-"ετσι και ο παππουλης μου ειχε παει πρωτη φορά στην Αθήνα , στον Εθνικό κήπο, και αντι να κοιταζει τις κοπελίες τις εποχής, εβλεπε τα δέτνρα τις δάφνες και μονολογούσε" ε ρε ενα στελιαρι για τσαπί που θα εβγαζε"
- " μη βάλετε μέσα μπογία, να αναπνεει , αλλιως το χάσατε το ξύλο"
-" τι μας έλεγε ο Σπύρος; Ο καραβομαραγκος ο Κυπριος του ελεγε πως σκαφος που μυρίζει σεντινόνερα , δεν σαπίζει, να μη το φοβάσε".
-"Στους αρμους , αρμοπλαστ με πριονιδι να βάλεις"
-"τι λες; λάστιχο θα μπει. Η αρμοκολλα τραβά το ξύλο και κάνει σφήνες , δεν υπάρχει περίπτωση να στανίαρει "

Εμαθα σήμερα την Λουλού (ανεπίτρεπτο μου είπαν να μην την ξέρω), τον αλιγάτορα, το παραστημα
Και οι συνήθεις αγνωστες μου λεξεις ...
κόντρα , κλαπάκι, πλάνετα , μισόκομα, τάγιο, χαλίζω ... (αναμένω να μου τις εξηγήσουν λιαν συντόμως)

Ας το δούμε και καρέ καρε.... (βάζοντας σφήνα)

(χτυπώντας με την βαρία και βάζοντας σφιχτες)

(πέρασαν όλα τα στραβά)










(Ηρθε και φιλησε....
Η τελική εφαρμογή)

τελειωνοντας με την πρυμη... και επεται συνέχεια

Ο Απρίλης μπήκε για τα καλα, και η ανοιξη μαζί του...μας βρήκε ευτυχως με τελειωμενη την πρύμη, (παρόλο που οι εργασίες στο μηχανουργείο καλα κρατουν, και οι αβαρίες ανεμοτρατων και λοιπων ψαραδικων δεν τελειωνουν ποτέ) πετσωμενη μεχρι το σημειο που θα μπουν τα δυο παραθυρα της ( παλιακά με τζαμάκια καφασωτα , και βιτρω)....

Παρα τους περί του αντιθετου φόβους μας , η πρύμη ήρθε και αρκετα ευκολα και δεν μας πεδεψε ιδιαιτερα , με εξαιρεση μια μικρή δυσκολια που αντιμετωπίσαμε όταν τοποθετήσαμε το γυαλι κουλτουκι -το τακάδο της πρυμης που λόγω της κλίσης των μανταλιων δεν μπορει να μπει φυτευτά, αλλα εφαρμόσει με δόντι... Καθώς ηταν όμως το πρωτο φυτευτό δικαίως πεδευτίκαμε... απο κει και περα ουτε τα διπλα φάλτσα των μαδεριων της πρύμης μας δυσκόλεψαν ούτε φυσικά το καλαφατισμα...

Δούλεψε στους αρμους του τακάδου λοιπον στουπί, ματσόλα και αυτοσχέδιο σφυρίλατο καλαφατικό που εφτιαξε στο μηχανουργείο του ο Πάνος ( "με λεπτομερια , φωτία, χτύπημα και μερακι οπως καναν οι παλιοι" καθως λέει ο ίδιος, ή "χασομερόντας ένα ολόκληρο μεσημερι και σφυροκοπώντας... ξεσηκωνοντας συνάμα και την γειτονια στο πόδι" κατα πως λένε όσοι δεν τον συμμερίζονταν , μισοαστεια , μισοσοβαρά....

Τα σχόλια οσων ειδαν την πρύμη - των έχοντων γνώσεις περί σκαφων , οχι των συνήθων περίεργων παρατρεχάμενων- ικανοποιητικά... πρύμη επιβλητική και σαφως αλλιωτική τις σύνηθες...
Μικρή λεπτομέρια :Δεν τη πετσωνουμε ακόμη μεχρι επάνω, πρώτον για να μην προσθέσουμε βαρος πριν την καθέλκυση - αφου για να το ρίξουμε στη θαλασσα πρεπει να το ρυμουλκύσουμε καποια χιλιομετρα και δευτερον για να μην προσθεσουμε ύψος που θα εμποδίζει την δίελευση εξαιτίας των καλωδίων της ΔΕΗ)

Τωρά αφου το μαδέρωμα τελειωσε, μαλλον ερχεται η σειρά μου ,καθώς είναι καιρός να στρωθω, να πάρω μέτρα και να αρχίσω να σκαλίζω τα ξυλογλυπτα της πρυμης... κλαρες πάνω απο τα τακάδο να κυκλώνουν το σκαρί και δυο λιονταρια ενετικα κατω από το ταμπλά που θα γράφει το ονομα...

Από καραβομαραγκοδουλειες, επονται τα υπόλοιπα τακάδα ( ηδη έχουν σχεδιαστεί και σημερα θα τρυπηθουν,), το μαδέρωμα του αρμενιστή και το καταστρωμα της πρυμης το εσωτερικό (αυτό που θα λειτουργήσει ως πάτωμα του σαλονιου). Οριο χρονικό μέχρι το τέλος Μαη... Η ιεραρχιση των προτεραιοτήτων μονο τυχάια δεν ειναι καθως Μαιος και Ιουνιος θα βρεί τον Πανο μοναχό του να μαστορεύει. Εθελόντρια μόνη έγω στην προσπάθεια του , ομως οι δυνατότητες μου περιοσρισμενες...αρα πορευόμαστε με εργασίες που δεν απαιτουν χέρια πολλά...
( η Μικρή Κωνσταντίνα, εθελόντρια αυτοκλητη κανει ένα διαλλειμμα απο το μινιαρισμα -ναι περνει το πινέλο και βάφει- , τρωγοντας ένα κουλουρι)

Εγινε σκέψη και ακολουθησε κουβέντα πολύ για τον αν ήταν πρεπον και συμφέρον να αναζητήσουμε τις υπηρεσίες καραβομαραγκού επαγγελματια, ίσα για το μεδέρωμα , το πλανίαρισμα και το καλαφάτισμα... η πρωτη βολιδοσκόπιση μας προσγείωσε ανώμαλα καθως το ύψος όμως της αμοιβής που απαίτηθηκε"φιλικά" ήταν δυσθεώρητο για το βαλάντιο των παιδιων ( προχειρος υπολογισμος μας εδειξε πως η τιμή που ζητήθηκε για 2 μήνες δουλιας ιεναι το κόστος που στοιχήσει το σκαρί απο την καρίνα μέχρι να πέσει στη θαλασσα) αλλα και αναρμοστο για μια προσπαθεια που ξεκίνησε, στηρίχτηκε και συνεχιστηκε , ερασιτεχνικά μεν αλλα πολύ υπεύθυνα δε, με μόνη πυξίδα το "σαράκι της δημιουργίας".


Κατα βάθος και ενθόμυχα χάρηκα για το απαγορευτικό της προσφοράς , μιας και εξαρχής ήθελα το όλο εχγειρημα, να μην το καπηλευτουν εκ των υστερων αλλοι...

-Ας πάει και δυο μηνες και τρεις πίσω -"και ποιος εγγυαται οτι θα ειναι συνεπης στο χρονοδιαγραμμα του ο μαραγκος και δεν θα τον κυνηγάμε ως ειθισται να κανουν ολοι του οι πελατες" η πρώτη ενσταση ,

-Ας κουραστουμε παραπάνω, και τι έγινε?? και ας μη το κουνησουμε ρουπι απο την Λευκαδα ολο το καλοκαιρι , "(camping "το καλλιγονι" μας βλέπω για διακοπές)"

-και συμπληρωνω εγώ " ας υποστώ την γκρίνια του Πάνου όταν θα κάνω κατι λάθος βοηθώντας τον- ποιος τον ακουει... "

Θα ειναι όμως ένα πειρατικό που φτιαχτηκε μόνο απο τα χέρια τους , ετσι όπως το ονευρευτηκαν πριν απο ενα χρόνο... Ενα σκαφος με τα ενδεχόμενα λάθη του, τα αναπόφευχτα σφάλματα των πρωτόπειρων, όμως θα ειναι ένα καραβάκι όλοδικο τους , που θα γνωρίζουν καθε του προκία, καθέ του ξύλο, που υστερει και που υπερτερει...κάθε του λεπτομερια...

Γιατί όπως λεει και ο αγαπημενος στίχος " αξίζει να υπαρχεις για ένα όνειρο και ας ειναι η φωτία του να σε κάψει"....

"you may say I am a dreamer ,but I am not the only one"...

Ο κλασσικός αυτό στίχος ηρθε ως αυτοκλητος & αυθορμητος τίτλος κοιτώντας παλιές φωτογραφίες που με γύρισαν κάμποσα χρονια πίσω...συγκρίνοντας τες με τις τωρινές του Κουρσάρου.

Ταξίδι στο χρόνο λοιπόν, με κοινό παρανομαστή και πάντα παρόντα τον Καπτα Σταυρο τον Αρέλη ,έχωντα όχι απαραίτητα πάντα την ίδια ιδιότητα.


( ο Καπτα Σταυρος σήμερα , στο ακράπι του Κουρσάρου ακουμπισμενος)




Πρώτη στάση στη Λευκάδα στα καρνάγια του Βλυχού ,τότε που ναυπηγήθηκε το Αιγιαιωτισσα Ι ( πέρασαν κιόλας 23 χρόνια)



Λευκαδα - Ειναι Οκτώβρης του 1985. Εχουν τελειωσει τα ταξίδια του Sunny Cruise και ο Καπ. Σταύρος μολις εχει ξεμπαρκαρει.Σπεύδει στη Λευκάδα οπου ναυπηγούνταν κατά παραγγελία του και με σύμβααση αποκοπης η ναυπήγηση του πρωτου Αιγαιώτισσα ( 24 μετρα τοτε). Το χρονοδιαγραμμα ειχε καταστρατηγηθειαπο τα καρναγια και τα περιθώρια ειχαν στενέψει επικύνδυνα. Το σκαρι ήταν μόνο με τις στραγαλίες , με το πρώτο του κλεισμενο ναύλο για το Μαη του 1986. Εμοιαζαν όλα τα εμπόδια ανυπερβλητα. Χρήματα δεν υπήρχαν για να μπουν προσθετα συνεργεία. Η απέλπισία περίσσευε. Τοτε ήταν που επιστρατεύτηκαν παντιοτρόπως οι φίλοι και με περίσση κουραση και προσωπική εργασία πραγματοποιήθηκε το ακατόρθωτο. 26 Μαιου του 1986 το σκάφος επεσε στην Θαλασσα, μη εχοντας χρόνο ουτε για δοκιμαστικό, 29 Μαιου του 1989 εγινε η πρωτη επιβίβαση επιβατων στην Κερκυρα...

Χρονια σκλήρα που εθρεψαν την μετέπειτα εμπειρία....


Πρέβεζα 1995-1998
Και επονταν συνέχεια - σαν χτες μου φαίνεται - στην Πρεβεζα , στην Μαργαρώνα ,οταν φτιαξαμε το καμάρι μας το "Αιγαιώτισσα ΙΙ".
Τολμημα σοβάρο και με κινδύνους πολλους, εμελε να ειναι το μεγαλύτερο ξύλινο της τελευταιας 4ο ετίας που ναυπηθηκε στην ελλαδα - μεχρι εκεινη την στιγμή-θελαμε αυτή τη φορά ένα καραβόσκαρο γνήσιο και περήφανο... το πάθημα της ππροηγούμενης ναυπηγησης θέλαμε να ειναι μάθημα στην παρούσα, ετσι δεν μπλεξαμε με καρναγια και συμβάσεις έργου. Καραβομαργκος και συνεργός ο Κώστας ο Χαρίτος , εκ Σαμου ορμώμενος - με περγαμηνες στους καρλοβασίτικους ταρσανάδες... Η χρηματοδότηση και εδω απέλειπε, το ίδιο και κάθε λογής ενίσχυση... δουλευε και όργωνε τις θαλασσες το Αιγαιώτισσα το μικρό για να"βγάλει" το μεγάλο....
Εμενε και αυτή τη φορά η εργασία η προσωπική , ακόμη πιο κοπιαστική ...
"τα στραβά 7 φορες τα μινιαρισα και άλλες 7 χρωμα τα πέρασα , τόσες και εσεις να τα βάψετε" μας λεει σήμερα η Κυρά Μαρία....



Και επειδή τα χρονοδιαγραμματα ειναι για να "καταπατούνται" και οι "μαστορες" για να τους κυνηγας και αυτή τη φορά ο χρόνος περνουσε γρηγορα ανεκμετταλευτος και εις βάρος μας - παρόλες τις ποινικεςρήτρες και τις ασφαλιστικές δικλειδες...

Η καρίνα έπεσε το 1995 - το πετσωμα ολοκληρωθηκε το 1997 και καθελκύστηκε το 1998










Σαφώς από τις πλέον συγκινητικές στιγμής ήταν όταν έπεσε στη θάλασσα ανήμερα του Αγίου Κωνσταντινου ( 21.05.1998). Με την Σχολή των Πλοιαρχων της Πρεβεζας παρούσα, με βάζα δανεικά απο τα καρνάγια του Βλυχου ( ρυμουλκιο τα έφερε στα μουλωχτα το Αιγαιώτισσα Ι απο την Λευκάδα στην Πρέβεζα) , με υπευθυνους για το ριξιμο και αυτους δανεικους απο την Λευκάδα, με την καρδια να χτυπά δυνατα και με το στομαχι ενα κόμπο... Α και κλασσικά με την απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία που δεν επετρεπε να μεταφερθει το σκάφος στην Λευκάδα.

η πρωτη προπελια


το πρωτο ρεμέτζο


Στιγμες που χαραχτηκαν στην μνημη ανεξίτηλα και που προφανως αυτες είναι που μας γεμίζουν αισιοδοξια και θρεφουν την φαντασία μας ωστε να βλέπουμε ήδη τον "Κουρσάρο της Αγίας Μαύρας " να ταξιδέυει , όταν ολοι οι άλλοι βλέπυν μονο άψυχα ξύλα...

της πρύμης το πέτσωμα

της πρύμης το πέτσωμα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

Επιτέλους λιακάδα. και η πρύμη κλείνει. Τα μαδέρια απο διαλεγμένο φιλανδικό πεύκο, γύρισαν πολύ ευκολα. Ο τάκος ο τελευταίος είναι από φτελιά. .τέσσερα λοιπόν τα ριπίδια, από κάθε πλευρά του σκάφους. Το τελευταίο τοποθετήθηκε αφού πρώτα μαδερώθηκε το κάτω μέρος της πρύμης...
Σειρά εχει τώρα το τακάδο - τρυπητο-. Θα ξεκινήσουμε από την πρύμη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε με τα ριπίδια της.

Η σάλα του αυτοσχέδιου ταρσανά μας

σάλα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

Εδω που ξεκίνησαν όλα. η σάλα , οπου αποτυπωναμε- απο τα σχεδια- τα χναρια των νομεων και στη συνεχεια κόβαμε σε λεπτο κοντρα πλακε τα στάμπα των στραβόξυλων.Διακρίνονται τα ίχνη των νομέων της μεσαιας τομής.
Οι υπολοιποι νομεις βγήκαν με σταντζόλα...

το κλεισιμο της πρύμης

η πρύμη εσωτερικά, πριν τοποθετηθει η τσάπα-με μόνο τις φουρμες- και τέλος την ώρα που μπήκε το πρώτο μαδέρι.








Η αλήθεια είναι οτι περιμεναμε πως η πρύμη θα μας ζόριζε περισσότερο. Τελικα τοποθετωντας τα πρωτα 6 ριπίδια πάνω στο τελευταιο νομεα, ειδαμε πως για να συνεχίσουμε ήταν απαραίτητη η τοποθετηση της πρώτης πρυμιας τσαπας..












Το απογευμα εκεινο ηταν αρκετα ήρεμο, και η ευκολια με την οποια ερχονταν τα ξύλα μας γέμισε ευφορια και ηρεμια ... ηταν σαφως η καταλληλη ευκαιρια για να αποθανατίσω καρέ καρε την όλη διαδικασία , διχως να ενοχλω τους πρωτο μαστορες (Πανος & Μακης... που όταν διαβάσουν όσα γραφω θα γελανε νομίζοντας πως τους πειράζω...)

παμε λοιπον να δούμε βήμα βήμα όσο έγιναν εκεινο το σουρωπο (24.03.09
) λίγο πριν πέσει ο ήλιος

Αφου βγηκε η σταντζόλα για το ξύλο και παρθηκαν στο μαδέρι όλα τα φάλτσα, προηγήθηκε της τοποθέτησης ,πλανιαρισμα του πρυμνιου ποδοσταματος , κόψιμο των στραγγαλιων που προεξειχαν και λοιπες προετοιμασίες...


Στη συνεχεια , τοποθετήθηκε το ξύλο και με σφίχτες, βίδες και νταβίδια πιαστηκε , πρωτα στην δεξια τη πάντα, μετά στο κέντρο και τέλος στο αριστερο στραβόξυλο...
(τοποθετώντας την τσάπα)















το αποτέλεσμα άρεσε σε όλους μας...
οταν μάλιστα μπήκαν ολα τα μαδερια (ανήμερα του ευαγγελισμου - επονται φωτογραφίες) με περίσση ικανοποιηση ,τα παιδία και ο Καπτα Σταύρος, με σχόλια ποικίλα ειπαν πως "Η πρυμη πέτυχε", "δεν θα υπάρχει τέτοια πρύμη" κ λοιπα αυτάρεσκα.... πάντως τις κακόβουλες κασσανδρες μέχρι στιγμής τις διεψευσαν.... ελπίζω να ίδιο να συμβεί και με το υπόλοιπο σκάρι...