παει κ ο Νοεμβρης (σχεδον)

  Χειμωνιαζει, βροχες και νοτιαδες... Διπλο ρεμετζο πλώρα να μας βαστα , δεσαμε και πρυματσα εφερδικη γιατι ο καβος  τραβαγε ζορι...
Οσο για τις δουλιες εχουμε μπει στην τελικη ευθεια.Τελειωσαν τα χωρισματα των δωματιων και των μπανιων. Παραγγειλαμε καλωδιωσεις  και τα λοιπα ηλεκροτλογικα ( με κοστος αρκετο... marine ενισχυμενα τα καλωδια...) και καναμε και εναν προυπολογισμο ...Που τρομαζε ελαφρως μεν  (κριση γαρ) αλλα αναποφευκτα θα εφραμοστει δε... Οσο εχει στοιχιζει μεχρι τωρα το σκαφος αλλο τοσο θα παει μεχρι να τελιωσει.... Και μπορει απο δουλεια να "φαγαμε το γιαδαρο" ομως τωρα αρχιζουν οι λεπτομεριες και οι χασουρες... Ευτυχως τα τελευταια απογευματα επανεμφανιστικε ο Μακης και εχει μια καποια βοηθεια ο Πανος. Ενω στην αρχη ειπαμε να κανουμε ολη την ηλεκτρολογικη εγκατασταση μονοι μας , ο Πανος ενιωσε τις δυναμεις του να εγκαταλειπουν..."Δεν βασταω αλλο μονος, θα πω  στο φιλιππα να ερθει και ας παει παραπανω"...Οποτε με επεισε... και ας ειναι ο προυπολογισμος υπερογκος... Για τα πλακακια και τα υδραυλικα  θα χρειαστει και εκει η συνδρομη βοηθου... ανοιγονται πολλα μετωπα εργασιων και δυο χερια δεν φτανουν. Πρεπει να γινονται ταυτοχρονα πολλες εργασιες... Γενικα παντως  χρηζουμαι τις αναγκης εθελοντων... Πρωτος και καλυτερος ο Βεσσαριος. Θαμωνας τακτικος πλεον τα βραδυα στην Μαρινα....Και μαλλον ο μονος προς το παρον... Οψομεθα....

η μεγάλη μέρα έφτασε

Ο Πάνος βγάζοντας μια απο τις τελευταιες σανίδες

  Η τελευταια καταφραγή που δεν ελεγε να κλεισει

 

Μετά βασάνων, κόπων αλλά και ικανοποίησης περισσής η μεγάλη μέρα επιτέλους έφτασε.

Το σκάφος έχει πλήρως πετσωθεί και σήμερα αν όλα πάνε καλά θα το επικαθίσουμε στην πλατφόρμα , με την βοήθεια δύο γερανών, και αύριο πουρνό πουρνο θα ξεκινήσει η επιχείρηση μεταφοράς του στην Μαρίνα της Λευκάδας. Ο καιρός στάθηκε ιδιαίτερα ευνοϊκός μαζί μας αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να ρισκάρουμε και να παραμείνουμε και άλλο στο χωράφι καθώς αν λασπώσει θα είναι αδύνατο να σκαρίαστει ο γερανός και θα αναγκαστούνε να ξεχειμωνιάσουνε εκεί.

Η Μαρίνα δέχτηκε να μας φιλοξενήσει σε τιμή άκρως συμβολική και δελεαστική για ένα μήνα. Εκεί θα παλαμιστεί το σκαφος, θα μπουν δυο χρωστούμενες στραγαλιες και η φουρνιστή, θα βαφτεί , τώρα είναι ακόμη με τα μίνια και τους στόκους (  καθως με την μεταφορά θα ανοιξουν οι αρμοι, "θα σπάσουν" καθώς λένε οι στόκοι). Στην μαρίνα επίσης θα τοποθετηθεί η μηχανή και τα αξονικά. και εκεί  θα γίνει και η καθέλκυση.

Κλασσικά εγώ το  όνειρο το ειδα .Το ρίξανε  λέει στην θάλασσα και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη γιατί στάλα νερό δεν έμπαινε από τους αρμούς του… και με ρυμουλκιο εκανε το πρώτο του ταξίδι και πήγε και πλεύρισε στο Αιγιαιώτισσα δίπλα. Ξύπνησα χαρούμενη και όταν το είπα στον Πάνο με πείραζε ότι το όνειρο ήταν ελλιπές γιατί δεν κατέγραψα την ταχύτητα που έπιασε…

Η τελευταία βδομάδα  πάντως ήταν πολύ κοπιαστική, άρχισε μέσα στα νεύρα , με δίχως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μια αράδα έλειπε για να κλείσει και δεν έλεγε να τελειώσει με τίποτα. Ο Πάνος  γριπιασμένος και συναχωμένος – ήθελε πέρδικες να κυνηγήσει-  προσπαθούσε  μόνος του να τα κάνει όλα. Φυσικά νευρίαζε, φυσικά μετά του πήγαιναν όλα στραβά, ξεβαφτίζονταν –κατά την έκφραση του- και  στόλιζε τον Άγιο Γεράσιμο ( Μάκη ακους?)… Την Κυριακή το απόγευμα ήταν το αποκορύφωμα. Ποτέ μα ποτέ δεν τον έχω δει τόσο νευριασμένο. Ήμασταν οι δύο μας και δεν τολμούσα να πώ κουβέντα… Ευτυχώς σαν από μηχανής θεός εμφανίσθηκε η Πανωραια  και σταμάτησε… Το βράδυ είχε πυρετό , όποτε λογίζεται η συμπεριφορά του ως παρενέργεια της γρίπης…

Χτες επιτέλους με τελειωμένα όλα τα μερεμέτια και σε στιγμή  που ήταν μόνοι  με μοναδικούς  παρόντες τον καπτα Σταύρο και μένα, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Δίχως κομπασμούς  , το αποτέλεσμα μας αφήνει ικανοποιημένους και με το παραπάνω. Ένα σκαρί από τα πλέον δύσκολα που ελάχιστοι θα αναλάμβαναν να ναυπηγήσουν , με γυρίσματα  φοβερά για τόσο χοντρό μαδέρι, με δίχως ουσιαστική εμπειρία , παρά μόνο το μεράκι και τις γνώσεις των θαλασσινών, με έλλειψη χρόνου τρομερή, τι να σου κάνουν 3 /4 απογεύματα μες την βδομάδα και όμως… Κατάφεραν να το τελειώσουν με το ελάχιστο δυνατό κόστος, αρκετά γρήγορα  με προσοχή στις λεπτομέρειες  παραπάνω από ότι επιβάλλονταν ( δεν έχει μείνει σόκορο αμινιαριστο) και σαφώς με ένα σκαρί που δεν παρέκκλινε καθόλου από αυτό που είχαν κατά νου όταν  έριχναν την καρίνα. Το αποτέλεσμα είναι ανώτερο και των πιο αισιόδοξων  προσδοκιών ..

Ο Καπτα Σταυρος καμαρώνει και δείχνει ζήλο υπερβολικό, αναδεικνυομενος κλασσικα στην ηγετική μορφή  και καπετανιος, γιατί λέει είναι μαθητές δικοι του τα παιδιά. Τον Πάνο αυτός τον δασκάλεψε και του μεταλαμπάδευε τις γνώσεις… αλλά και στον Στάθη καμρωνει – και αυτός μαθητής του είναι και ας τον κατσαδιάσει γιατί είναι αγύριστο κεφάλι- δίνει εύσημα γιατί σε μια βδομάδα το καλαφάτισε άριστα… με την βροχή που έπεσε και γέμισε το κουφάρι, στάλα δεν έτρεξε προς τα εξω και έβαλαν αντλία να τραβήζουν τα νερα…

Παρελειπόμενα  & ευτραπελα….

1.το βάρος του κατωκάραβου και οι Μαρμελαιοι...

Χτες κουβέντα μεγάλη έγινε για το βάρος του σκαριού , του κατωκάραβου όπως είναι τώρα. Ο Καπτα Σταυρός με χαρτί και μολύβι υπολόγισε ότι είναι "βία 7 τόνους, 3 κυβικά το πέτσωμα, μείον τη φύρα επί 0.6 ειδικό βάρος συν 2 κυβικά ευκάλυπτο των στραβών επί 0.8 συν 1 κυβικό δρύινο επί..." Κάπου εκεί χάθηκα και δεν συγκρατούσα τα νούμερα. Ως συνήθως το απογευματάκι ήρθαν οι γνωστοί επαΐοντες ( κάθε φόρα τα πρόσωπα αλλάζουν αλλά ο "χαρακτήρας του παντογνώστη άσχετου " είναι ένας, με συμβουλές επιτακτικές  πανομοιότυπες και ενίοτε υποκρύπτουσα κακία) που έχουν μυριστεί ότι είμαστε έτοιμοι και μαζεύονται τσούρμο κάθε φόρα. Δεν λείπουν φυσικά  και οι γνώστες του αντικειμένου συνήθως της θάλασσας άνθρωποι, αλλά αυτοί υιοθετούν ξέχωρη συμπεριφορά, συμβουλές μετρημένες και ειπωμένες χαμηλοφώνως.

Ο Μάκης έβαζε  ως συνήθως φιτιλιές και κουβέντα να γίνεται, τους ρωτούσε πόσο εκτιμούν ότι θα βγει το βάρος... ένας σφόδρα επέμενε "γύρω στους 50... "

Κάπου εκει αποχώρησα με τον Πάνο να ωρύεται "αν αύριο αρχίσουν να μαζεύονται οι Μαρμαλεοι θα τους λακίσω, δεν βαστάω άλλο ".

Το βράδυ ο Βεσσαριος -καλώς μας όρισε- μου ξεκαθάρισε ότι δεν θα έρθει αν είναι πάλι οι Μαρμουλεοι και τότε δεν άντεξα και ρώτησα τη σημαίνει οι λέξη που με 2 διαφορετικές εκφορές άκουσα...

Και μου εξήγησε πως έτσι αποκαλούνται οι "μούλοι" το τσούρμο που μαζεύεται κάθε φορά που υπάρχει τσερτζελες...

2. Ταχύτητα υπηρησιακή

Στοίχημα μεγάλο είναι  η ταχύτητα που θα πιάσει, σαβουρωμένο και εξοπλισμένο.

Οι εκτιμήσεις ποικίλουν από τα 5 μίλια των πλέον απαισιόδοξων που εκτιμούν ότι η μηχανή θα πέσει μικρή μέχρι τα 10 των υπεραισιοδοξιών  (του Καπτα Σταύρου και του Μάκη συμπεριλαμβανόμενων) . Ίδωμεν…

3.Ναυπηγος και σχέδια και χαρτιά

Στο ενδιάμεσα κανονίστηκαν τα διαδικαστικά ,τα  γραφειοκρατικά και άκρως αγχωτικα , τα των χαρτιών δηλαδή με τον ναυπηγό παρόντα  και τα σχέδια υπό σχεδίαση…. Παγκόσμια πρωτοτυπία, φυσικά  πρώτα το σκαρίασαμε από το σκαρίφημα του Καπτα Σταυρου – με αποκλείσεις ελάχιστες παρακαλώ- και λίγο πριν την καθέλκυση θα βγει το σχέδιο το γνήσιο.

Λίγο ακόμη και θα ήταν πραγματικό πειρατικό, δίχως χαρτιά, διχως όνομα…αλλά το πρόστιμο του λιμεναρχείου θα ήταν κάτι παραπάνω από τσουχτερό και θα μπλέκαμε σε γρανάζια γραφειοκρατικά απίστευτα Ας όψεται ο πρώτος ο ναυπηγός που μας κρέμασε και μας ειχε στο περίμενε ενάμιση χρόνο…

Καταχηρωθηκε και  επίσημα το όνομα “κουρσαρος της Αγιας Μαυρας”  με συμπλοιοκτήτες τους Πάνο και Μακη Δρακάτο, με άδεια για ναύλωση ολική εβδομαδιαίων ταξιδιών  μεταφοράς  11 ατόμων  αλλά και ημερήσιων παράλληλα…

Ο Σπύρος ο νεος ναυπηγός,  της σχολής της παλιάς και με βένα παρόμοια με των Κοκκιναιων, αφού μου εξέθεσε τα πλεονεκτήματα του auto cad και των αυτοματοποιημένων προγραμμάτων σχεδιασμού, γύρισε με νοσταλγία και μου είπε,  “όμως που  να δεις σχέδια παλιά, ποσταλιων αλλά και τρεχαντηριών, φτιαγμένα στο χέρι, πραγματικά καλλιτεχνήματα, τα βλέπεις και τα χαίρεσαι….” Πολύ πάω  τελικά τους ειδικούς που δεν βολεύονται στην ευκολία των κομπιούτερ αλλά εκθειάζουν την μοναδικότητα της ανθρώπινης παρεμβατικότητας….

Ο Σπύρος τους έριξε και την ιδέα που μάλλον τους καλάρεσε, να βρουν ένα χώρο ιδιόκτητο και να αναλαμβάνουν κατ αποκοπή και εργολαβία την κατασκευή σκαριών περίεργων που κανείς πλέον δεν φτιάχνει…να εκμεταλλευτούν τις γνώσεις  τις μηχανικές  και το επάγγελμα τους  και να παραδίδουν σκάφη έτοιμα,  με μηχανές   και εξοπλισμούς…. Ποιος ξέρει στο μέλλον , όταν τα χέρια του Πάνου ξεκουραστούν από το κάρφωμα ίσως να το σκεφτούν ποιο σοβαρά.

4. Λεπτομέρειες για την μεταφορά και φωτογραφίες θα βάλω αφού ολοκληρωθεί, έτσι για την πρόληψη." Μη τυχόν και το μεταφέρετε Τρίτη , είναι γρουσουζιά" μία από τις συμβουλές που ακούστηκαν . Την ώρα που γράφτηκαν αυτές οι γραμμές με πήρε ο Πάνος για να μου πει πως αυτός που είχε την πλατφόρμα μετάνιωσε και δεν την δίνει… Ψάχνουμε για εναλλακτική λύση..

νεοτερα του Σεπτεμβριου- κατεφθασαν ενισχυσεις

Έλειψα 5 μέρες και όταν γύρισα η εντύπωση μου ήταν πως προχώρησαν με γοργούς ρυθμους. Στα νεότερα λοιπόν και σημαντικά των τελευταίων ημερών.

- Η εύφημος μνεία και τα ευμενή σχόλια του Καπτα Σταυρου

Το Αιγαιωτισσα ΙΙ επέστρεψε για χειμώνα στη βάση του και ταυτόχρονα η επιστροφή του σήμαινε και την επιθεώρηση και επόπτευση αναδρομικά της ναυπήγησης από τον "καθ' υλη αρμόδιο" ( λόγω εμπειρίας)  Καπτα Σταύρο.

Ο Πάνος απο την προηγούμενη μου έλεγε :  "και δεν με νοιάζει τίποτα αλλo, παρά μόνο ότι ο πατέρας σου θα βρει λάθη και θα αρχίσει να φωνάζει. πως το κάνατε έτσι αυτό, γιατί δεν ρωτούσατε?"
Η αγωνιά του ήταν έκδηλη και πραγματική, γιατί παρόλη την κριτική και τα σχόλια εδώ και 3 μήνες, των αυθεντιών και  των άσχετων , το αυτάκι του δεν ίδρωνε. Συμβουλές φυσικά και άκουγε από τους "κατέχοντας την τέχνην", αλλά τις ενστερνίζονταν μόνον κατόπιν ωρίμου σκέψεως και πρακτικότητας στην εφαρμογή. Έτσι η επιστροφή του Καπτα Σταυρου , σήμαινε για τον Πάνο , ότι οι  όποιες ατέλειες, λάθη και αβλεψίες θα έβγαιναν στην επιφάνεια.
Oταν τα πρώτα , τα δεύτερα, αλλά και τα των επόμενων ημερών ,σχόλια ήταν μόνο για να αποδώσει εύφημο μνεία, η ικανοποίηση των αδερφών Δρακατου δύσκολα κρύφονταν. Σαν να αποκτήσαν ξαφνικά φτερά και έτρεχαν με χίλια. Έφτανε μια καλή κουβέντα για να τους δώσει ανάκαρα και το χαμένο τους κουράγιο. Για πρώτη φορά είδα τον  συνήθως φειδωλό και μη- κομπάζοντα Πάνο να καμαρώνει...

Εν συντομία , σταχυολογώντας  τα σχόλια που καταλάγιαζαν τους φόβους τους , ο Κ.Σταύρος, είπε πως ήταν κατόρθωμα να κλείσει η πλευρά με μόνο 3 καταφραγίες και καμία σφήνα, πως η εφαρμογή στα σόκορα και τους αρμούς ήταν κάτι παραπάνω από άψογη και συνόψιζε λέγοντας πως τα παιδιά έχουν κάνει την καλύτερη και πιο μερακλίδικη δουλεία που έχει δει...

-         Κατέφθασαν ενισχύσεις

Η επιστροφή των Αιγαιωτισσα σηματοδότησε την απαρχή της ενίσχυσης των  «δυνάμεων κρούσης».

Πέρα λοιπόν από τον Βαγγέλη που αποτελεί των πρώτο των βοηθών  εθελοντών με αρμοδιότητα το ζουμπαρισμα και δη στα χαμηλά και πλέον δύσκολα των σημείων,  κάτω από τον κόμπο του σκάφους ακολουθούν :

-Ο Στάθης που ανέλαβε 8 ώρο μεροκάτο να κάνει όλη την χαμαλοδουλεια. Σφουραρισμα, από κοινού ζουμπαρισμα , καλαφάτισμα και στοκάρισμα.

-Ο Καπτα Σταυρος, που παρόλο που δεν θελουμε να ζοριστει , βοήθα τον Πάνο όταν είναι μόνος σε τα μαδέρια, και  έφτιαξε την αρμόκολλα σε αναλογίες πρέπουσες με την προσθήκη πριονιδιού και στοκάρισε όλες τις προκιες.

Για τον Βεσσαριο θα δούμε τι επιφυλάσσουμε….

Εμένα πάντως με έχουν για το μινιαρισμα.

Σκέφτομαι λοιπόν πως με τόσους παρατρεχάμενους και  προσκολλιώμενους ίσως να χρειαστεί στο τέλος να αποδώσουμε τίτλους τιμής και ευχαριστίες σε άτομα που πραγματικά στάθηκαν αρωγοί πολύτιμοι, είτε ηθικά ή υλικα…Οψόμεθα.

-         Ιn Memorial

Ίσως η πλέον συγκινητική στιγμή όσο καιρό φτιάχνετε το σκάφος να έλαβε χώρα χτες το απόγευμα.

Απόγευμα ήσυχο και μελαχολικο.Ήμασταν μόνο , ο Πάνος , ο καπτα Σταυρος , η υπογραφόμενη και ενας από τους συνήθεις θεατές… Πενήντα κάτι, ήσυχος ανθρωπος που όταν ερχεται δεν «παρεμποδίζει» με την παρουσία του. Την ώρα που ο Πάνος   μετρούσε  να βγάλει στανζτολα  αυθόρμητα του βγήκε το παράπονο.

 « Α ρε Τακη, δεν εισαι εδώ , να σε πειραζα  τώρα, να σε φώναζα πλοιοκτήτη και εσύ να καμάρωνες. Μας άφησες νωρίς, ποιος εσυ, που πηγαίναμε για κυνήγι και δεν σε έφτανε κανένας…»

Και άρχισε ένας μονόλογος ατελείωτος , χείμαρρος πραγματικός με εικόνες, στιγμές και αναμνήσεις και τον Μαστρο Τάκη ( τον πατέρα του Πάνου και του Μάκη) για πρωταγωνιστή. Κανείς άλλος δεν μιλούσε, ο φίλος αυτός του κυνηγιού, είχε καταφέρει να ζωντανέψει τον Τακη , να τον φέρει στο σήμερα , μας έκανε να τον βλέπουμε ζωντανό να συμμετέχει στην κατασκευή , να φωνάζει , να περηφανεύεται για το σκαρί… Μετά η σιωπή – τι άλλα λόγια να πεις- έπεσε βαριά και μόνο ο ερχομός του Μάκη – ως συνήθως άκρως φασαριόζικος- διέλυσε την αμηχανία των αναμνήσεων…

"ήρθε η ώρα του τακάδου"

(τοποθετώντας το βαρύ δρυινο τρυπήτο ή τακαδό)

με τα λόγια αυτά χαιρέτησε την ομήγυρη , ερχόμενος φουριόζος ο Καπ. Σταύρος..
Κυριακή, απόγευμα συνεφιασμενο και ο αυτοσχέδιος ταρσανάς μας έχει γεμίσει κόσμο... 11 κεφάλια παρώντων μετρήσαμε ,μικρους & μεγάλους ..."Τι γίνεται έδω 10 κάθονται ένας δουλευει?"


(η Αγγελική, Ο Σταύρος Junior και η κωνσταντίνα)

" Βρε βρε σήμερα πλάκωσαν και οι επιστήμονες" ο αναμενόμενος αστεϊσμός ...

Μέρα σημαντική καθώς σήμερα θα έμπαινε το τακάδο ή τρυπητό ή κατά άλλους κουρζέτο ή κρουζετο ( όρος που όμως εδω απαντιεται για να χαρακτηρίζει άλλο ξύλο). Ελα ομως που μόνο o Πάνος ήρθε ορεξάτος και εκανε έιοσδο δυναμική, ο Μάκης βάρυπνος και ραθυμος απο τις μπύρες τις κερασμένες παρακαλούσε " Ενα καφέ ρε παιδία, ενα καφέ" ...(ο Πάνος με το βενζινοπρίονο ανοιγεί τις τρύπες...εξ ού κια η ονομασία "τρυπητο"
(υπο το άγρυπνο βλεμμα των "επιστημώνων" και το "κοιμησμενο" του Μάκη")
ανελαβέ λοιπον την ολη προεργασία ο Πάνος μόνος του... Ανοιξε τις σκαρμοφωλίες με το βενζινοπρίονο και πλανιάρισε τα πλαινα .

Το ξύλο αρκετά βαρύ, δρυς ελληνική, που αφου κοπηκε σε πλάκες εμεινε κανα μήνα "βαφτισμενη στη θαλασσα".
(η μεταφορα του τακάδου) (η πρωτη απόπειρα εφαρμογής)

Η τοποθέτηση δεν ηταν τόσο ευκολη υποθεση όπως ισως φαίνεται.Οι σκαρμοι (τρύπες) κόπηκαν και υπολογίστηκαν για την βάση των μανταλιων ( το άνω μέρος των στραβόξυλων), ομως η κλιση η φυσική που ειχε η πρυμη , οπως και η κλιση που είχαν πάρει τα στραβόξυλα ειχαν σαν αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη απόκλειση στην κορύφη ( σε καποιες (φαινονται οι αποκλισεις)
σκαρμοφωλίες εφτανε και τους 10 πόντους) και να μην μπορουν ευκολα να μπουν οι νομεις στις τρύπες (φωλιασμα) καθως ο αρμος εκ των πραγματων επρεπε να είναι μικρός
(ο ελαχιστος δυνατος) και το τακάδο κατέβαινε πολυ σφιχτα.
( πομπαρονταν τις γωνίες - τους ακαθους ή αγκαθούς)
Με πρίονι φαγώθηκαν οι προεξοχες των στραβων και με την πλανη και το σφουρακι πομπάρανε τους "αγκαθούς" .


(η εφαρμογή ξεκίνησε από την πρυμη).
Η εφαρμογή ξεκίνησε απο την πρυμη, μαζί και τα προβλήματα...
Πρώτο και κυριοτερο το βενζινοπριονο που χτύπησε καρμπυλατερ και μας αφησε στο πιο κρίσιμο σημειο.
Με ένα χτύπημα της βαρίας - μια τζεβετα που εξεχε ζόρισε το ξύλο επικύνδινα...
Οι σφίχτες δεν μπορουσαν να πιασουν εξωτερικα στην βάση της τσάπας γιατι χαλουσαν το "εργαλειο" το σχεδιο που ειχε βγάλει στο μαδερι το ρουτερ...
Μια βένα καργάρισε ενα μανταλάκι...
και λοιπα μικρα ,εκνευριστικά....

Λυσεις κληθηκαν να δώσουν κατα σειρα, οι σφίχτες - νταβίδια, ο κροκόδειλος - αλιγάτορας ή αλλιως σπαθοσεγα η βαρία - λουλού και τελος η πολυτιμότερη βοήθεια οι σφήνες - κόντρες- τακοι αναμεσα στα στραβά.




"Το πρωτο ειναι πάντα του ατζαμή" λατρεύει να λεει ο Πάνος , ψαχνοντας αλλοθι για ενδεχόμενα λαθη και με αγωνια να προκαταβάλει τυχον παραρατηρήσεις.

( Ο Πάνος σκεπτομενος και ενίοτε "χολιασμένος")

Ετσι οι συμβουλες ήταν πολλές και αναπόφευκτες και οι απόψεις παμπολες ,δίχως να απολειψουν και οι διχογνωμιες η και τριχογνωμειες ("σαν πολλοι καπεταναιοι να μαζευτήκανε σήμερα " - το σχετικό σχόλιο..


Δεν πρόφταινα να καταγράφω λέξεις και κουβέντες... ( γνωστες και αγνωστες) και μύστης να γίνομαι ορολογίας "μαγίκης " . Οταν ακόμη και λέξεις της καθομιλουμενης καθόλα κοινότυπες αποκτουν νοήμα παράτερο μα συναρπαστικό....

Σταχυολογόντας αναμεσα στα πολλά που ακούστηκαν
... Τα σχετικά....
-" Με τις σφήνες πάνε αυτα" - "Προσοχή να μην κρεπάρει , θα μπομπαρδιστεί" -"Αμα δεν τα σάξεις τα στραβόξυλα, δεν θα ερθει"
- " Οι βένες με την πάντα" - " θα ανοιξει πρόσεχε , ειναι αφομιρσμενο" - " Οι Κερκυραίοι βάζουν γράσσο στους σκαρμους για να γλυστραν πιο ευκολα" - "Μακη εκεινο το πλανιαδουρι βγαλε , μη το κλεισει μεσα , ετσι μου το εκανε εμενα στο καίκι ο Κώστας και μου εσπασε το πλωριο τακαδο. Βρήκε κόντρα."

- το 3ο πλώρα θέλει αρμένισμα " - οι ορμήνιες του πάτερα Κανελλου (Σταθη) αρωγου και παρατηρητή χρησιμου, που εβλεπε και επέβλεπε απο κατω ,έχων την καλύτερη οπτικη

( Σταθής Κανελλος - επιβλέπων)

- " Να το χαλίσεις, να το παρασύρεις"
-"Δεν εχει ανάγκη , θα το βυζάξει ρε παιδία" ( εννοόντας οτι θα το τραβήξει)
-"Ηρθε και φίλησε" η κουβέντα η τελευταια που μας ανακούφισε, περιγραφοντας το ξύλο που εφαρμωσε επιτελους.

....Και τα ασχετα...
-"Ρε παιδία είδα στον Αη Γιαννη κατί κυπαρρισια , οτι πρέπει για αλμπουρα, στα 20 μετρα απο τη ρίζα ήταν άροξο, μια ευθεια... αλλο πραμα".
-"ετσι και ο παππουλης μου ειχε παει πρωτη φορά στην Αθήνα , στον Εθνικό κήπο, και αντι να κοιταζει τις κοπελίες τις εποχής, εβλεπε τα δέτνρα τις δάφνες και μονολογούσε" ε ρε ενα στελιαρι για τσαπί που θα εβγαζε"
- " μη βάλετε μέσα μπογία, να αναπνεει , αλλιως το χάσατε το ξύλο"
-" τι μας έλεγε ο Σπύρος; Ο καραβομαραγκος ο Κυπριος του ελεγε πως σκαφος που μυρίζει σεντινόνερα , δεν σαπίζει, να μη το φοβάσε".
-"Στους αρμους , αρμοπλαστ με πριονιδι να βάλεις"
-"τι λες; λάστιχο θα μπει. Η αρμοκολλα τραβά το ξύλο και κάνει σφήνες , δεν υπάρχει περίπτωση να στανίαρει "

Εμαθα σήμερα την Λουλού (ανεπίτρεπτο μου είπαν να μην την ξέρω), τον αλιγάτορα, το παραστημα
Και οι συνήθεις αγνωστες μου λεξεις ...
κόντρα , κλαπάκι, πλάνετα , μισόκομα, τάγιο, χαλίζω ... (αναμένω να μου τις εξηγήσουν λιαν συντόμως)

Ας το δούμε και καρέ καρε.... (βάζοντας σφήνα)

(χτυπώντας με την βαρία και βάζοντας σφιχτες)

(πέρασαν όλα τα στραβά)










(Ηρθε και φιλησε....
Η τελική εφαρμογή)

τελειωνοντας με την πρυμη... και επεται συνέχεια

Ο Απρίλης μπήκε για τα καλα, και η ανοιξη μαζί του...μας βρήκε ευτυχως με τελειωμενη την πρύμη, (παρόλο που οι εργασίες στο μηχανουργείο καλα κρατουν, και οι αβαρίες ανεμοτρατων και λοιπων ψαραδικων δεν τελειωνουν ποτέ) πετσωμενη μεχρι το σημειο που θα μπουν τα δυο παραθυρα της ( παλιακά με τζαμάκια καφασωτα , και βιτρω)....

Παρα τους περί του αντιθετου φόβους μας , η πρύμη ήρθε και αρκετα ευκολα και δεν μας πεδεψε ιδιαιτερα , με εξαιρεση μια μικρή δυσκολια που αντιμετωπίσαμε όταν τοποθετήσαμε το γυαλι κουλτουκι -το τακάδο της πρυμης που λόγω της κλίσης των μανταλιων δεν μπορει να μπει φυτευτά, αλλα εφαρμόσει με δόντι... Καθώς ηταν όμως το πρωτο φυτευτό δικαίως πεδευτίκαμε... απο κει και περα ουτε τα διπλα φάλτσα των μαδεριων της πρύμης μας δυσκόλεψαν ούτε φυσικά το καλαφατισμα...

Δούλεψε στους αρμους του τακάδου λοιπον στουπί, ματσόλα και αυτοσχέδιο σφυρίλατο καλαφατικό που εφτιαξε στο μηχανουργείο του ο Πάνος ( "με λεπτομερια , φωτία, χτύπημα και μερακι οπως καναν οι παλιοι" καθως λέει ο ίδιος, ή "χασομερόντας ένα ολόκληρο μεσημερι και σφυροκοπώντας... ξεσηκωνοντας συνάμα και την γειτονια στο πόδι" κατα πως λένε όσοι δεν τον συμμερίζονταν , μισοαστεια , μισοσοβαρά....

Τα σχόλια οσων ειδαν την πρύμη - των έχοντων γνώσεις περί σκαφων , οχι των συνήθων περίεργων παρατρεχάμενων- ικανοποιητικά... πρύμη επιβλητική και σαφως αλλιωτική τις σύνηθες...
Μικρή λεπτομέρια :Δεν τη πετσωνουμε ακόμη μεχρι επάνω, πρώτον για να μην προσθέσουμε βαρος πριν την καθέλκυση - αφου για να το ρίξουμε στη θαλασσα πρεπει να το ρυμουλκύσουμε καποια χιλιομετρα και δευτερον για να μην προσθεσουμε ύψος που θα εμποδίζει την δίελευση εξαιτίας των καλωδίων της ΔΕΗ)

Τωρά αφου το μαδέρωμα τελειωσε, μαλλον ερχεται η σειρά μου ,καθώς είναι καιρός να στρωθω, να πάρω μέτρα και να αρχίσω να σκαλίζω τα ξυλογλυπτα της πρυμης... κλαρες πάνω απο τα τακάδο να κυκλώνουν το σκαρί και δυο λιονταρια ενετικα κατω από το ταμπλά που θα γράφει το ονομα...

Από καραβομαραγκοδουλειες, επονται τα υπόλοιπα τακάδα ( ηδη έχουν σχεδιαστεί και σημερα θα τρυπηθουν,), το μαδέρωμα του αρμενιστή και το καταστρωμα της πρυμης το εσωτερικό (αυτό που θα λειτουργήσει ως πάτωμα του σαλονιου). Οριο χρονικό μέχρι το τέλος Μαη... Η ιεραρχιση των προτεραιοτήτων μονο τυχάια δεν ειναι καθως Μαιος και Ιουνιος θα βρεί τον Πανο μοναχό του να μαστορεύει. Εθελόντρια μόνη έγω στην προσπάθεια του , ομως οι δυνατότητες μου περιοσρισμενες...αρα πορευόμαστε με εργασίες που δεν απαιτουν χέρια πολλά...
( η Μικρή Κωνσταντίνα, εθελόντρια αυτοκλητη κανει ένα διαλλειμμα απο το μινιαρισμα -ναι περνει το πινέλο και βάφει- , τρωγοντας ένα κουλουρι)

Εγινε σκέψη και ακολουθησε κουβέντα πολύ για τον αν ήταν πρεπον και συμφέρον να αναζητήσουμε τις υπηρεσίες καραβομαραγκού επαγγελματια, ίσα για το μεδέρωμα , το πλανίαρισμα και το καλαφάτισμα... η πρωτη βολιδοσκόπιση μας προσγείωσε ανώμαλα καθως το ύψος όμως της αμοιβής που απαίτηθηκε"φιλικά" ήταν δυσθεώρητο για το βαλάντιο των παιδιων ( προχειρος υπολογισμος μας εδειξε πως η τιμή που ζητήθηκε για 2 μήνες δουλιας ιεναι το κόστος που στοιχήσει το σκαρί απο την καρίνα μέχρι να πέσει στη θαλασσα) αλλα και αναρμοστο για μια προσπαθεια που ξεκίνησε, στηρίχτηκε και συνεχιστηκε , ερασιτεχνικά μεν αλλα πολύ υπεύθυνα δε, με μόνη πυξίδα το "σαράκι της δημιουργίας".


Κατα βάθος και ενθόμυχα χάρηκα για το απαγορευτικό της προσφοράς , μιας και εξαρχής ήθελα το όλο εχγειρημα, να μην το καπηλευτουν εκ των υστερων αλλοι...

-Ας πάει και δυο μηνες και τρεις πίσω -"και ποιος εγγυαται οτι θα ειναι συνεπης στο χρονοδιαγραμμα του ο μαραγκος και δεν θα τον κυνηγάμε ως ειθισται να κανουν ολοι του οι πελατες" η πρώτη ενσταση ,

-Ας κουραστουμε παραπάνω, και τι έγινε?? και ας μη το κουνησουμε ρουπι απο την Λευκαδα ολο το καλοκαιρι , "(camping "το καλλιγονι" μας βλέπω για διακοπές)"

-και συμπληρωνω εγώ " ας υποστώ την γκρίνια του Πάνου όταν θα κάνω κατι λάθος βοηθώντας τον- ποιος τον ακουει... "

Θα ειναι όμως ένα πειρατικό που φτιαχτηκε μόνο απο τα χέρια τους , ετσι όπως το ονευρευτηκαν πριν απο ενα χρόνο... Ενα σκαφος με τα ενδεχόμενα λάθη του, τα αναπόφευχτα σφάλματα των πρωτόπειρων, όμως θα ειναι ένα καραβάκι όλοδικο τους , που θα γνωρίζουν καθε του προκία, καθέ του ξύλο, που υστερει και που υπερτερει...κάθε του λεπτομερια...

Γιατί όπως λεει και ο αγαπημενος στίχος " αξίζει να υπαρχεις για ένα όνειρο και ας ειναι η φωτία του να σε κάψει"....

"you may say I am a dreamer ,but I am not the only one"...

Ο κλασσικός αυτό στίχος ηρθε ως αυτοκλητος & αυθορμητος τίτλος κοιτώντας παλιές φωτογραφίες που με γύρισαν κάμποσα χρονια πίσω...συγκρίνοντας τες με τις τωρινές του Κουρσάρου.

Ταξίδι στο χρόνο λοιπόν, με κοινό παρανομαστή και πάντα παρόντα τον Καπτα Σταυρο τον Αρέλη ,έχωντα όχι απαραίτητα πάντα την ίδια ιδιότητα.


( ο Καπτα Σταυρος σήμερα , στο ακράπι του Κουρσάρου ακουμπισμενος)




Πρώτη στάση στη Λευκάδα στα καρνάγια του Βλυχού ,τότε που ναυπηγήθηκε το Αιγιαιωτισσα Ι ( πέρασαν κιόλας 23 χρόνια)



Λευκαδα - Ειναι Οκτώβρης του 1985. Εχουν τελειωσει τα ταξίδια του Sunny Cruise και ο Καπ. Σταύρος μολις εχει ξεμπαρκαρει.Σπεύδει στη Λευκάδα οπου ναυπηγούνταν κατά παραγγελία του και με σύμβααση αποκοπης η ναυπήγηση του πρωτου Αιγαιώτισσα ( 24 μετρα τοτε). Το χρονοδιαγραμμα ειχε καταστρατηγηθειαπο τα καρναγια και τα περιθώρια ειχαν στενέψει επικύνδυνα. Το σκαρι ήταν μόνο με τις στραγαλίες , με το πρώτο του κλεισμενο ναύλο για το Μαη του 1986. Εμοιαζαν όλα τα εμπόδια ανυπερβλητα. Χρήματα δεν υπήρχαν για να μπουν προσθετα συνεργεία. Η απέλπισία περίσσευε. Τοτε ήταν που επιστρατεύτηκαν παντιοτρόπως οι φίλοι και με περίσση κουραση και προσωπική εργασία πραγματοποιήθηκε το ακατόρθωτο. 26 Μαιου του 1986 το σκάφος επεσε στην Θαλασσα, μη εχοντας χρόνο ουτε για δοκιμαστικό, 29 Μαιου του 1989 εγινε η πρωτη επιβίβαση επιβατων στην Κερκυρα...

Χρονια σκλήρα που εθρεψαν την μετέπειτα εμπειρία....


Πρέβεζα 1995-1998
Και επονταν συνέχεια - σαν χτες μου φαίνεται - στην Πρεβεζα , στην Μαργαρώνα ,οταν φτιαξαμε το καμάρι μας το "Αιγαιώτισσα ΙΙ".
Τολμημα σοβάρο και με κινδύνους πολλους, εμελε να ειναι το μεγαλύτερο ξύλινο της τελευταιας 4ο ετίας που ναυπηθηκε στην ελλαδα - μεχρι εκεινη την στιγμή-θελαμε αυτή τη φορά ένα καραβόσκαρο γνήσιο και περήφανο... το πάθημα της ππροηγούμενης ναυπηγησης θέλαμε να ειναι μάθημα στην παρούσα, ετσι δεν μπλεξαμε με καρναγια και συμβάσεις έργου. Καραβομαργκος και συνεργός ο Κώστας ο Χαρίτος , εκ Σαμου ορμώμενος - με περγαμηνες στους καρλοβασίτικους ταρσανάδες... Η χρηματοδότηση και εδω απέλειπε, το ίδιο και κάθε λογής ενίσχυση... δουλευε και όργωνε τις θαλασσες το Αιγαιώτισσα το μικρό για να"βγάλει" το μεγάλο....
Εμενε και αυτή τη φορά η εργασία η προσωπική , ακόμη πιο κοπιαστική ...
"τα στραβά 7 φορες τα μινιαρισα και άλλες 7 χρωμα τα πέρασα , τόσες και εσεις να τα βάψετε" μας λεει σήμερα η Κυρά Μαρία....



Και επειδή τα χρονοδιαγραμματα ειναι για να "καταπατούνται" και οι "μαστορες" για να τους κυνηγας και αυτή τη φορά ο χρόνος περνουσε γρηγορα ανεκμετταλευτος και εις βάρος μας - παρόλες τις ποινικεςρήτρες και τις ασφαλιστικές δικλειδες...

Η καρίνα έπεσε το 1995 - το πετσωμα ολοκληρωθηκε το 1997 και καθελκύστηκε το 1998










Σαφώς από τις πλέον συγκινητικές στιγμής ήταν όταν έπεσε στη θάλασσα ανήμερα του Αγίου Κωνσταντινου ( 21.05.1998). Με την Σχολή των Πλοιαρχων της Πρεβεζας παρούσα, με βάζα δανεικά απο τα καρνάγια του Βλυχου ( ρυμουλκιο τα έφερε στα μουλωχτα το Αιγαιώτισσα Ι απο την Λευκάδα στην Πρέβεζα) , με υπευθυνους για το ριξιμο και αυτους δανεικους απο την Λευκάδα, με την καρδια να χτυπά δυνατα και με το στομαχι ενα κόμπο... Α και κλασσικά με την απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία που δεν επετρεπε να μεταφερθει το σκάφος στην Λευκάδα.

η πρωτη προπελια


το πρωτο ρεμέτζο


Στιγμες που χαραχτηκαν στην μνημη ανεξίτηλα και που προφανως αυτες είναι που μας γεμίζουν αισιοδοξια και θρεφουν την φαντασία μας ωστε να βλέπουμε ήδη τον "Κουρσάρο της Αγίας Μαύρας " να ταξιδέυει , όταν ολοι οι άλλοι βλέπυν μονο άψυχα ξύλα...

της πρύμης το πέτσωμα

της πρύμης το πέτσωμα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

Επιτέλους λιακάδα. και η πρύμη κλείνει. Τα μαδέρια απο διαλεγμένο φιλανδικό πεύκο, γύρισαν πολύ ευκολα. Ο τάκος ο τελευταίος είναι από φτελιά. .τέσσερα λοιπόν τα ριπίδια, από κάθε πλευρά του σκάφους. Το τελευταίο τοποθετήθηκε αφού πρώτα μαδερώθηκε το κάτω μέρος της πρύμης...
Σειρά εχει τώρα το τακάδο - τρυπητο-. Θα ξεκινήσουμε από την πρύμη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε με τα ριπίδια της.

λεξιλόγιο & ορολογία ταρσανάδων (μέρος 2ο)

σημειωση: ενα πολυ ενδιαφερον λεξικό τέτοιων όρων υπάρχει και στον ναυτοτοπο. αξίζει να το δειτε καθώς υπαρχουν αρκετες διαφορες στην ορολογια που ισως να οφειλονται και στην τοπικη ντοπιολαλία....

μερος 2ο

• λ:

λούρος - μαδέρι στα έξαλα του σκαριου

• μ:

Μασταρί-μικρό κομμάτι βοηθητικού ξύλου στην απεικόνιση με σταντζόλα. συνήθως έχει σχήμα τετράπλευρου ή άλλου πολύγωνου και με την κατάλληλη εφαρμογή απεικονίζει επακριβως τις γωνίες και τα φάλτσα.
Μισοκάδενο- καμάρι που δεν πιάνει μέχρι τον απέναντι νομέα, αλλα έχει μήκος όσο το πλάτος του αλουέ (καταστρωματος) στην περιπτωση που υπάρχει καφασωτο
μαδέρι- το ξύλο εκεινο που χρησιμοπιείται για πέτσωμα. ιδανικό θεωρούνταν το Σαμιώτικο πευκο
μπουντέλι- ξύλο στήρηγμα
μονόστραβο- όταν το δέσιμο γίνεται με μονό νομέα
μπρατσόλι- γωνιακό ξύλο ενίσχυσης του δεσιματος με φυσική κούρμπα
μπαστούνι- το ξύλο που προεκτινει την πλωρη .συνανταται με δίαφορες κλίσεις
μεσαία τομή- ο νομέας που βρίσκεται στο σημείο οπου το σκάφος έχει το μέγιστο πλάτος(περίπου στην μέση ). Στον κουρσάρο 4 συνεχόμενα στραβά έχουν τις διαστάσεις της μεσαίας τομής
μαουλοπόρτι- τα ορθά γύρω από το αμπάρι
μπατσικάρμι-δέστρα πάνω στον αρμενιστή
μιξός ή μυξός-αυλάκι ανάμεσα στις στραβοξυλίες
μπαένα-καραμοσάλι σηαμαδούρα
μπιατέδες-τούρκικά παλία ξύλινα σκαρία
μαντάλι-το τελευταιο υψηλότερο μέρος των νομέων
μπλανέτα-ταβλάκι που τοποθετήται ανάβεσα στο μαδερί και το σφίχτη για να μην τραυματιστεί το ξύλο
μάσκα-το πλωρίο πλευρικό μέρος του σκαρίου (δεξία και αριστερή μάσκα). Εκφραση "έχουμε τον καιρό στη Μάσκα"

• ν:

νομέας-οι στραβοξύλιες, το βασικό στήσιμο και δέσιμο του σκάφους που καθορίζει τις αντοχές τους. Στα μικρα ξύλινα αποτελείται από 3 ή 4 μέρη ( τμήματα του στραβου είναι η έδρα, στρώση, το μαντάλι). Στα πρώτα σταδια της ναυπήγησης τα στραβά τοποθετήθηκαν ανά 5 αφού πρώτα σχεδιαστηκαν στη σάλα και αποτυπωθηκαν σε λεπτο ξύλο (χνάρι)
νήμα-λεπτό νήμα από το πλωρίο στο πρυμιο ποδόσταμο, βοηθά στο αλφάδιασμα
νταβίδι- εργαλειο που σε συνδιασμο με τις βίδες-σφίχτες ή μόρσα βοηθά να στρωσουν τα μαδέρια κατα τη δειάρκεια του πετσώματος

• ξ:
• ο:

ορθό- καθετη κωλωνα στήριγμα
ορθόπλωρο-σκαρί με πλώρη περήφανη συνήθως καραβόσκαρο.εκφραση "είχαμε τον καιρό ορθόπλωρα"

• π:

ποδόσταμο- το ορθο ξύλο ίδιας διατομης με την καρίνα που σχηματίζει την πλώρη και την πρύμη
περαδούρι- βοηθιτικό ξύλο σαν προχειρο καμάρι που ενώνει τα μανταλια των στραβών και βοηθά στην ευθυγραμμιση τους
παπαδία-είδος πρυμης
πικερία-το μακρύ κάθετο ξύλο στην κάτω μερία των καμαριών
παπάς- δέστρα
παβέτσο-απάγκιο

• ρ:

ριπίδι- στραβά τοποθετημένα απευθειας πάνω σε ακράπι δίχως την ύπαρξη έδρας ρουμπολια- δίνη ρεύματος νερού
ρότολο- στρογγυλος κύλινδρος πάνω στον οποιο εσέρναν βάρκες

• σ:

σωτρόπι-εσωτρόπειο ( εσωτερική τροπίδα) ή σάφρα. ξύλο ίδιας συνήθως διατομης με την καρίνα και παραλληλο προς αυτή ,που μπαινει πάνω απο τις έδρες των νομεων και δένει το σκαφος
σάφρα-εσωτρόπειο ( εσωτερική τροπίδα) ή σωτρόπι. ξύλο ίδιας συνήθως διατομης με την καρίνα και παραλληλο προς αυτή ,που μπαινει πάνω απο τις έδρες των νομεων και δένει το σκαφος
στραβό-ή στραβοξυλία ή νομέας.το βασικό στήσιμο και δέσιμο του σκάφους που καθορίζει τις αντοχές τους. Στα μικρα ξύλινα αποτελείται από 3 ή 4 μέρη ( τμήματα του στραβου είναι η έδρα, στρώση, το μαντάλι). Στα πρώτα σταδια της ναυπήγησης τα στραβά τοποθετήθηκαν ανά 5 - με πρωτη την μεσαία τομή, αφού πρώτα σχεδιαστηκαν στη σάλα και αποτυπωθηκαν σε λεπτο ξύλο (χνάρι)
σοκορο-το σημείο της ματίσης
σταντζόλα- ξύλο βοηθιτικό για την απεικονιση και αποτυπωση του σχήματος του τελικού ξύλου
σάλα- μέρος οπου χαράζονται και αποτυπωνονται τα στραβά
στραγαλιά- μακρύ και γερό ξύλο που ενώνει καθετα τους νομεις απο το εσωτερικό τους μέρος.Η πρωτη στραγαλια εφάπτεται της σάφρας και απο κει και περα επαφειεται στην κρίση του καραβομαραγκου που και πόσες στραγγαλιες θα τοποθετήσει.πάντως όσο περισσότερες τόσο πιο καλό το δέσιμο του σκάφους. Η στραγαλία που εφάπτεται με τα καμάρια και τους νομεις και στο εξωτερικό αντίστοιχο ύψος της έχει την τσαπα ονομάζεται καδινοπνίχτης
σκαμνία- χρύσο γερό ξύλο που δυστυχως δεν βρίσεκται σε μεγάλες ποσότητες
στρώση- μέρος του στραβού.
στρίντζο- το πλωριο στεγανό οπου συνηθως είναι η καδένα της αγκύρας.

• τ:

τζαβέτα- η βίδες οι ανοξειδωτες που κατα κόρον χρησιμοποιούνται για να δεθουν τα στραβά
τακάδο η τρυπητό- το πλατύ ξύλο που μπαινει καπακι (τρυπημένο) στους νομεις και τους δενει με το άνω μέρος των καμαριων. Στο υψος του καταστρώματος.
τσαπράζι- η εκφραση "αλλάζει το τσαπράζι"¨λέγεται να για δειξει την εναλλαγή στην σειρά του καρφώματος
ταμπουκι- μικρή υπερκατασκευή στο καταστωμα για την είσοδο σε καμπίνες, αμπάρι, στρίντζο κ.λ.π.
τσάπα- το πλατυτερο μαδέρι στο ύψος των καμαριων και κάτω απο το τακάδο.
τουρέλο-το πρωτο εφαπτόμενο στην καρίνα μαδέρι
τουφέκι- δένει τα ριπίδια στην πλώρη και την πρύμη όπου δεν μπορουν να μπουν στραγαλίες
τσαρούχωμα - όταν ένα σκαρί έχει την πλώρη του ασυμμετρα υπερυψωμένη σε σχέση με την πρυμη. αντιθετη εκφραση: "ειναι με τα μούτρα"

• υ:

υφαλα- το μέρος της γάστρας που ειναι μέσα στη θαλασσα η αλλιως βρεχάμενα ή βαθυκά

• φ:

φάλτσο-η γωνια που σχηματιζουν εξωτερικά και εσωτερικα τα στραβά. συνηθως πιο εντονο στην πλωρη και την πρυμη. Για να βγει στην κορδελα το φάλτσο απαιτηται μέτρηση και ένα βοηθιτικό ξυλακι-σφήνα που τοποθετήται αναμεσα στο στραβό και την πλακα της κορδελας. φτελιά- καραγάτσι- ιδανικό ξύλο για καραβομαργκους κυρίως για νομεις. εχει όμως πολύ χωμα και καταστρεφει τα δόντια της κορδέλας.
φούρμα- λεπτο και στενό ξυλο που τοποθεται πλωρα - πρυμα στασ τραβά σε διαφορα ύψη για να δειξει την γραμμή του σκαφους και ενδεχομενες ατελειες που απαιτουν ειτε πλανιαρισμα είτε σφήνες
φερμενέλα- λέξη ασχετη που ακουστηκε ομως και που αρεσε... η θηλια της πόρτας
φουρνιστή-γωνιακό ξύλο σαν μπρατζολι, πολύ γερό που δένει τις δυο πλευρες της πλωρης εσωτερικα ( και της πρύμης σε καποια σκαρια)
φουρμάρισμα - η τοποθετηση της φουρμας. απαιτει καλό μάτι.
φορστέρι-ξύλινο μπαούλο

• χ:

χνάρι-το ίχνος / σχεδιο του νομεα

• ψ:

ψαροκόκκαλο- ειδος πετσωματος
ω: