Καραβια βγηκαν στη στερια....

Η μεγάλη μέρα έφτασε, εν συντομία για τους αγωνιούντες στέφτηκε με αγχος απίστευτο – τις συνήθεις αναποδιες που συμβαίνουν όταν νομίζεςι πως όλα τα εχεις σκαφτεί, με φωνές κλασσικα αφού ο Μόντζος ηταν εκεί (θυμάσαι Θεοφιλε με τα άλμπουρα τον γερανό???), χτυποκάρδια  παααααρρρα πολλλλααααααα, ταλαιπωρία και τελικά επιτυχία.

Είμαι κατάκοπη, κλεισαμε 12 ώρο στο πόδι θέλω  να γράψω τι έγινε , να μοιραστώ τη χαρά μας…αλλα δεν αντεχω… Αυριο λοιπον τα σπουδαια και ολες οι λεπτομεριες.

η μεγάλη μέρα έφτασε

Ο Πάνος βγάζοντας μια απο τις τελευταιες σανίδες

  Η τελευταια καταφραγή που δεν ελεγε να κλεισει

 

Μετά βασάνων, κόπων αλλά και ικανοποίησης περισσής η μεγάλη μέρα επιτέλους έφτασε.

Το σκάφος έχει πλήρως πετσωθεί και σήμερα αν όλα πάνε καλά θα το επικαθίσουμε στην πλατφόρμα , με την βοήθεια δύο γερανών, και αύριο πουρνό πουρνο θα ξεκινήσει η επιχείρηση μεταφοράς του στην Μαρίνα της Λευκάδας. Ο καιρός στάθηκε ιδιαίτερα ευνοϊκός μαζί μας αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να ρισκάρουμε και να παραμείνουμε και άλλο στο χωράφι καθώς αν λασπώσει θα είναι αδύνατο να σκαρίαστει ο γερανός και θα αναγκαστούνε να ξεχειμωνιάσουνε εκεί.

Η Μαρίνα δέχτηκε να μας φιλοξενήσει σε τιμή άκρως συμβολική και δελεαστική για ένα μήνα. Εκεί θα παλαμιστεί το σκαφος, θα μπουν δυο χρωστούμενες στραγαλιες και η φουρνιστή, θα βαφτεί , τώρα είναι ακόμη με τα μίνια και τους στόκους (  καθως με την μεταφορά θα ανοιξουν οι αρμοι, "θα σπάσουν" καθώς λένε οι στόκοι). Στην μαρίνα επίσης θα τοποθετηθεί η μηχανή και τα αξονικά. και εκεί  θα γίνει και η καθέλκυση.

Κλασσικά εγώ το  όνειρο το ειδα .Το ρίξανε  λέει στην θάλασσα και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη γιατί στάλα νερό δεν έμπαινε από τους αρμούς του… και με ρυμουλκιο εκανε το πρώτο του ταξίδι και πήγε και πλεύρισε στο Αιγιαιώτισσα δίπλα. Ξύπνησα χαρούμενη και όταν το είπα στον Πάνο με πείραζε ότι το όνειρο ήταν ελλιπές γιατί δεν κατέγραψα την ταχύτητα που έπιασε…

Η τελευταία βδομάδα  πάντως ήταν πολύ κοπιαστική, άρχισε μέσα στα νεύρα , με δίχως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μια αράδα έλειπε για να κλείσει και δεν έλεγε να τελειώσει με τίποτα. Ο Πάνος  γριπιασμένος και συναχωμένος – ήθελε πέρδικες να κυνηγήσει-  προσπαθούσε  μόνος του να τα κάνει όλα. Φυσικά νευρίαζε, φυσικά μετά του πήγαιναν όλα στραβά, ξεβαφτίζονταν –κατά την έκφραση του- και  στόλιζε τον Άγιο Γεράσιμο ( Μάκη ακους?)… Την Κυριακή το απόγευμα ήταν το αποκορύφωμα. Ποτέ μα ποτέ δεν τον έχω δει τόσο νευριασμένο. Ήμασταν οι δύο μας και δεν τολμούσα να πώ κουβέντα… Ευτυχώς σαν από μηχανής θεός εμφανίσθηκε η Πανωραια  και σταμάτησε… Το βράδυ είχε πυρετό , όποτε λογίζεται η συμπεριφορά του ως παρενέργεια της γρίπης…

Χτες επιτέλους με τελειωμένα όλα τα μερεμέτια και σε στιγμή  που ήταν μόνοι  με μοναδικούς  παρόντες τον καπτα Σταύρο και μένα, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Δίχως κομπασμούς  , το αποτέλεσμα μας αφήνει ικανοποιημένους και με το παραπάνω. Ένα σκαρί από τα πλέον δύσκολα που ελάχιστοι θα αναλάμβαναν να ναυπηγήσουν , με γυρίσματα  φοβερά για τόσο χοντρό μαδέρι, με δίχως ουσιαστική εμπειρία , παρά μόνο το μεράκι και τις γνώσεις των θαλασσινών, με έλλειψη χρόνου τρομερή, τι να σου κάνουν 3 /4 απογεύματα μες την βδομάδα και όμως… Κατάφεραν να το τελειώσουν με το ελάχιστο δυνατό κόστος, αρκετά γρήγορα  με προσοχή στις λεπτομέρειες  παραπάνω από ότι επιβάλλονταν ( δεν έχει μείνει σόκορο αμινιαριστο) και σαφώς με ένα σκαρί που δεν παρέκκλινε καθόλου από αυτό που είχαν κατά νου όταν  έριχναν την καρίνα. Το αποτέλεσμα είναι ανώτερο και των πιο αισιόδοξων  προσδοκιών ..

Ο Καπτα Σταυρος καμαρώνει και δείχνει ζήλο υπερβολικό, αναδεικνυομενος κλασσικα στην ηγετική μορφή  και καπετανιος, γιατί λέει είναι μαθητές δικοι του τα παιδιά. Τον Πάνο αυτός τον δασκάλεψε και του μεταλαμπάδευε τις γνώσεις… αλλά και στον Στάθη καμρωνει – και αυτός μαθητής του είναι και ας τον κατσαδιάσει γιατί είναι αγύριστο κεφάλι- δίνει εύσημα γιατί σε μια βδομάδα το καλαφάτισε άριστα… με την βροχή που έπεσε και γέμισε το κουφάρι, στάλα δεν έτρεξε προς τα εξω και έβαλαν αντλία να τραβήζουν τα νερα…

Παρελειπόμενα  & ευτραπελα….

1.το βάρος του κατωκάραβου και οι Μαρμελαιοι...

Χτες κουβέντα μεγάλη έγινε για το βάρος του σκαριού , του κατωκάραβου όπως είναι τώρα. Ο Καπτα Σταυρός με χαρτί και μολύβι υπολόγισε ότι είναι "βία 7 τόνους, 3 κυβικά το πέτσωμα, μείον τη φύρα επί 0.6 ειδικό βάρος συν 2 κυβικά ευκάλυπτο των στραβών επί 0.8 συν 1 κυβικό δρύινο επί..." Κάπου εκεί χάθηκα και δεν συγκρατούσα τα νούμερα. Ως συνήθως το απογευματάκι ήρθαν οι γνωστοί επαΐοντες ( κάθε φόρα τα πρόσωπα αλλάζουν αλλά ο "χαρακτήρας του παντογνώστη άσχετου " είναι ένας, με συμβουλές επιτακτικές  πανομοιότυπες και ενίοτε υποκρύπτουσα κακία) που έχουν μυριστεί ότι είμαστε έτοιμοι και μαζεύονται τσούρμο κάθε φόρα. Δεν λείπουν φυσικά  και οι γνώστες του αντικειμένου συνήθως της θάλασσας άνθρωποι, αλλά αυτοί υιοθετούν ξέχωρη συμπεριφορά, συμβουλές μετρημένες και ειπωμένες χαμηλοφώνως.

Ο Μάκης έβαζε  ως συνήθως φιτιλιές και κουβέντα να γίνεται, τους ρωτούσε πόσο εκτιμούν ότι θα βγει το βάρος... ένας σφόδρα επέμενε "γύρω στους 50... "

Κάπου εκει αποχώρησα με τον Πάνο να ωρύεται "αν αύριο αρχίσουν να μαζεύονται οι Μαρμαλεοι θα τους λακίσω, δεν βαστάω άλλο ".

Το βράδυ ο Βεσσαριος -καλώς μας όρισε- μου ξεκαθάρισε ότι δεν θα έρθει αν είναι πάλι οι Μαρμουλεοι και τότε δεν άντεξα και ρώτησα τη σημαίνει οι λέξη που με 2 διαφορετικές εκφορές άκουσα...

Και μου εξήγησε πως έτσι αποκαλούνται οι "μούλοι" το τσούρμο που μαζεύεται κάθε φορά που υπάρχει τσερτζελες...

2. Ταχύτητα υπηρησιακή

Στοίχημα μεγάλο είναι  η ταχύτητα που θα πιάσει, σαβουρωμένο και εξοπλισμένο.

Οι εκτιμήσεις ποικίλουν από τα 5 μίλια των πλέον απαισιόδοξων που εκτιμούν ότι η μηχανή θα πέσει μικρή μέχρι τα 10 των υπεραισιοδοξιών  (του Καπτα Σταύρου και του Μάκη συμπεριλαμβανόμενων) . Ίδωμεν…

3.Ναυπηγος και σχέδια και χαρτιά

Στο ενδιάμεσα κανονίστηκαν τα διαδικαστικά ,τα  γραφειοκρατικά και άκρως αγχωτικα , τα των χαρτιών δηλαδή με τον ναυπηγό παρόντα  και τα σχέδια υπό σχεδίαση…. Παγκόσμια πρωτοτυπία, φυσικά  πρώτα το σκαρίασαμε από το σκαρίφημα του Καπτα Σταυρου – με αποκλείσεις ελάχιστες παρακαλώ- και λίγο πριν την καθέλκυση θα βγει το σχέδιο το γνήσιο.

Λίγο ακόμη και θα ήταν πραγματικό πειρατικό, δίχως χαρτιά, διχως όνομα…αλλά το πρόστιμο του λιμεναρχείου θα ήταν κάτι παραπάνω από τσουχτερό και θα μπλέκαμε σε γρανάζια γραφειοκρατικά απίστευτα Ας όψεται ο πρώτος ο ναυπηγός που μας κρέμασε και μας ειχε στο περίμενε ενάμιση χρόνο…

Καταχηρωθηκε και  επίσημα το όνομα “κουρσαρος της Αγιας Μαυρας”  με συμπλοιοκτήτες τους Πάνο και Μακη Δρακάτο, με άδεια για ναύλωση ολική εβδομαδιαίων ταξιδιών  μεταφοράς  11 ατόμων  αλλά και ημερήσιων παράλληλα…

Ο Σπύρος ο νεος ναυπηγός,  της σχολής της παλιάς και με βένα παρόμοια με των Κοκκιναιων, αφού μου εξέθεσε τα πλεονεκτήματα του auto cad και των αυτοματοποιημένων προγραμμάτων σχεδιασμού, γύρισε με νοσταλγία και μου είπε,  “όμως που  να δεις σχέδια παλιά, ποσταλιων αλλά και τρεχαντηριών, φτιαγμένα στο χέρι, πραγματικά καλλιτεχνήματα, τα βλέπεις και τα χαίρεσαι….” Πολύ πάω  τελικά τους ειδικούς που δεν βολεύονται στην ευκολία των κομπιούτερ αλλά εκθειάζουν την μοναδικότητα της ανθρώπινης παρεμβατικότητας….

Ο Σπύρος τους έριξε και την ιδέα που μάλλον τους καλάρεσε, να βρουν ένα χώρο ιδιόκτητο και να αναλαμβάνουν κατ αποκοπή και εργολαβία την κατασκευή σκαριών περίεργων που κανείς πλέον δεν φτιάχνει…να εκμεταλλευτούν τις γνώσεις  τις μηχανικές  και το επάγγελμα τους  και να παραδίδουν σκάφη έτοιμα,  με μηχανές   και εξοπλισμούς…. Ποιος ξέρει στο μέλλον , όταν τα χέρια του Πάνου ξεκουραστούν από το κάρφωμα ίσως να το σκεφτούν ποιο σοβαρά.

4. Λεπτομέρειες για την μεταφορά και φωτογραφίες θα βάλω αφού ολοκληρωθεί, έτσι για την πρόληψη." Μη τυχόν και το μεταφέρετε Τρίτη , είναι γρουσουζιά" μία από τις συμβουλές που ακούστηκαν . Την ώρα που γράφτηκαν αυτές οι γραμμές με πήρε ο Πάνος για να μου πει πως αυτός που είχε την πλατφόρμα μετάνιωσε και δεν την δίνει… Ψάχνουμε για εναλλακτική λύση..

βιντεο 2 - ο πάνος εν δρασει

βιντεο 2 - ο πάνος εν δρασει
Originally uploaded by AEGEOTISSA

και εδω ο Πάνος να καρφωνει. Λεπτομερια, οι σφήνες που φερνουν το μαδερι στην σωστη θέση.

πέτσωμα

βιντεοα 1
Originally uploaded by AEGEOTISSA

βιντεακι με τον Μακη να πετσωνει.

νεοτερα του Σεπτεμβριου- κατεφθασαν ενισχυσεις

Έλειψα 5 μέρες και όταν γύρισα η εντύπωση μου ήταν πως προχώρησαν με γοργούς ρυθμους. Στα νεότερα λοιπόν και σημαντικά των τελευταίων ημερών.

- Η εύφημος μνεία και τα ευμενή σχόλια του Καπτα Σταυρου

Το Αιγαιωτισσα ΙΙ επέστρεψε για χειμώνα στη βάση του και ταυτόχρονα η επιστροφή του σήμαινε και την επιθεώρηση και επόπτευση αναδρομικά της ναυπήγησης από τον "καθ' υλη αρμόδιο" ( λόγω εμπειρίας)  Καπτα Σταύρο.

Ο Πάνος απο την προηγούμενη μου έλεγε :  "και δεν με νοιάζει τίποτα αλλo, παρά μόνο ότι ο πατέρας σου θα βρει λάθη και θα αρχίσει να φωνάζει. πως το κάνατε έτσι αυτό, γιατί δεν ρωτούσατε?"
Η αγωνιά του ήταν έκδηλη και πραγματική, γιατί παρόλη την κριτική και τα σχόλια εδώ και 3 μήνες, των αυθεντιών και  των άσχετων , το αυτάκι του δεν ίδρωνε. Συμβουλές φυσικά και άκουγε από τους "κατέχοντας την τέχνην", αλλά τις ενστερνίζονταν μόνον κατόπιν ωρίμου σκέψεως και πρακτικότητας στην εφαρμογή. Έτσι η επιστροφή του Καπτα Σταυρου , σήμαινε για τον Πάνο , ότι οι  όποιες ατέλειες, λάθη και αβλεψίες θα έβγαιναν στην επιφάνεια.
Oταν τα πρώτα , τα δεύτερα, αλλά και τα των επόμενων ημερών ,σχόλια ήταν μόνο για να αποδώσει εύφημο μνεία, η ικανοποίηση των αδερφών Δρακατου δύσκολα κρύφονταν. Σαν να αποκτήσαν ξαφνικά φτερά και έτρεχαν με χίλια. Έφτανε μια καλή κουβέντα για να τους δώσει ανάκαρα και το χαμένο τους κουράγιο. Για πρώτη φορά είδα τον  συνήθως φειδωλό και μη- κομπάζοντα Πάνο να καμαρώνει...

Εν συντομία , σταχυολογώντας  τα σχόλια που καταλάγιαζαν τους φόβους τους , ο Κ.Σταύρος, είπε πως ήταν κατόρθωμα να κλείσει η πλευρά με μόνο 3 καταφραγίες και καμία σφήνα, πως η εφαρμογή στα σόκορα και τους αρμούς ήταν κάτι παραπάνω από άψογη και συνόψιζε λέγοντας πως τα παιδιά έχουν κάνει την καλύτερη και πιο μερακλίδικη δουλεία που έχει δει...

-         Κατέφθασαν ενισχύσεις

Η επιστροφή των Αιγαιωτισσα σηματοδότησε την απαρχή της ενίσχυσης των  «δυνάμεων κρούσης».

Πέρα λοιπόν από τον Βαγγέλη που αποτελεί των πρώτο των βοηθών  εθελοντών με αρμοδιότητα το ζουμπαρισμα και δη στα χαμηλά και πλέον δύσκολα των σημείων,  κάτω από τον κόμπο του σκάφους ακολουθούν :

-Ο Στάθης που ανέλαβε 8 ώρο μεροκάτο να κάνει όλη την χαμαλοδουλεια. Σφουραρισμα, από κοινού ζουμπαρισμα , καλαφάτισμα και στοκάρισμα.

-Ο Καπτα Σταυρος, που παρόλο που δεν θελουμε να ζοριστει , βοήθα τον Πάνο όταν είναι μόνος σε τα μαδέρια, και  έφτιαξε την αρμόκολλα σε αναλογίες πρέπουσες με την προσθήκη πριονιδιού και στοκάρισε όλες τις προκιες.

Για τον Βεσσαριο θα δούμε τι επιφυλάσσουμε….

Εμένα πάντως με έχουν για το μινιαρισμα.

Σκέφτομαι λοιπόν πως με τόσους παρατρεχάμενους και  προσκολλιώμενους ίσως να χρειαστεί στο τέλος να αποδώσουμε τίτλους τιμής και ευχαριστίες σε άτομα που πραγματικά στάθηκαν αρωγοί πολύτιμοι, είτε ηθικά ή υλικα…Οψόμεθα.

-         Ιn Memorial

Ίσως η πλέον συγκινητική στιγμή όσο καιρό φτιάχνετε το σκάφος να έλαβε χώρα χτες το απόγευμα.

Απόγευμα ήσυχο και μελαχολικο.Ήμασταν μόνο , ο Πάνος , ο καπτα Σταυρος , η υπογραφόμενη και ενας από τους συνήθεις θεατές… Πενήντα κάτι, ήσυχος ανθρωπος που όταν ερχεται δεν «παρεμποδίζει» με την παρουσία του. Την ώρα που ο Πάνος   μετρούσε  να βγάλει στανζτολα  αυθόρμητα του βγήκε το παράπονο.

 « Α ρε Τακη, δεν εισαι εδώ , να σε πειραζα  τώρα, να σε φώναζα πλοιοκτήτη και εσύ να καμάρωνες. Μας άφησες νωρίς, ποιος εσυ, που πηγαίναμε για κυνήγι και δεν σε έφτανε κανένας…»

Και άρχισε ένας μονόλογος ατελείωτος , χείμαρρος πραγματικός με εικόνες, στιγμές και αναμνήσεις και τον Μαστρο Τάκη ( τον πατέρα του Πάνου και του Μάκη) για πρωταγωνιστή. Κανείς άλλος δεν μιλούσε, ο φίλος αυτός του κυνηγιού, είχε καταφέρει να ζωντανέψει τον Τακη , να τον φέρει στο σήμερα , μας έκανε να τον βλέπουμε ζωντανό να συμμετέχει στην κατασκευή , να φωνάζει , να περηφανεύεται για το σκαρί… Μετά η σιωπή – τι άλλα λόγια να πεις- έπεσε βαριά και μόνο ο ερχομός του Μάκη – ως συνήθως άκρως φασαριόζικος- διέλυσε την αμηχανία των αναμνήσεων…

την κλεισαμε την πάντα την αριστερη

φωτογραφια πριν απο 15 μέρες περιπου.



με κόπο , κουραση και εξάντληση περισση καταφεραμε και εκλεισε η αριστερη μερια.

Ο αντοχες χτύπησαν κοκκινο... Ο Πάνος στα ορια του ( πεφτει για ύπνο το βραδυ και το χερι του ασυναισθητα κανει τις κινήσεις του καρφωματος, χτυπα και στα ονειρα του με την βαρια), ο Μακης κλασικά πιο χαλαρος αν και πολυ κουραμενος. Οταν φτανει κατι στο τέλος ο δρομος φιανεται μακρύς , ατελειωτος και η απελπισια μας κυριευει...
Τα παιδια δίνουν εναν αγωνα ανισο με τον χρονο. Πρεπει να προλάβουμε τις βροχες , πριν λασπωσει το οικοπεδο, γιατι τότε θα πρεπει να μπαζωθει για πατήσει ο γερανος και η πλατφόρμα.
Το σκαρι, το κατωκαραβο ειναι ετοιμο (σχεδον) απο μαραγκοδουλιες. μενει σβουραρισμα και καλαφατισμα. βαψιμο και μουραβιαρισμα, που ομως μπορουν να γινουν και οταν βγει το σκαφος απο τον ταρασνα, λιγο πριν το ρίξουμε στην θαλασσα.

γνωριζουμε οτι η χοντροδουλια μπορει να εφυγε τώρα ομως υπαρχει τετοια πληθωρα εργασιων που μας τρομαζει και φυσικά μολις πεσει στη θαλασσα θα αρχίζουν και τα πολλα τα έξοδα...Υπομονη και επιμονη...

νεοτερα της ναυπήγισης ...περι μαδερώματος και λοιπων εργασίων

Οι εργασίες στον κουρσάρο συνεχίζονται με πυρετώδης ρυθμούς. Πλέον η παρουσία των παιδιών του Πάνου & του Μάκη είναι καθημερινή, πρωί και βράδυ, το ίδιο και των εμβόλιμων επισκεπτών και βοηθών

.
Περί μαδερώματος:

μέχρι τέλος του Σεπτέμβρη ,πριν πιάσουν οι βροχές ,πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το πέτσωμα , πέντε αράδες -πάντα κι άλλη κατά την ντοπιολαλία- μένουν για να κλείσει το μαδερωμα ,μαζί με τις καταφραγίες. Μαδέρι πάχους 45 χιλιοστών, 5,5 μέτρα μήκους και 20 εκ πλάτους. Βοηθήματα πέραν του καμινέτου, τα νταβίδια, τα μπουντελια και ο γρύλος ο υδραυλικός.
Οσα μας τρόμαζαν , τα ξεπεράσαμε ένα ενα...Από τον τρόπο που θα έμπαιναν τα μαδέρια(μια λάθος συμβουλή και παραλίγο να πήγαινε στράφι όλος ο κόπος ) μέχρι το πλανιαρισμα των στραβών για να στρώσουν οι σανίδες, το ζουμπαρισμα, το στοκάρισμα και το τρίψιμο... Όσο για σφήνες παρόλο το κυρτό του σκαριού ολα δείχνουν οτι θα τις αποφύγουμε. Οι σανίδες έρχονται σχετικά εύκολα, με σταντζόλα πάνω και κάτω. Στις κούρμπες της πλώρης και της πρύμης δουλεύει φωτιά για να γυρίσει το μαδέρι, ενίοτε και νερό. Ρίξαμε και κατράμι στη σαφρα, με την μυρωδιά της πίσσας να μας πηγαίνει χρόνια πίσω... τοτε που το πισσαρισμα ήταν τεχνική απαραίτητη για την στεγανοποίηση... Τοσο πίσω μας πήγε που κάποιος πρότεινε για σαβούρωμα να βάλουμε άμμο χύμα κάτω από τα μπανιολα. . Ούτε καν αγούλια … φυσικά η πρόταση απορρίφθηκε ομοφώνως…

Περι καλαφατίσματος , ζουμπαρίσματος και στοκαρίσματος
Μεσα στην βδομάδα περιμένουμε ενίσχυσης για το καλαφάτισμα καθώς ο Πάνος απο μόνος του δεν θα αντέχει τόσους αρμούς... Βεσσαριε, αν το διαβάζεις… “Μας λειπεις”…

Στο ζουμπαρισμα πρόθυμος εθελοντής ο Βαγγελης, αδαής μεν αλλά με μπράτσα γέρα... μέχρι και ζουμπά κατά παραγγελία του έφταιξε ο Πανος στο μηχανουργείο....
Όσο για τον αρμενιστη , μεσα στην ζέστη του Αυγούστου τον περάσαμε τρία χέρια μίνιο και αλλά τόσα στόκο, το τρίψαμε και έγινα σαν χαρτί λειος για να σταματήσει να φυραίνει το ξύλο. Έχει περαστεί και 2 χέρια βελατουρα...

Περί χρωματισμου
Εντονα μας προβληματιζει το χρώμα το τελικό που θα εχει το σκάφος. μόνο για τον αρμενιστη καταλήξαμε οτι θα είναι της ωχρας της ανοιχτης και γλυκιας η απόχρωση. Για τα έξαλα μπαλατζαρουμε ανάμεσα σε μπλε -μαύρο και μπορντό σκουρο πολυ... κάθε πρόταση καλοδεχούμενη... μαυρο μας ειπαν ότι του πρεπει του κουρσαρικου, αλλα και “μπλε μαρε…” που κατεληξε να γίνει συνθημα και φραση που αναμασαν γελώντας όταν οι μαστορες μας εχουν κέφια…

περί καθελκυσης
Και ερχόμαστε στο κομμάτι που εμένα με τρομάζει πιο πολύ… για την δυσκολία του αλλα και για τα απρόοπτα που ελλοχεύουν στην διαδρομή από τον ταρσανά μας στη θάλασσα. Αν όλα πάνε καλά το σκάφος θα πέσει μέσα στον Οκτώβρη στη θάλασσα. μη φανταστεί κανείς οτι θα είναι έτοιμο, μόνο το σκαρί αχαρο , διχως αλμπουρα και μπαστουνι, δίχως κουπαστες…και η μηχανή στη θέση της...

ρυμουλκιο θα πάει στο ντόκο... οι εργασίες θα συνεχιστούν στο νερό μέχρι και τα μέσα του καλοκαιριού του επόμενου που ευελπιστούμε ότι θα είναι έτοιμο να κάνει το πρώτο του δοκιμαστικό...

Περί σκαλιστών και λοιπών ξυλόγλυπτων καλλιτεχνημάτων
Αφού πρώτα φιλοτέχνησα μια πυρογραφία σε κυπαρίσσι, απομεινάρι απο το άλμπουρο του Αιγαιωτισσα του μικρού , δώρο στον Πάνο το δεκαπενταύγουστο, με την μορφή του κουρσάρου όπως τον φαντάσθηκα αρματωμένο, άρχισα να σχεδιάζω, στο μυαλό πρώτα τα σκαλιστά της πρύμης , εκεί που θα μπει το καπάκι...

υ.γ. είμαι σε δίλημμα αν πρέπει να αναρτήσω τώρα φωτογραφίες ή σε καμία 10 μέρες όταν θα έχει τελειώσει το πέτσωμα... για βοηθήστε με λίγο με τα σχόλια σας....

εχασα επεισοδεια....

Ο ιουλιος εφυγε και εχασα ολη την πορεια της ναυπηγισης. εκτακτα γεγονοτα με κρατησαν μακρια. Ετσι οταν γυρισα απο την Αθηνα , η εκπληξη ήταν ευχάριστη...ολα τα παραπετα ειχαν φαιδρωθει και περαστει με ασφαλτομόνωση. μπήκαν οι βάσεις της μηχανής. τελειωσε ολο το μαδερωμα του αρμενιστή και άρχισε το πέτσωμα των βρεχαμενων... ενδιαμεσα καλαφάτισμα, ζουμπάρισμα και στοκάρισμα... Επεσε και πίσσα στο ακραπι...

φωτογραφίες προσεχως μολις ξαναγυρίσω απο την Αθηνα

ο πανος και το πριαρι... Λευκαδα Ιουνιος 2009

ο πανος και το πριαρι... Λευκαδα
Originally uploaded by AEGEOTISSA

και αυτο ειναι το πρωτο πλεουμενο που σκαριασε ο Πανος πριν 12-13 χρονια... Δειγμα τοπικης ναυπηγικης -αποκαλουμενο "πριαρι" συνατναται στην Λευκαδα και με καποιες μικρες διαφορες στο Μεσολογγι

για να δουμε που βρισκομαστε....

Και μετα απο καιρο , ηρθε η ωρα να βάλω φωτογραφίες.

Εμπλεκόμενοι και συνεργαζόμενοι-

Τα Αιγαιωτισσα ξεκίνησαν – επιτελους- και τα δύο τα ταξίδια τους και ετσι ελπιζω να βρισκω χρόνο περισσότερο να ενημερωνω το μπλογκ αλλα και να βοηθαω εμπρακτα τον Πάνο που τον τελευταιο μήνα προσπαθεί σχεδον μόνος τους.

Πολυτιμη βοήθεια – μεχρι να μπρακαρει- ήταν ο Βεσσαριος και τον ευχαριστουμε θερμα , θα μας λειψει σίγουρα….( ξέρω οτι με διαβάζεις οποτε μακάρι φέτος να εχετε καλυτερες θαλασσες και λιγότερα προβλήματα).

Ο Μάκης τις λιγοστες φορες που ερχονταν είτε δεν είχε χρονο, ειτε η κουραση του δεν του επετρεπε παρα μόνο να καμαρώνει τις γραμμες του σκαφους, και να κουβεντιαζει ατελειωτα…

Ετσι ολη η προοδος οφειλετε στον Πανο. Καθόλου ασχημα για ενα ατομο μόνο του.

Εργασίες

-Μεχρι λοιπον να ερθει το πέτσωμα απο την Φιλανδια – ειχαμε την ατυχια να ξεμεινουν οι ξυλαποθήκες απο 5αρι πευκο φιλανδικό- και περιμενουμε την επομενη εισαγωγη – καλως εχοντων των πραγματων σε 3 βδομαδες- εκτελεστηκαν αλλες εργασιες σημαντικες που ανειδειξαν τις γραμμες του σκαρίου μας.

Στήθηκαν τα δύο τα κομοδέσια, το κασαρο της πρύμης ( οπου θα βρίσκεται το σαλόνι, η κουζινούλα και η εσωτερική τιμονίερα) και το κασαρο της πλωρης ( μια καμπινα μεγαλή ή 2 μικρες ακομα δεν εχουμε καταλήξει). Βάλαμε τη φουρνιστη ( απο ξύλο ελιας- και εδεσε ολο το σκαφος), βάλαμε το καταστρωμα καταπλωρα ( απο ξύλο ναγκατι, με χρωμα κοκκινο σαν του μαονιου αλλα λίγο πιο γλυκο) , φοδραρίστηκε η πλωρη με μαδερια εσωτερικα και χτες μπήκαν και οι κουπαστες της πλώρης , μεχρι και οι ξυλοπυροι στις προκιες του κατστρωματος μπηκαν –δουλια δικια μου, ακομα εχω κολλα στα χερια μου).

Σειρα εχουν τωρα τα μερεμετια τις πρύμης, στον αρμενιστή, να μπει το δευτερο τακαδο για να δεσει. Να ζουμπαριστουν οι προκες , να καλαφατιστουν οι αρμοι….

Ξύλα –

Ενα απογευμα λίγο πιο χαλαρο καθομασταν και μετρουσαμε τα ξύλα – 10 μεχρι στιγμης και επειται συνεχεια….

Κυπαρισσι – Καρινα / σαφρα, καδίνες, μισοκάδενα, ορθά.

Φτελια (καραγάτσι) – ποδόσταμο / κορακι , ακραπι /νομεις και μανταλια

Ευκαλυπτος – νομεις, ακραπι

Μουρια (σκαμνια) – νομεις

Δρυς (ρουπακι) – τακαδο

Ελια – φουρνιστη / μπρατσολια

Πευκο φιλανδικό – πέτσωμα / τσαπες

Ναγκατι – καταστρωμα / κουπαστες ( μαονοειδες που υπήρχε στην ξυλαποθήκη για πάνω απο 30 χρόνια , στεγνο και ξύλο με πολυ ομορφο φινιρισμα, στην ίδια ντανα των ξύλων υπήρχαν κοκκινωπες πλακες που εφεραν επανω την σφραγίδα «νιαγκον», υποθεσαμε με τα παιδια της ξυλοποθήκης οτί πρεπει να είναι και αυτό ναγκατι ομως βάζοντας το στην βάση του κασαρου ειδαμε οτι παρολο που εχει σχεδον ιδιο χρωμα με το ναγκατι, εχει όλη μυρωδια και άλλα νερα, πιο πορωδη. Με ερωτηματικό λοιπον ισως εχουμε βάλει και ενα ακομη ξύλο.

Κοντρα πλακε – στο πατωμα

Ελατο – στραγαλιες / πικεριες

βιντεο νο 2

Ενα βιντεακι που το χρωσταω- καλαφτισμα.

Ο Πανος εχει μάθει να καλαφατιζει -εδω και καποια χρονια-, απλα παρακολουθωντας στα καρναγια τους καραβομαραγκους πως δουλευαν το καλαφατικό, το στουπι και τη ματσολα. Εδώ τον βλέπουμε γεμίζει τους αρμους του τακαδου.

Μπορω να πω πως τον επεισα με πολυ μεγαλη δυσκολία να μου επιτρεψει τη βιντεοσκοπιση…

«Δεν ξερω να καλαφτιζω» « Θα μας γελανε» … Κλασική αντιδραση του να υποτιμα τις ικανοτητες του… ( θα μου θυμωσει με το σχολιο…)

τελος με τα κασαρα, τελος ο αρμενιστης,

(οι φωτογραφιες αυριο)...
Εν μεσω οργασμου αλλων εργασιων , με τα Αιγιαωτισσα ετοιμα να σαλπαρουν, τα πληρωματα παροντα και τη γνωστη τρελλα που απλωνεται παντου λίγο πριν γύρίσει η προπέλλα για το ανοιγμα τις - οψιμης φετος- σεζον, το μόνο που μας χαλάρωνε ήταν τα πογευματα που παλευαμε μόνοι να πετσωσουμε τα κασασρα του "κουρσαρου". Ο πάνος να δίνει τις ορντινιες σε μένα και στο Βεσσαριο. Μπρατσα έκαν να σφίγκω σφίχτες και νταβίδια για να έρθουν οι σανίδες της πλώρής...
Αλλα το αποτελεσμα , οταν κουρεψαμε και τις κουρμπες του αρμενιστή και του κασουρου , ηταν η καλυτερη ανταμοιβή. αλλαξε ολη η εικονα του σκαριου, σαν να μεγαλωσε , σαν να μακρυνε, αναδείχτηκαν ολες οι γραμμες του. τονιστηκαν οι καμπλυλες του πρυμιου κασσαρου, εδειξε η πλώρη, αφου μεχρι και ο συνήθως "γκρινιαρης" και ανικανοποιητος Καπτα Σταυρος σήμερα στην εκτακτη επιθεωρηση που μας εκανε - ήρθε να δει τα εργα μας μετα απο 3 βδομαδες- φευγοντας μονολογούσε..."πολυ ομορφο γίνεται...πολυ..." Βεβαια πριν μας τα είχε ψαλει για τα λάθη στα μαδέρωμα - στα πρώτα τα σανιδια- "Σαν να τα πηρε ο διαολος τα βαλατε αυτα"...

Σήμερα το απογευμα θα έμπαινε και το ταβάνι του πρυμιου σαλονιου. ελπιζω οι φωτογραφιες που θα βάλω αυρίο να καταφέρουν να δειξουν την προοδο...

κουρσάρος - το πέτσωμα του αρμενιστή και του πρυμιου κασσαρου

κουρσάρος - το πέτσωμα του αρμενιστή και του πρυμιου κασσαρου
Originally uploaded by AEGEOTISSA

οι εργασίες παρ όλη τη ζέστη και τις απουσίες καλά κρατούν. έχει ήδη μπει το κατάστρωμα (το εσωτερικό ) της πρύμης , εκλείσε ο αρμενιστής και πετσωθηκε το πρυμίο κάσαρο . εκει θα είναι η εσωτερική τιμονίερα και το σαλόνι...

το μαδέρια βγαίνουν με σταντζόλα που μπορεί να μας πέδεψε λίγο αλλά την μαθαμε καλά....καλαφατίζονται οι αρμοι, οπου χρειάζετε , στα μαντάλια έιτε μάινουν σφήνες έιτε πλανιαρονται για να αποφευχθουν όσο γίνεται τα "μαγουλα" στο πέτσωμα...

Στο ενδιαμεσο ο Μακης μας εγκατέλειψε προσωρινα λογω των εποχικών του ενασχολήσεων, Ο καπτά Σταύρος το ίδιο - σε λιγες μερες αρχίζουν και επίσημα τα ταξίδια... Ο Βεσσαριος αφαντος, απο την μια δουλευει στο Αιγαιώτισσα απο την αλλη ξενυχτα στο καικί του ψαρεύοντας.... η υπογραφόμενη λόγο εξετασεων σχολικων της μιραντας , συνεπικουρει μόνο περιστασιακά ,αν και σταθερά καθε απογέυματάκι πηγαινει δροσερο νερό και παγωτό στον καθιδρο Πάνο...

περισσότερες φωτογραφίες και λεπτομέριες προσεχως (μολις βρώ λίγο χρόνο ελεύθερο). επισής ενα βιντεάκι με τον Πανο Καλαφάτη....

τέλος με το τακάδο....

Η μεγαλοβδομάδα πέρασε, το ίδιο και το Πάσχα... και παρόλο που ειχαμε σκοπό να εκμεταλλευτούμε δεόντως την χαλάρωση των ημερών, προκειμένου να προχωρήσει η ναυπήγηση ακάθεκτα, καποιες αβαρίες που ετυχαν σε ψαροκάικα και απαιτουσαν εκτακτη εργασία απο τους "πρωτομαστορες", οι βροχές ,καθώς και το πρωτο ταξίδι της σεζόν του Αιγαιωτισσα ΙΙ ( O καπτα Σταύρος και ο Βεσσαριος και η υπογραφόμενη αφαντοι τις τελευταίες μέρες ) ... μας πήγαν σχετικά πίσω...
Στα ευχαριστα των ημερων , και ο ερχομος του νεότερου μέλους της οικογένειας των καραβοκύρηδων...Μολις χτες γεννηθηκε ο Δρακάτος Junior.... Καλοτύχερος...

Πάρολα τα εκτακτα γεγονότα που μας αποσυντόνισαν και το εαρταστικο κλίμα , οι εργασίες καλά κρατησαν και το τακάδο το δρυινο εκλεισε και από τις δύο πάντες... αρκετα ευκολα...
Μονο η τοποθέτηση του πρωτου τρυπητου ήταν χρονοβόρα "ήταν μέχρι να πάρουμε το κολάι...".

Η πλώρη εκλεισε με γυαλί κουλτουκι . Στο σημείο που θα είναι το κομοδέσιο των πλωριων καμπιων τοποθετήθηκε" κούτελο" ενώ καταπλωρα μπήκε ξύλο πρόσθετο ωστε να φαινεται ως ενιαιο τρυπητο...
Στα περιεργα που σημειωσα.. το μελάνι που εβγαλε το ρουπάκι ( η δρυς) οταν βρεχόταν... Μαυρο μελανι σαν της σουπιας, χρωματιζε και πότισε τα σημεια που ακουμπουσε...

Το αποτέλεσμα μας ικανοποιησε πλήρως και τα πνευματα ηρεμησαν δεόντως... Καποιες τελευταιες λεπτομεριες έλαβαν χώρα χτες ωστε να διορθωθουν μικροψεγάδια - που αλλους θα τους αφηναν αδιαφορους, εμας όμως μας χαλούσαν στο μάτι) ωστε μέσα στην βδομάδα να μπει το καταστρωμα της πρύμης (εσωτερικό, θα είναι το πάτωμα του σαλονιου)...
Στα προσεχώς ...Ηρθε και το πέτσωμα του αρμενιστή... παραγγειλαμε και το κατστρωμα της πλώρης.... και γενικά υπάρχει μια εγρήγορσή γιατί τώρα αρχίσει και δέιχνει και θελουμε να πέσουμε με τα μουτρα ολοι για να πρωχωρήσει... αν και την επομενη βδομαδα, το ήμισι των πλοικτητων την κανει για Κρήτη... οποτε μάλλον της πρύμης το πάτωμα θα το βάλει ο Μακης μόνος με εμενα βοηθό...

Τα σχόλια των επισκεπτων αρκετα ενθαρρυντικα - τουλάχιστον μπροστα μας- δεν λειπουν κλασσικα και οι γνωστοι κακεντρεχεις που περιμενουν ωσαν κοράκια μια αποτύχια για θρέψουν την μιζέρια τους...αλλα το διασκεδάσουμε πλεον, καθώς εμεις εχουμε πιστει για την ορθότητα του εχγειρήματος μας...

Τελευταιο σχόλιο και διαλογος χαρατκηριστικός ανμεσα στην υπογραφουσα και τον Μπάμπη , χαρακτήρα της παραλίας ακρως συμπαθητικόμε την χαρακτηριστική απροβλεπτη επτανησιακή τρελλα και ενίοτε δημοσιογραφος τοπικης εφημερίδας και καναλίου :
-" Να σε ρωτήσω Στέφη , τι επαθαν το Κοκκινοπουλα - για τους μη γνωρίζοντες , Κοκκινης ειναι το παρωνύμι των αδερφων Δρακάτου - και τρελαθήκαν... παρατησαν λεει τα πάντα και νύχτα μέρα προσπαθουν να σκαριασουν σκαφος στο Καλλιγονι?"
-" Ποιος στο ειπε εσενα Μπάμπη?"
- " Με πήγε ο Θ. να το δω... Τι ωραιο πραμα ειναι αυτό που φτιαχουνε , τι παραξενο, δεν έχει ματαγίνει... Και ο θ. καθόταν και γέλαγε και ελεγε , σιγα να μην το φτιαξουμε , εδω θα σαπίσει , σαν το Μαλφα θα την πάθουν και θα γελάμε αλλα εγώ το χάζευα και το καμαρωνα... Μπραβό μπραβο να τους πεις "
-" Μη παει και γραψεις τίποτα στην εφημερίδα"
- "εισαι καλά? να μαζευονται ολοι οι ασχετοι και να λενε το μακρύ και το κοντο τους...Τιποτα δεν γραφω ακόμα... θα ερχομαι όμως να το βλέπω."

Σημ. Ο καλοθελητης Θ.- και με αφορμη το σχολιο του εγινε γνωστη μια ιστορία που πιθανον να εξηγει την κακεντρεχια.. ειχε λεει ,καποτε παλιά θελήσει να σκαριασει τρεχαντήρι μικρούλι, οταν όμως έφτασε στην πρύμη , δεν του εκλεινε με τιποτα, οποτε αναγκαστηκε να το πουλήσει όπως ήταν στα σκαρία , μα με δίχως πρυμη -, την επόμενη πήγε ως επισκεπτης , αυτόκλητος περίεργος να ψέξει και να ψαξει για τυχον "παρατιμονιες"... Με γέλιο και ανοχή τον αντιμετώπισαν μα τις συμβουλες του δεν της πήραν στα σοβαρά...

"ήρθε η ώρα του τακάδου"

(τοποθετώντας το βαρύ δρυινο τρυπήτο ή τακαδό)

με τα λόγια αυτά χαιρέτησε την ομήγυρη , ερχόμενος φουριόζος ο Καπ. Σταύρος..
Κυριακή, απόγευμα συνεφιασμενο και ο αυτοσχέδιος ταρσανάς μας έχει γεμίσει κόσμο... 11 κεφάλια παρώντων μετρήσαμε ,μικρους & μεγάλους ..."Τι γίνεται έδω 10 κάθονται ένας δουλευει?"


(η Αγγελική, Ο Σταύρος Junior και η κωνσταντίνα)

" Βρε βρε σήμερα πλάκωσαν και οι επιστήμονες" ο αναμενόμενος αστεϊσμός ...

Μέρα σημαντική καθώς σήμερα θα έμπαινε το τακάδο ή τρυπητό ή κατά άλλους κουρζέτο ή κρουζετο ( όρος που όμως εδω απαντιεται για να χαρακτηρίζει άλλο ξύλο). Ελα ομως που μόνο o Πάνος ήρθε ορεξάτος και εκανε έιοσδο δυναμική, ο Μάκης βάρυπνος και ραθυμος απο τις μπύρες τις κερασμένες παρακαλούσε " Ενα καφέ ρε παιδία, ενα καφέ" ...(ο Πάνος με το βενζινοπρίονο ανοιγεί τις τρύπες...εξ ού κια η ονομασία "τρυπητο"
(υπο το άγρυπνο βλεμμα των "επιστημώνων" και το "κοιμησμενο" του Μάκη")
ανελαβέ λοιπον την ολη προεργασία ο Πάνος μόνος του... Ανοιξε τις σκαρμοφωλίες με το βενζινοπρίονο και πλανιάρισε τα πλαινα .

Το ξύλο αρκετά βαρύ, δρυς ελληνική, που αφου κοπηκε σε πλάκες εμεινε κανα μήνα "βαφτισμενη στη θαλασσα".
(η μεταφορα του τακάδου) (η πρωτη απόπειρα εφαρμογής)

Η τοποθέτηση δεν ηταν τόσο ευκολη υποθεση όπως ισως φαίνεται.Οι σκαρμοι (τρύπες) κόπηκαν και υπολογίστηκαν για την βάση των μανταλιων ( το άνω μέρος των στραβόξυλων), ομως η κλιση η φυσική που ειχε η πρυμη , οπως και η κλιση που είχαν πάρει τα στραβόξυλα ειχαν σαν αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη απόκλειση στην κορύφη ( σε καποιες (φαινονται οι αποκλισεις)
σκαρμοφωλίες εφτανε και τους 10 πόντους) και να μην μπορουν ευκολα να μπουν οι νομεις στις τρύπες (φωλιασμα) καθως ο αρμος εκ των πραγματων επρεπε να είναι μικρός
(ο ελαχιστος δυνατος) και το τακάδο κατέβαινε πολυ σφιχτα.
( πομπαρονταν τις γωνίες - τους ακαθους ή αγκαθούς)
Με πρίονι φαγώθηκαν οι προεξοχες των στραβων και με την πλανη και το σφουρακι πομπάρανε τους "αγκαθούς" .


(η εφαρμογή ξεκίνησε από την πρυμη).
Η εφαρμογή ξεκίνησε απο την πρυμη, μαζί και τα προβλήματα...
Πρώτο και κυριοτερο το βενζινοπριονο που χτύπησε καρμπυλατερ και μας αφησε στο πιο κρίσιμο σημειο.
Με ένα χτύπημα της βαρίας - μια τζεβετα που εξεχε ζόρισε το ξύλο επικύνδινα...
Οι σφίχτες δεν μπορουσαν να πιασουν εξωτερικα στην βάση της τσάπας γιατι χαλουσαν το "εργαλειο" το σχεδιο που ειχε βγάλει στο μαδερι το ρουτερ...
Μια βένα καργάρισε ενα μανταλάκι...
και λοιπα μικρα ,εκνευριστικά....

Λυσεις κληθηκαν να δώσουν κατα σειρα, οι σφίχτες - νταβίδια, ο κροκόδειλος - αλιγάτορας ή αλλιως σπαθοσεγα η βαρία - λουλού και τελος η πολυτιμότερη βοήθεια οι σφήνες - κόντρες- τακοι αναμεσα στα στραβά.




"Το πρωτο ειναι πάντα του ατζαμή" λατρεύει να λεει ο Πάνος , ψαχνοντας αλλοθι για ενδεχόμενα λαθη και με αγωνια να προκαταβάλει τυχον παραρατηρήσεις.

( Ο Πάνος σκεπτομενος και ενίοτε "χολιασμένος")

Ετσι οι συμβουλες ήταν πολλές και αναπόφευκτες και οι απόψεις παμπολες ,δίχως να απολειψουν και οι διχογνωμιες η και τριχογνωμειες ("σαν πολλοι καπεταναιοι να μαζευτήκανε σήμερα " - το σχετικό σχόλιο..


Δεν πρόφταινα να καταγράφω λέξεις και κουβέντες... ( γνωστες και αγνωστες) και μύστης να γίνομαι ορολογίας "μαγίκης " . Οταν ακόμη και λέξεις της καθομιλουμενης καθόλα κοινότυπες αποκτουν νοήμα παράτερο μα συναρπαστικό....

Σταχυολογόντας αναμεσα στα πολλά που ακούστηκαν
... Τα σχετικά....
-" Με τις σφήνες πάνε αυτα" - "Προσοχή να μην κρεπάρει , θα μπομπαρδιστεί" -"Αμα δεν τα σάξεις τα στραβόξυλα, δεν θα ερθει"
- " Οι βένες με την πάντα" - " θα ανοιξει πρόσεχε , ειναι αφομιρσμενο" - " Οι Κερκυραίοι βάζουν γράσσο στους σκαρμους για να γλυστραν πιο ευκολα" - "Μακη εκεινο το πλανιαδουρι βγαλε , μη το κλεισει μεσα , ετσι μου το εκανε εμενα στο καίκι ο Κώστας και μου εσπασε το πλωριο τακαδο. Βρήκε κόντρα."

- το 3ο πλώρα θέλει αρμένισμα " - οι ορμήνιες του πάτερα Κανελλου (Σταθη) αρωγου και παρατηρητή χρησιμου, που εβλεπε και επέβλεπε απο κατω ,έχων την καλύτερη οπτικη

( Σταθής Κανελλος - επιβλέπων)

- " Να το χαλίσεις, να το παρασύρεις"
-"Δεν εχει ανάγκη , θα το βυζάξει ρε παιδία" ( εννοόντας οτι θα το τραβήξει)
-"Ηρθε και φίλησε" η κουβέντα η τελευταια που μας ανακούφισε, περιγραφοντας το ξύλο που εφαρμωσε επιτελους.

....Και τα ασχετα...
-"Ρε παιδία είδα στον Αη Γιαννη κατί κυπαρρισια , οτι πρέπει για αλμπουρα, στα 20 μετρα απο τη ρίζα ήταν άροξο, μια ευθεια... αλλο πραμα".
-"ετσι και ο παππουλης μου ειχε παει πρωτη φορά στην Αθήνα , στον Εθνικό κήπο, και αντι να κοιταζει τις κοπελίες τις εποχής, εβλεπε τα δέτνρα τις δάφνες και μονολογούσε" ε ρε ενα στελιαρι για τσαπί που θα εβγαζε"
- " μη βάλετε μέσα μπογία, να αναπνεει , αλλιως το χάσατε το ξύλο"
-" τι μας έλεγε ο Σπύρος; Ο καραβομαραγκος ο Κυπριος του ελεγε πως σκαφος που μυρίζει σεντινόνερα , δεν σαπίζει, να μη το φοβάσε".
-"Στους αρμους , αρμοπλαστ με πριονιδι να βάλεις"
-"τι λες; λάστιχο θα μπει. Η αρμοκολλα τραβά το ξύλο και κάνει σφήνες , δεν υπάρχει περίπτωση να στανίαρει "

Εμαθα σήμερα την Λουλού (ανεπίτρεπτο μου είπαν να μην την ξέρω), τον αλιγάτορα, το παραστημα
Και οι συνήθεις αγνωστες μου λεξεις ...
κόντρα , κλαπάκι, πλάνετα , μισόκομα, τάγιο, χαλίζω ... (αναμένω να μου τις εξηγήσουν λιαν συντόμως)

Ας το δούμε και καρέ καρε.... (βάζοντας σφήνα)

(χτυπώντας με την βαρία και βάζοντας σφιχτες)

(πέρασαν όλα τα στραβά)










(Ηρθε και φιλησε....
Η τελική εφαρμογή)

τελειωνοντας με την πρυμη... και επεται συνέχεια

Ο Απρίλης μπήκε για τα καλα, και η ανοιξη μαζί του...μας βρήκε ευτυχως με τελειωμενη την πρύμη, (παρόλο που οι εργασίες στο μηχανουργείο καλα κρατουν, και οι αβαρίες ανεμοτρατων και λοιπων ψαραδικων δεν τελειωνουν ποτέ) πετσωμενη μεχρι το σημειο που θα μπουν τα δυο παραθυρα της ( παλιακά με τζαμάκια καφασωτα , και βιτρω)....

Παρα τους περί του αντιθετου φόβους μας , η πρύμη ήρθε και αρκετα ευκολα και δεν μας πεδεψε ιδιαιτερα , με εξαιρεση μια μικρή δυσκολια που αντιμετωπίσαμε όταν τοποθετήσαμε το γυαλι κουλτουκι -το τακάδο της πρυμης που λόγω της κλίσης των μανταλιων δεν μπορει να μπει φυτευτά, αλλα εφαρμόσει με δόντι... Καθώς ηταν όμως το πρωτο φυτευτό δικαίως πεδευτίκαμε... απο κει και περα ουτε τα διπλα φάλτσα των μαδεριων της πρύμης μας δυσκόλεψαν ούτε φυσικά το καλαφατισμα...

Δούλεψε στους αρμους του τακάδου λοιπον στουπί, ματσόλα και αυτοσχέδιο σφυρίλατο καλαφατικό που εφτιαξε στο μηχανουργείο του ο Πάνος ( "με λεπτομερια , φωτία, χτύπημα και μερακι οπως καναν οι παλιοι" καθως λέει ο ίδιος, ή "χασομερόντας ένα ολόκληρο μεσημερι και σφυροκοπώντας... ξεσηκωνοντας συνάμα και την γειτονια στο πόδι" κατα πως λένε όσοι δεν τον συμμερίζονταν , μισοαστεια , μισοσοβαρά....

Τα σχόλια οσων ειδαν την πρύμη - των έχοντων γνώσεις περί σκαφων , οχι των συνήθων περίεργων παρατρεχάμενων- ικανοποιητικά... πρύμη επιβλητική και σαφως αλλιωτική τις σύνηθες...
Μικρή λεπτομέρια :Δεν τη πετσωνουμε ακόμη μεχρι επάνω, πρώτον για να μην προσθέσουμε βαρος πριν την καθέλκυση - αφου για να το ρίξουμε στη θαλασσα πρεπει να το ρυμουλκύσουμε καποια χιλιομετρα και δευτερον για να μην προσθεσουμε ύψος που θα εμποδίζει την δίελευση εξαιτίας των καλωδίων της ΔΕΗ)

Τωρά αφου το μαδέρωμα τελειωσε, μαλλον ερχεται η σειρά μου ,καθώς είναι καιρός να στρωθω, να πάρω μέτρα και να αρχίσω να σκαλίζω τα ξυλογλυπτα της πρυμης... κλαρες πάνω απο τα τακάδο να κυκλώνουν το σκαρί και δυο λιονταρια ενετικα κατω από το ταμπλά που θα γράφει το ονομα...

Από καραβομαραγκοδουλειες, επονται τα υπόλοιπα τακάδα ( ηδη έχουν σχεδιαστεί και σημερα θα τρυπηθουν,), το μαδέρωμα του αρμενιστή και το καταστρωμα της πρυμης το εσωτερικό (αυτό που θα λειτουργήσει ως πάτωμα του σαλονιου). Οριο χρονικό μέχρι το τέλος Μαη... Η ιεραρχιση των προτεραιοτήτων μονο τυχάια δεν ειναι καθως Μαιος και Ιουνιος θα βρεί τον Πανο μοναχό του να μαστορεύει. Εθελόντρια μόνη έγω στην προσπάθεια του , ομως οι δυνατότητες μου περιοσρισμενες...αρα πορευόμαστε με εργασίες που δεν απαιτουν χέρια πολλά...
( η Μικρή Κωνσταντίνα, εθελόντρια αυτοκλητη κανει ένα διαλλειμμα απο το μινιαρισμα -ναι περνει το πινέλο και βάφει- , τρωγοντας ένα κουλουρι)

Εγινε σκέψη και ακολουθησε κουβέντα πολύ για τον αν ήταν πρεπον και συμφέρον να αναζητήσουμε τις υπηρεσίες καραβομαραγκού επαγγελματια, ίσα για το μεδέρωμα , το πλανίαρισμα και το καλαφάτισμα... η πρωτη βολιδοσκόπιση μας προσγείωσε ανώμαλα καθως το ύψος όμως της αμοιβής που απαίτηθηκε"φιλικά" ήταν δυσθεώρητο για το βαλάντιο των παιδιων ( προχειρος υπολογισμος μας εδειξε πως η τιμή που ζητήθηκε για 2 μήνες δουλιας ιεναι το κόστος που στοιχήσει το σκαρί απο την καρίνα μέχρι να πέσει στη θαλασσα) αλλα και αναρμοστο για μια προσπαθεια που ξεκίνησε, στηρίχτηκε και συνεχιστηκε , ερασιτεχνικά μεν αλλα πολύ υπεύθυνα δε, με μόνη πυξίδα το "σαράκι της δημιουργίας".


Κατα βάθος και ενθόμυχα χάρηκα για το απαγορευτικό της προσφοράς , μιας και εξαρχής ήθελα το όλο εχγειρημα, να μην το καπηλευτουν εκ των υστερων αλλοι...

-Ας πάει και δυο μηνες και τρεις πίσω -"και ποιος εγγυαται οτι θα ειναι συνεπης στο χρονοδιαγραμμα του ο μαραγκος και δεν θα τον κυνηγάμε ως ειθισται να κανουν ολοι του οι πελατες" η πρώτη ενσταση ,

-Ας κουραστουμε παραπάνω, και τι έγινε?? και ας μη το κουνησουμε ρουπι απο την Λευκαδα ολο το καλοκαιρι , "(camping "το καλλιγονι" μας βλέπω για διακοπές)"

-και συμπληρωνω εγώ " ας υποστώ την γκρίνια του Πάνου όταν θα κάνω κατι λάθος βοηθώντας τον- ποιος τον ακουει... "

Θα ειναι όμως ένα πειρατικό που φτιαχτηκε μόνο απο τα χέρια τους , ετσι όπως το ονευρευτηκαν πριν απο ενα χρόνο... Ενα σκαφος με τα ενδεχόμενα λάθη του, τα αναπόφευχτα σφάλματα των πρωτόπειρων, όμως θα ειναι ένα καραβάκι όλοδικο τους , που θα γνωρίζουν καθε του προκία, καθέ του ξύλο, που υστερει και που υπερτερει...κάθε του λεπτομερια...

Γιατί όπως λεει και ο αγαπημενος στίχος " αξίζει να υπαρχεις για ένα όνειρο και ας ειναι η φωτία του να σε κάψει"....